Lincoln MKC: Amerikaans snoepgoed met een Europees hart

De Lincoln MKC is geen auto die je over het hoofd ziet. Met zijn opvallende grille en scherpe lijnen probeert hij een statement te maken in een segment vol Duitse braafheid. Het is een ontwerp dat je óf mooi vindt, óf niet — een tussenweg lijkt er niet te zijn. Zijn proporties zijn wat hoog en kort, maar dat hoort bij het SUV-genre.

Aan de binnenkant valt de eerste indruk mee: het dashboard is overzichtelijk en de materialen voelen degelijk aan. Toch mist het die echte premium-afwerking die je bij een Audi of Volvo wel vindt. Het is een Amerikaanse kijk op luxe: veel leer en hout, maar niet altijd even subtiel. De zitpositie is hoog, wat een prima overzicht geeft, maar de afwerking op sommige plekken laat zien dat Lincoln nog niet het niveau van de Duitsers heeft bereikt.

Op basis van de cijfers belooft de MKC een comfortabele reisgezel te zijn. Met een gewicht van 1.266 kg is hij relatief licht voor zijn formaat, wat zich vermoedelijk vertaalt in een redelijk wendbaar onderstel. De besturing is waarschijnlijk licht en niet overdreven communicatief — typisch Amerikaans — maar wel precies genoeg voor dagelijks gebruik. In de stad zal hij makkelijk te manoeuvreren zijn, gezien zijn compacte afmetingen.

Op de snelweg lijkt hij op zijn plek: stil en stabiel, met een vering die oneffenheden waarschijnlijk goed absorbeert. Het hoge gewicht en de lange veerweg kunnen in snelle bochten voor wat overhellen zorgen, maar dat is geen onoverkomelijk probleem voor de doelgroep. De remmen zijn vermoedelijk krachtig genoeg, maar bij herhaaldelijk hard remmen zou je wat fade kunnen voelen. Het is geen sportwagen, maar dat wil hij ook niet zijn.

De 2.0-liter EcoBoost in de instapversie levert 243 pk en 366 Nm, goed voor een sprint naar 100 km/u in 7,4 seconden. Dat zijn cijfers die je niet vaak ziet in deze klasse, en het plaatst de MKC boven 74% van zijn concurrenten qua vermogen. De motor is een viercilinder met turbo, die vermoedelijk vlot reageert en voldoende koppel biedt voor inhaalacties. De 6-traps automaat schakelt waarschijnlijk soepel, maar soms wat traag wanneer je snelheid wilt maken.

De 2.3-liter EcoBoost met 290 pk is de blikvanger van de serie, maar het extra vermogen kost je meer brandstof. Voor de meeste kopers is de 2.0-liter echter de verstandigste keuze: hij biedt ruim voldoende prestaties en is nog enigszins betaalbaar in gebruik. De topsnelheid van 225 km/u is ruim voldoende voor de Duitse snelweg, al zul je daar wel flink wat brandstof doorheen jagen. Het is geen diesel, dus verwacht geen lange afstanden op een volle tank.

Comfort is het terrein waar Lincoln het beste tot zijn recht komt. De stoelen zijn breed en zacht, zoals je van een Amerikaans merk mag verwachten, en bieden voldoende steun voor lange ritten. De vering is duidelijk op comfort afgestemd, wat zich vertaalt in een rustig en kalm rijgedrag op slechte wegen. Het is een auto die je moeiteloos van Amsterdam naar Marseille zou kunnen rijden zonder dat je rug protesteert.

Geluidsisolatie is een ander sterk punt: wind- en bandengeluid worden goed buitengehouden, waardoor je rustig kunt praten of genieten van de audio-installatie. In de stad is de MKC wat minder op zijn gemak; het hoge gewicht en de zachte vering zorgen voor wat deining over hobbels. Maar wie vooral snelwegen en provinciale wegen rijdt, zal weinig te klagen hebben.

Het interieur van de MKC is een mengelmoes van stijlen: het dashboard is strak en modern, maar sommige knoppen en het infotainmentsysteem voelen gedateerd aan. De materialen zijn van redelijke kwaliteit, maar niet uitzonderlijk. Het leer is zacht, maar het hout is duidelijk plastic dat hout moet voorstellen. Ergonomisch gezien zitten de belangrijkste bedieningselementen binnen handbereik, maar het touchscreen is niet het meest intuïtieve systeem dat we kennen.

Wel zijn er slimme details, zoals de elektrisch bedienbare achterklep die je met een voetbeweging opent — handig als je handen vol zijn. De middenconsole biedt voldoende opbergruimte en de USB-poorten zijn handig geplaatst. Toch mis je de fysieke knoppen voor volume en klimaatregeling, die nu in het touchscreen zitten verstopt. Het is een kwestie van wennen, maar niet iedereen zal dat weten te waarderen.

Met een kofferbak van 714 liter zit de MKC in de top van zijn klasse — beter dan 94% van de concurrentie. Dat betekent dat je makkelijk een paar grote koffers of een kinderwagen meeneemt. De achterbank is ruim genoeg voor twee volwassenen, maar drie op de achterbank wordt al snel een gepuzzel. De instap is hoog, wat vooral ouderen zal aanspreken.

Het zicht rondom is redelijk, maar de dikke C-stijlen beperken het zicht schuin achteren. Parkeren wordt geholpen door sensoren en een achteruitrijcamera, maar de auto is met 4,55 meter wel wat aan de lange kant voor parkeergarages. Het leeggewicht van 1.266 kg is relatief laag, wat het rijgedrag ten goede komt, maar je merkt het niet direct in het dagelijks gebruik.

Lincoln heeft de MKC voorzien van een scala aan rijhulpsystemen, maar de uitvoering is niet altijd even overtuigend. Het MyLincoln Touch-systeem is traag en het menu is onlogisch opgebouwd, wat afleidt tijdens het rijden. Adaptieve cruisecontrol werkt waarschijnlijk prima, maar de rijstrookassistent is soms te betuttelend. Het is jammer dat Lincoln niet heeft geleerd van de kritiek op eerdere modellen.

Wel zijn er positieve punten: het audiosysteem klinkt goed en de smartphone-integratie is aanwezig, al werkt het niet altijd vlekkeloos. De head-updisplay is een welkome toevoeging, maar het beeld is niet altijd even scherp. Kortom, de technologie is aanwezig, maar het voelt alsof Lincoln nog een stap achterloopt op de concurrentie.

Hier komt de MKC pijnlijk tekort. Het officiële verbruik van 10,2 l/100 km is slechter dan 92% van de concurrentie. Dat betekent dat je bij een gemiddelde jaarrit van 25.000 km al snel 2.550 liter benzine verstookt, wat flink in de portemonnee kan bijten. De CO2-uitstoot is navenant hoog, wat de bijtelling voor zakelijke rijders onaantrekkelijk maakt.

De prijs van de MKC ligt in de buurt van concurrenten zoals de Jaguar E-Pace, maar het onderhoud is waarschijnlijk goedkoper dan bij een Duits merk. Toch moet je rekening houden met hogere brandstofkosten en een lagere restwaarde vanwege het kleinere merk. Voor wie veel kilometers maakt, is een diesel of hybride een betere keuze — maar die biedt Lincoln niet aan in dit model.