Maserati Quattroporte Trofeo: Italiaanse grandeur met een Amerikaans hart

De Quattroporte Trofeo is een auto die je niet over het hoofd ziet. Met 5263 mm lengte is hij langer dan een lange Mercedes S-Klasse, en de lage, brede neus met die grote grille maakt duidelijk dat dit geen ingetogen zakenauto is. De verhoudingen zijn klassiek: lange motorkap, ver naar achteren geplaatste cabine, korte overhangen. Het is een sedan die eruitziet alsof hij 200 km/u rijdt terwijl hij stil staat.

De Trofeo-uitvoering voegt net genoeg agressie toe: grotere luchtinlaten, donkere accenten en die kenmerkende rode details. Het is geen schreeuwerige bodykit, maar subtiel genoeg om te laten weten dat dit de topversie is. Het interieur maakt direct indruk met veel leer en carbon, maar je ziet ook dat dit ontwerp al een tijdje meegaat. De knoppen en schermen voelen niet meer van deze tijd, maar er hangt een sfeer van Italiaanse grandeur die je in geen enkele Duitse auto vindt.

Op basis van de specificaties belooft de Trofeo een interessante mix. Met 580 pk op de achterwielen en 2000 kg leeggewicht is het geen lichtgewicht, maar de 730 Nm vanaf laag toerental moeten dat ruimschoots compenseren. De acceleratie naar 100 km/u in 4,5 seconden is snel, maar niet baanbrekend voor dit vermogen; dat gewicht is gewoon voelbaar. De besturing is vermoedelijk zwaar en communicatief, zoals we van Maserati gewend zijn, maar niet zo scherp als een Jaguar XJR575.

Het onderstel is afgesteld op comfort, maar met een sportieve rand. In de stad zal hij zich groot voelen, met een draaicirkel die je doet denken aan een vrachtwagen. Op de snelweg daarentegen moet dit een fantastische cruiser zijn: stil, stabiel en met een V8 die moeiteloos snelheden aantikt waar je rijbewijs van gaat trillen. De 303 km/u topsnelheid is indrukwekkend, maar of je die ooit gaat halen, is een ander verhaal. Remmen zijn krachtig, maar met 2000 kg moet je ze wel vertrouwen.

De Trofeo heeft één motor: een 3.8-liter V8 met twee turbo's die 580 pk en 730 Nm levert. Dat is een flinke stap boven de standaard Quattroporte, en in de benchmark doet hij het goed: beter dan 95% van de concurrentie qua vermogen. De cijfers liegen niet, maar het gaat hier vooral om het karakter. Een V8 met turbo's heeft een andere gevoeligheid dan een atmosferische motor: minder lineair, maar met een enorme stoot middenin het toerengebied.

De 8-traps automatische versnellingsbak is waarschijnlijk dezelfde ZF-eenheid die we uit talloze andere auto's kennen: snel en soepel, maar niet zo dramatisch als een dubbelkoppeling. De acceleratie van 0-100 in 4,5 seconden is goed, maar de Kia EV6 met 585 pk doet het beter en is elektrisch. Toch is er iets met een V8 die je niet in een EV krijgt: het geluid, de trillingen, het gevoel dat er een beest onder de motorkap ligt te wachten.

De Quattroporte is altijd een comfortabele reisauto geweest, en de Trofeo doet daar waarschijnlijk niet veel aan af. De stoelen zijn groot en zacht, met voldoende verstelmogelijkheden. De luchtvering is standaard en moet oneffenheden goed absorberen, maar met 20- of 21-inch wielen zal hij op slechte wegen wel wat stugger zijn. Op de snelweg is hij vermoedelijk een van de beste reisgenoten die je kunt vinden.

Geluid is een tweesnijdend zwaard. De V8 klinkt fantastisch als je het gas intrapt, maar bij constante snelheid moet het in de cabine stil genoeg zijn om een gesprek te voeren. Maserati heeft daar in het verleden wisselende resultaten mee geboekt. Voor lange ritten is de Trofeo waarschijnlijk uitstekend, maar in de stad voelt hij log en groot aan. Parkeren wordt een sport, ondanks de camera's en sensoren.

Het interieur van de Quattroporte is een mix van hoogwaardige materialen en verouderde techniek. Het leer is van topkwaliteit, het carbon ziet er goed uit, en de afwerking is degelijk. Maar de lay-out is klassiek: veel knoppen, een klein scherm en een instrumentenpaneel dat niet meer van deze tijd is. Het is geen ramp, maar je merkt dat dit ontwerp stamt uit een tijd waarin Tesla nog geen auto's maakte.

De ergonomie is over het algemeen goed: alle belangrijke bedieningselementen zijn binnen handbereik. Maar het infotainmentsysteem is traag en de graphics zijn gedateerd. Fysieke knoppen zijn er gelukkig nog volop, wat sommige mensen juist zullen waarderen. Het interieur voelt speciaal aan, maar niet zo speciaal als een Rolls-Royce of een top-Bentley. Het is een beetje alsof je een oud herenhuis binnenloopt: mooi, maar het ruikt naar sigaren en stof.

Met 5263 mm lengte en 1948 mm breedte is de Quattroporte een grote auto, maar de binnenruimte valt tegen. De achterbank biedt voldoende beenruimte, maar drie personen is krap en de middentunnel is hoog. De kofferbak is met 530 liter redelijk, maar niet uitzonderlijk voor deze klasse. De achterklep is groot en de opening is breed, maar de laadrand ligt hoog.

Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren beperkt door de hoge schouders en kleine achterruit. Parkeren is een uitdaging in smalle straten; de spiegels zijn groot maar de auto is gewoon enorm. Gelukkig zijn er sensoren en camera's, maar die voelen ook wat ouderwets aan. Als je dagelijks in de stad rijdt, is dit niet je eerste keuze. Op de snelweg is hij echter een koning: stabiel, ruim en met een aanwezigheid die andere weggebruikers respect afdwingt.

Hier wreekt de leeftijd van het platform zich. Het infotainmentsysteem is hetzelfde als in oudere Maserati's, met een trage respons en niet de nieuwste functies. Apple CarPlay en Android Auto zijn aanwezig, maar de integratie is niet vlekkeloos. Het instrumentenpaneel is deels digitaal, maar niet zo configureerbaar als bij de concurrentie.

Rijassistentiesystemen zijn er, maar ze werken niet zo verfijnd als in een Mercedes of BMW. Adaptieve cruisecontrol is aanwezig, maar de werking is soms schokkerig. De Trofeo is geen technologisch paradijs; het is een auto die je koopt voor het rijden, niet voor de gadgets. Als technologie je belangrijkste criterium is, kun je beter naar een EV kijken.

Officiële verbruikscijfers zijn niet opgegeven, maar met een 3.8 V8 en 2000 kg kun je raden dat het niet zuinig is. Reken op 1 op 5 of minder in de praktijk, en een CO2-uitstoot die je in Nederland een flinke bijtelling oplevert als je hem zakelijk rijdt. De wegenbelasting is ook niet mals. Dit is geen auto voor de zuinige rijder.

De prijs van de Trofeo is hoog, maar in lijn met de concurrentie. De Jaguar XJR575 is vergelijkbaar geprijsd, maar de Rolls-Royce Cullinan is veel duurder. Onderhoud is duur: Maserati-dealers rekenen forse uurtarieven, en onderdelen zijn niet goedkoop. Afschrijving is ook een punt: Maserati's verliezen snel waarde, dus kopen met verlies is bijna gegarandeerd. Maar voor de liefhebber is dat de prijs van het exclusieve gevoel.