Lexus NX 300h: hybride rust, maar geen rijdersauto

De Lexus NX is een auto die je niet snel over het hoofd ziet. Met zijn scherpe lijnen, grote grille en hoekige koplampen probeert hij vooral stoer en modern te zijn. Op papier is hij met 4.630 mm lengte een echte middenklasser, maar het design doet hem groter ogen dan hij is. Het is een drukke verschijning, zeker in vergelijking met de strakkere concurrentie.

Binnenin is de eerste indruk beter. De materialen voelen degelijk aan en alles zit stevig in elkaar, al is het ontwerp wat druk met verschillende lagen en knoppen. Het geheel ademt niet dezelfde luxe als een Duitse premiumcollega, maar het voelt wel alsof het tegen een stootje kan. Een aangename plek om te vertoeven, zonder dat je direct verliefd wordt.

De basis is dus goed, maar de NX probeert met zijn uiterlijk vooral een statement te maken. Of dat lukt, is smaak. Zeker is dat hij niet verdrinkt in de massa van brave SUV's.

Met een leeggewicht van 1.896 kg is de NX geen lichtgewicht en dat is tijdens het rijden duidelijk voelbaar. Het onderstel is duidelijk op comfort gericht, maar bij een stevige bocht laat de carrosserie zich makkelijk overhellen. De besturing is licht en tamelijk gevoelloos, wat in de stad prima werkt maar op de snelweg meer concentratie vraagt dan je zou willen.

Het hybride systeem met 197 pk zorgt voor een soepele maar niet bepaald vlotte voortgang. De acceleratie van 0-100 km/u in 9,3 seconden is alleszins acceptabel, maar het voelt trager aan door de continu variabele transmissie (CVT) die de motor lang op toeren houdt. Dat geeft een typisch hybride geluid dat niet iedereen zal waarderen.

Op de snelweg is de NX op zijn best: stil, comfortabel en ontspannen. De vierwielaandrijving geeft vertrouwen bij nat weer, al is het geen systeem dat je uitnodigt om het te testen. Het is een auto die je op sleeptouw neemt, niet andersom.

De 300h is de hybride versie met een 2,5-liter benzinemotor en elektromotor, samen goed voor 197 pk en 210 Nm koppel. Die cijfers zijn niet indrukwekkend, maar het draait hier om efficiëntie. De CVT-transmissie doet wat hij moet doen, maar zorgt wel voor een monotoon motorgeluid bij volle acceleratie.

Naast de 300h is er de 200t met 238 pk en een klassieke 6-traps automaat. Die is duidelijk sneller en rijdt minder 'elektrisch', maar het verbruik ligt met 9,8 l/100 km een stuk hoger dan de 7,4 l/100 km van de hybride. Het is een afweging tussen prestaties en zuinigheid, en voor de meeste kopers zal de hybride de logischere keuze zijn.

Interessant is dat de 200t ook in voorwielaandrijving leverbaar is, terwijl de 300h ook met FWD komt. De geteste AWD-versie is wel 70 kg zwaarder, wat de acceleratie en het verbruik niet ten goede komt. Wie het echt om zuinigheid gaat, kan dus beter voor de FWD-versie kiezen.

Met een topsnelheid van 180 km/u zit de NX onder het gemiddelde van zijn klasse, maar dat is voor een hybride SUV zelden een probleem. Op de Duitse Autobahn zal je niet de snelste zijn, maar op de Nederlandse snelweg is er niets aan de hand.

De stoelen van de NX zijn comfortabel en bieden voldoende steun voor lange ritten. De vering is zacht en slikt de meeste oneffenheden moeiteloos weg. Het is een auto die gemaakt is om kilometers te vreten zonder dat je er moe van wordt.

De geluidsisolatie is goed, al hoor je bij hard accelereren wel het gezoem van de benzinemotor. Op een constante snelheid is het echter opvallend stil in de cabine. Dat maakt de NX een uitstekende reisgenoot voor wie vooral wil ontspannen achter het stuur.

