Maserati MC20 Cielo: Italiaanse flair met een vleugje nuchterheid

De MC20 Cielo is geen auto die je over het hoofd ziet. Met zijn 4,67 meter lengte en amper 1,22 meter hoogte ligt hij laag bij de grond, en de open versie voegt daar nog een extra dosis drama aan toe. De lijnen zijn scherp maar niet overdreven, met een neus die doet denken aan een haai en een achterkant die vooral breed en gespierd oogt. Het is een design dat je niet snel verveelt, al is het ook niet zo tijdloos als een Huracán.

Het carbon dak dat elektrisch open schuift, is een kunststuk op zich. In amper 12 seconden verdwijnt het achter de stoelen, en dan zit je helemaal open. De overgang van coupé naar cabriolet is naadloos, en het feit dat je de keuze hebt, maakt de Cielo net wat veelzijdiger dan de gewone MC20. Binnenin valt het interieur in eerste instantie wat tegen: veel zwart kunststof en een lay-out die meer doet denken aan een GranTurismo dan aan een supercar. Maar dat is een oordeel dat je pas velt na een langere zit.

Op basis van de cijfers belooft de MC20 Cielo een feest te worden, en de specificaties liegen er niet om: 630 pk en 730 Nm, gekoppeld aan een achterwielaandrijving en een gewicht van 1.540 kg. Dat is een vermogen-gewichtsverhouding van ongeveer 409 pk per ton, wat beter is dan 66% van zijn concurrenten. De verwachting is dat de besturing messcherp is, met een snelheidsafhankelijke elektrische bekrachtiging die in de sportmodus lekker zwaar wordt. De vering is voorzien van adaptieve dempers, die in de comfortstand verrassend vergevingsgezind zijn voor een auto met dit potentieel.

In bochten zal de Cielo vermoedelijk neutraal tot licht overstuurd gedrag vertonen, zeker met het stabiliteitssysteem uit. De carbon monocoque zorgt voor een zeer stijve basis, wat essentieel is voor een open auto. Toch zal je de afwezigheid van een vast dak waarschijnlijk voelen op oneffen wegen: het koetswerk zal iets meer torsie vertonen dan de coupé, en dat kan je merken aan trillingen in de spiegels. Remmen is een ander verhaal: met een 0-100 sprint van 3,0 seconden en een topsnelheid van 320 km/u moet de reminstallatie van het kaliber zijn dat je blindelings vertrouwt, en gezien de specificaties lijkt dat ook zo te zijn.

Het hart van de MC20 is een 3,0-liter V6 met dubbele turbo, die door Maserati zelf is ontwikkeld en de bijnaam 'Nettuno' draagt. Met 630 pk en 730 Nm is hij goed voor respectievelijk 95% en 91% beter dan zijn directe concurrenten uit die periode. Technisch interessant is het gebruik van een voorverbrandingskamer, een technologie die normaal in F1-motoren zit en hier zorgt voor een hoog rendement en een indrukwekkende specifieke output van 210 pk per liter. Dat is meer dan een McLaren GTS of een Lamborghini Huracán, die beide grotere motoren hebben.

De acceleratie van 0 naar 100 km/u in 3,0 seconden plaatst de Cielo in de top 3% van zijn klasse, en de topsnelheid van 320 km/u is zelfs beter dan 96% van de concurrentie. De achttrapsautomaat met dubbele koppeling zal naar verwachting razendsnel schakelen, maar het is de vraag of hij zo karaktervol is als een gerobotiseerde handbak van Lamborghini. De V6 klinkt goed, maar mist het rauwe volume van een atmosferische V10. Voor het echte soundtrackgevoel moet je bij de Italianen met meer cilinders zijn, maar voor pure prestaties is deze motor een schoolvoorbeeld van moderne techniek.

Voor een supercar is de MC20 Cielo verrassend beschaafd. De adaptieve dempers absorberen hobbels in de comfortmodus redelijk goed, en de stoelen zijn elektrisch verstelbaar en bieden voldoende zijdelingse steun voor sportief rijden. Het instappen vergt wat acrobatiek vanwege de lage zit en de brede dorpel, maar eenmaal gezeten is er voldoende hoofdruimte, zelfs met een helm op. De stoelverwarming is standaard, wat in een cabriolet geen overbodige luxe is.

Geluidsisolatie is uiteraard niet het sterkste punt van een open auto, maar de Cielo doet zijn best. Met het dak dicht is het windgeruis op snelweg redelijk gedempt, al is het niet zo stil als in een gesloten coupé. Met het dak open moet je het geluid van de V6 erbij nemen, en dat is geen straf. Voor lange ritten is de Cielo geschikt, maar je moet niet verwachten dat je na 500 kilometer zo fris uitstapt als uit een GranTurismo. Het is een compromis dat je accepteert voor het open dak.

