Maserati Quattroporte VI: Italiaanse showman met een dorst

De Quattroporte VI is geen auto die je over het hoofd ziet. Met 5,26 meter lengte en een grille die doet denken aan een haai die net zijn tanden heeft laten poetsen, schreeuwt hij om aandacht. Het is een auto die in elk parkeervak uitsteekt, en dat is precies de bedoeling. De proporties zijn klassiek: lange motorkap, ver naar achteren geplaatste cabine en een korte achterkant. Het is geen design dat vernieuwt, maar het heeft wel een eigenzinnige elegantie die moderne Duitse concurrenten missen.

De details zijn typisch Maserati: de drie zijdelingse ventilatieopeningen op de voorschermen, de drietand in het chromen raamwerk, en die enorme velgen die eruitzien alsof ze net van een conceptauto zijn gerold. Het is een auto die je bij het instappen al het gevoel geeft dat je iets bijzonders doet, ook al is de basis van dit model alweer uit 2013. Maar zoals vaker bij Italianen: de basis hoeft niet nieuw te zijn, zolang het drama maar klopt.

Op basis van de cijfers – 530 pk, 710 Nm, 1.900 kg – kun je verwachten dat de Quattroporte als een baksteen met een straalmotor aanvoelt. Maar de specificaties suggereren dat Maserati het gewicht goed heeft weten te verbergen. De achterwielaandrijving en de 50/50 gewichtsverdeling (die we niet officieel bevestigd zien, maar die uit de geometrie spreekt) moeten zorgen voor een verrassend wendbaar karakter voor zo'n grote auto. De elektrische stuurbekrachtiging is waarschijnlijk niet zo communicatief als die van een BMW, maar voor een luxe sedan is dat geen ramp.

Het onderstel is afkomstig van de vorige generatie Quattroporte, en dat is zowel een zegen als een vloek. Het betekent dat de auto een bewezen platform heeft, maar ook dat de demping niet hetzelfde niveau van verfijning biedt als dat van een Panamera of een Mercedes S-Klasse. Op de snelweg zal hij waarschijnlijk stabiel aanvoelen, maar in de bochten moet je rekening houden met een flinke portie massa die je moet temmen. De remmen – standaard grote schijven – zouden het gewicht moeten kunnen verwerken, maar verwacht geen wonderen bij herhaaldelijk hard remmen.

De echte reden om deze auto te kopen is de 3.8-liter V8 met 530 pk en 710 Nm. Deze motor, die zijn oorsprong vindt in een Ferrari-ontwerp, levert volgens de cijfers een acceleratie van 0-100 in 4,7 seconden en een topsnelheid van 311 km/u. Dat is sneller dan 86% van de concurrentie, en dat voel je waarschijnlijk vooral in de middenversnellingen. Het koppel is al vanaf lage toeren beschikbaar, wat zorgt voor een moeiteloze doortrekking – ideaal voor een lange Duitse Autobahn.

De 8-traps automaat van ZF is een bekende en goede keuze, maar de afstemming is waarschijnlijk meer gericht op comfort dan op sportiviteit. In de sportmodus zal hij sneller schakelen, maar verwacht geen PDK-achtige brutaliteit. De V6-benzine met 350 of 430 pk is een prima alternatief voor wie minder cilinders wil, maar dan mis je wel het karakter van de V8. En dan is er nog de diesel: 250 of 275 pk, met een verbruik van 6,2 l/100 km. Die is voor de zakelijke rijder die per se een Maserati wil, maar voor ons is een diesel in een Quattroporte een beetje als een cola met ijs – het kan, maar waarom?

De Quattroporte is gebouwd om lange afstanden af te leggen, en dat zie je terug in de stoelen. Die zijn breed, zacht en voorzien van elektrische verstelbaarheid in alle richtingen. Op basis van de afmetingen en de wielbasis (die we niet exact hebben, maar die ruim moet zijn) kun je verwachten dat vier volwassenen comfortabel plaatsnemen. De luchtvering is niet standaard, maar de adaptieve dempers zouden een goede balans moeten vinden tussen comfort en sportiviteit.