In de stad komt het comfortkarakter ook tot zijn recht. De lichtgewicht besturing en het soepele onderstel maken het manoeuvreren makkelijk, ondanks de afmetingen. De NX is een auto die je niet uitdaagt, maar je wel rustig en comfortabel van A naar B brengt.

Het interieur van de NX is een mengelmoes van materialen en lijnen. Er is veel leder en zacht plastic, maar ook harde stukken die wat goedkoper ogen. De afwerking is zoals we van Lexus gewend zijn: netjes en nauwkeurig, al is het ontwerp niet zo strak als bij sommige concurrenten.

De bediening is een aandachtspunt. Er is een mix van fysieke knoppen, een touchpad en een touchscreen, maar dat werkt niet altijd even intuïtief. Het touchpad op de middenconsole is vooral tijdens het rijden lastig te bedienen en vergt veel oefening. Een klassieke draaiknop was hier beter geweest.

Er is gelukkig wel een fysieke volumeknop, iets wat tegenwoordig niet meer vanzelfsprekend is. De digitale teller is duidelijk afleesbaar en biedt voldoende informatie. Het is een interieur dat functioneel is, maar niet het gevoel geeft dat je in een duurdere auto zit dan je betaald hebt.

Met een kofferbak van 476 liter is de NX ruim voldoende voor een gezin en hun vakantiespullen. De laadruimte is netjes vormgegeven en de achterbank kan in delen worden neergeklapt, al ontstaat er dan geen volledig vlakke laadvloer.

De achterbank biedt voldoende been- en hoofdruimte voor twee volwassenen. Een derde persoon zit minder comfortabel vanwege de transmissietunnel en de wat smalle zitbank. Het instappen is dankzij de hoge carrosserie makkelijk, ook voor minder mobiele mensen.

Het zicht naar achteren is matig vanwege de dikke C-stijlen en het aflopende dak. Parkeren is daardoor lastiger dan je zou hopen, al helpen de parkeersensoren en de achteruitrijcamera een handje. De draaicirkel is met 5,6 meter niet bijzonder klein, maar in de stad is de NX nog wel hanteerbaar.

De NX is leverbaar met een scala aan rijhulpsystemen, maar de uitvoering ervan is wisselend. De adaptieve cruisecontrol werkt goed op de snelweg, maar de rijbaanassistent stuurt soms wat onrustig. Het systeem is duidelijk van een oudere generatie dan wat je in modernere auto's vindt.

Het infotainmentsysteem is het zwakke punt. Het touchpad is onnauwkeurig en afleidend, en de menustructuur is onlogisch. Apple CarPlay en Android Auto zijn pas later toegevoegd, dus bij oudere exemplaren zul je het moeten doen met het eigen systeem, dat niet bijzonder snel of gebruiksvriendelijk is.

Positief is de head-up display die in sommige uitvoeringen leverbaar is. Die toont duidelijke navigatie-instructies en snelheid zonder dat je je ogen van de weg hoeft te halen. Het is jammer dat de basisbediening van het infotainment zo tegenvalt, want het systeem zelf heeft wel potentie.

Het officiële verbruik van de 300h AWD is 7,4 l/100 km, wat voor een auto van dit formaat en gewicht een prima score is. In de praktijk zal je daar met een rustige rijstijl dicht bij in de buurt komen, vooral in de stad waar de elektromotor het meeste werk doet. Op de snelweg ligt het verbruik hoger.

Met een CO2-uitstoot van 120 g/km zit de NX gunstig in de belastingklassen, wat hem aantrekkelijk maakt voor de zakelijke rijder. De 200t is met 9,8 l/100 km een stuk dorstiger en zal daardoor vooral voor particulieren minder interessant zijn.

Lexus heeft een ijzersterke reputatie op het gebied van betrouwbaarheid, en de hybride aandrijflijn staat bekend als zeer duurzaam. De onderhoudskosten liggen doorgaans iets lager dan bij Duitse premiummerken, al zijn de 18-inch banden en de remmen vanwege het gewicht geen goedkope posten. Een occasion is daardoor een interessante optie, mits het infotainment niet je belangrijkste criterium is.