Lincoln MKX: Amerikaans comfort met een dorstige V6

De Lincoln MKX is een verschijning, maar niet per se op een goede manier. Met zijn 4,74 meter lengte en 1,93 meter breedte is hij groot, maar het design oogt wat log en gedateerd, zeker vergeleken met de strakkere concurrentie van die periode. De grote chromen grille is typisch Amerikaans, maar de rest van de carrosserie mist originaliteit.

Binnenin valt de eerste indruk mee: veel ruimte en een rustig dashboard. Maar de materialen voelen niet bijzonder premium aan voor een auto die in zijn tijd een flinke prijs had. Het geheel is functioneel, maar mist de flair die je bij Europese merken in deze klasse wel ziet.

Met 305 pk en een gewicht van 1.928 kg is de MKX niet traag, maar ook niet razendsnel. De acceleratie zal vermoedelijk rond de 8 seconden liggen, maar dat voelt door de zachte vering en de logge besturing nooit sportief aan. De auto is gemaakt voor comfort, niet voor bochtenwerk.

Het onderstel is duidelijk afgestemd op de Amerikaanse snelweg: oneffenheden worden goed geabsorbeerd, maar in bochten helt de carrosserie behoorlijk. De besturing is licht en niet erg communicatief. Op de snelweg is hij stabiel en rustig, maar in de stad voelt hij log door zijn afmetingen en het beperkte zicht naar achteren.

De 3,7-liter V6 Ti-VCT levert 305 pk en 281 Nm koppel. Die koppelwaarde is niet indrukwekkend, en je moet het toerental hoog houden om vooruit te komen. De 6-traps automaat schakelt soepel maar traag, en reageert niet altijd direct op je rechtervoet.

Er is alleen een benzineversie, geen hybride of diesel. Dat betekent dat je het met 11,2 tot 12,4 l/100 km moet doen, afhankelijk van voor- of vierwielaandrijving. Dat is veel voor een auto die niet echt snel is. De AWD-versie is alleen interessant als je echt vierwielaandrijving nodig hebt, maar die kost je nog meer brandstof.

Comfort is het belangrijkste verkoopargument van de MKX, en dat klopt wel. De stoelen zijn breed en zacht, en de vering is duidelijk gericht op comfort. Lange ritten zijn vermoedelijk geen straf, zeker niet op de snelweg waar de auto stabiel en stil is.

De geluidsisolatie is redelijk, maar niet uitzonderlijk. Wind- en bandengeluid zijn aanwezig, vooral boven de 120 km/u. De achterbank is ruim genoeg voor twee volwassenen, maar de middelste zitplaats is minder prettig vanwege de transmissietunnel.

Het interieur is functioneel maar niet bijzonder. Veel plastic, maar wel goed in elkaar gezet. De stoelen zijn comfortabel, maar de bekleding voelt niet luxueus aan. Het dashboard is overzichtelijk, maar de knoppen en schakelaars voelen wat goedkoop aan.

Er is weinig opbergruimte, en het handschoenenkastje is klein. De middenconsole heeft wel een groot opbergvak, maar het geheel is niet doordacht. Het is duidelijk dat Lincoln zich meer richtte op comfort dan op praktische details.

De kofferbak is met 915 liter enorm, beter dan 96% van de concurrentie. Dat is een groot pluspunt voor wie veel spullen moet vervoeren. De achterbank kan worden neergeklapt, waardoor er nog meer ruimte ontstaat.

Instappen is makkelijk dankzij de hoge instap, maar de auto is zo breed dat parkeren in de stad een uitdaging is. Het zicht naar achteren is beperkt door de dikke C-stijlen, en de achteruitrijcamera is dan ook geen luxe maar een noodzaak.

De MKX is niet bepaald een technologiegigant. Het infotainmentsysteem is traag en verouderd, en de grafische interface is niet intuïtief. Er is geen Apple CarPlay of Android Auto, wat in deze periode wel steeds meer standaard werd.

De rijassistentiesystemen zijn beperkt tot de basis: cruise control, een achteruitrijcamera en parkeersensoren. Er is geen adaptieve cruise control of lane keeping assist, wat je bij concurrenten wel vond. Het is duidelijk dat Lincoln hier niet voorop liep.

Het officiële verbruik van 11,2 l/100 km is hoog, en in de praktijk zal het vermoedelijk nog hoger liggen. Met een CO2-uitstoot die boven de 250 g/km ligt, betaal je in Nederland veel belasting. De wegenbelasting zal ook niet mals zijn.

De prijs van de MKX is aan de hoge kant voor wat je krijgt. Er zijn zuinigere en betere uitgeruste alternatieven. Het onderhoud van een Amerikaanse auto kan ook duur zijn, en de inruilwaarde is vaak laag. Kortom, dit is geen auto voor de kostenbewuste rijder.