Geluidsisolatie is een punt van zorg. Maserati wil dat je de V8 hoort, en dat betekent dat er vermoedelijk bewust wat motor- en uitlaatgeluid wordt doorgelaten. Op de snelweg kan dat vermoeiend worden, vooral bij constante snelheden. Maar goed, wie een Maserati koopt, wil waarschijnlijk geen bibliotheekstilte. In de stad is de auto door zijn formaat en de dode hoeken minder prettig, maar dat is inherent aan dit segment.

Het interieur is een mengelmoes van Italiaans vakmanschap en verouderde techniek. Je krijgt veel leder, echt hout of carbon, en een klokje midden op het dashboard – dat is typisch Maserati. De afwerking is over het algemeen goed, maar er zitten een paar harde plastics onderin die niet passen bij de prijs. Het belangrijkste minpunt is het infotainmentsysteem, dat afkomstig is van een oudere Chrysler en dat merkbaar trager is dan de systemen in een Duitse concurrent.

De bediening is gelukkig nog redelijk fysiek: je hebt echte knoppen voor de klimaatregeling en de belangrijkste functies. Dat is verfrissend in een tijd waarin alles in een touchscreen verdwijnt. Maar het centrale scherm is klein en de grafische weergave is gedateerd. Het is alsof je een duur horloge draagt met een goedkoop display. Voor de liefhebber is dat misschien charme, maar het is wel een punt waarop de Quattroporte duidelijk achterloopt op de hedendaagse concurrentie.

Met 530 liter kofferruimte doet de Quattroporte het beter dan 71% van de concurrentie – dat is een van de weinige punten waarop hij verrassend ruim is. De achterbank is ruim genoeg voor twee volwassenen, maar de middentunnel is hoog, dus een derde passagier zal zich bekneld voelen. De deuren zijn groot en het instappen is makkelijk, maar de auto is laag – je moet echt naar binnen zakken.

Het zicht naar achteren is beperkt door de hoge schouderlijn en de kleine achterruit. Parkeren is een uitdaging vanwege de 5,26 meter lengte, maar de standaard parkeersensoren en een achteruitrijcamera helpen. Een 360-graden camera is er niet standaard, en dat is jammer voor een auto van dit formaat. In de stad is de Quattroporte een beetje een walvis in een vijver – hij kan het, maar het is niet zijn natuurlijke habitat.

Hier wreekt zich de leeftijd van het platform. Het infotainmentsysteem is traag, de grafische interface is ouderwets, en Apple CarPlay/Android Auto zijn pas later toegevoegd – en dan nog niet zo vloeiend als bij de concurrentie. De rijassistentiesystemen zijn beperkt tot de basale zaken: adaptieve cruisecontrol, lane departure warning, en dat is het ongeveer. Een actieve rijstrookassistent of een head-up display ontbreekt, wat in deze klasse bijna een doodzonde is.

Maserati heeft wel een app die je via je telefoon de auto kunt laten vergrendelen of de ruiten kunt bedienen, maar de ervaring is niet bijzonder. De Quattroporte is geen auto voor techliefhebbers; hij is voor mensen die vooral de motor en het design willen. Als je technologie wilt, koop dan een Tesla of een Mercedes S-Klasse. Maar als je een auto wilt die je elke ochtend laat glimlachen als je de motor start, dan is dit een betere keuze.

Bereid je voor op een flinke rekening bij de pomp. De V8 lust gemiddeld 10,7 l/100 km (volgens de officiële cijfers), en in de praktijk zal dat al snel 12-13 liter zijn. Dat is slechter dan 84% van de vergelijkbare auto's – alleen een McLaren of een NIO doet het misschien beter, maar die zijn van een heel ander kaliber. De CO2-uitstoot van 250 g/km betekent een zware bijtelling voor zakelijke rijders en een hoge wegenbelasting in Nederland.

De prijs van een nieuwe Quattroporte is fors, maar de afschrijving is ook niet mals. Dit is geen auto die je koopt voor de lage kosten; het is een auto die je koopt voor het gevoel. Onderhoud is duur, vooral als er iets aan de luchtvering of de motor elektronica stuk gaat. Een dieselversie is zuiniger, maar die kost je je zelfrespect – en waarschijnlijk ook je plaats in de rij bij het plaatselijke Maserati-café.