Het interieur van de MC20 Cielo is een van de weinige punten waar Maserati zich kwetsbaar opstelt. De materialen zijn degelijk, maar niet uitzonderlijk voor een auto van dit kaliber. Veel zwart plastic, een stuur dat uit de delen van de knoppen van een GranTurismo lijkt te komen, en een digitale instrumentencluster die er wat gedateerd uitziet. Het grootste minpunt is echter de aanwezigheid van een groot, leeg stuk plastic op het dashboard, waar normaal een beeldscherm zou zitten. Het centrale display is namelijk klein en staat laag, wat afbreuk doet aan de ergonomie.

Er zijn gelukkig ook positieve punten: de fysieke knoppen voor de rijmodi op de middenconsole zijn prettig in gebruik, en het kleine display in het stuur voor de startknop is een leuke gimmick. De afwerking is over het algemeen netjes, maar je merkt dat Maserati niet hetzelfde niveau van precisie haalt als bijvoorbeeld Porsche. Voor een auto die meer dan 200.000 euro kost, mag je verwachten dat het interieur specialer aanvoelt. Dit is een punt waar de Cielo punten verliest ten opzichte van zijn concurrenten.

De MC20 Cielo is geen auto die je koopt voor zijn praktische eigenschappen, maar hij scoort verrassend goed voor een supercar. De kofferbak voorin biedt 100 liter, wat genoeg is voor een weekendtas of twee helmen. De achterbank is niet meer dan een noodoplossing, maar er is wel een opbergvak achter de stoelen waar je het dak in kunt opbergen als je het open rijdt. Het zicht naar buiten is redelijk, al is de achteruitkijkspiegel beperkt door de kleine achterruit.

Parkeren is een uitdaging vanwege de afmetingen en de lage neus, maar de parkeersensoren en camera helpen. De dorpels zijn breed en laag, wat het in- en uitstappen lastig maakt, vooral voor minder mobiele personen. De spiegels zijn elektrisch inklapbaar, wat handig is in smalle straten. Al met al is de Cielo niet onbruikbaar in het dagelijks verkeer, maar je moet er wel wat moeite voor doen.

Maserati heeft de MC20 voorzien van een 10,25-inch touchscreen voor het infotainment en een digitaal instrumentenpaneel van dezelfde maat. Het systeem werkt vlot, maar de menustructuur is niet altijd even logisch. De grafische vormgeving is strak, maar het geheel voelt niet zo geavanceerd als de systemen van Mercedes of Porsche. Er is ondersteuning voor Apple CarPlay en Android Auto, en het geluidssysteem van Sonus Faber is een aanrader voor wie van muziek houdt.

De rijassistentie is beperkt tot de basis: adaptieve cruisecontrol, lane departure warning en een achteruitrijcamera. Geavanceerde functies zoals een dodehoekassistent of head-up display zijn niet leverbaar, wat in deze klasse opvallend is. Het rijmodussysteem met vijf standen (GT, Sport, Corsa, Wet en ESC Off) is echter wel een hoogtepunt: het verandert niet alleen de motorrespons en de dempers, maar ook het geluid van de uitlaat. Het is een systeem dat werkt zoals je het zou verwachten van een Italiaanse sportwagen.

Officiële verbruikscijfers zijn niet beschikbaar voor de MC20 Cielo, maar met een 3,0-liter V6 die 630 pk levert, kun je ervan uitgaan dat het gemiddelde verbruik rond de 1 op 5 à 6 zal liggen, afhankelijk van je rijstijl. De CO2-uitstoot zal hoog zijn, wat resulteert in een aanzienlijke belasting in Nederland en België. De prijs van de Cielo ligt waarschijnlijk rond de 250.000 euro, wat hem in hetzelfde segment plaatst als de McLaren GTS en de Lamborghini Huracán.

Onderhoudskosten zijn niet mals: een supercar vereist specialistisch onderhoud, en Maserati-dealers zijn niet overal even dichtbij. Banden zijn groot en duur, en de carbon remmen hebben een beperkte levensduur. De betrouwbaarheid van moderne Maserati's is verbeterd, maar het blijft een Italiaanse auto met een eigen wil. Wie overweegt een MC20 te kopen, moet rekening houden met hoge afschrijving en een beperkt dealernetwerk. Het is een auto voor de liefhebber die het zich kan veroorloven.