Mazda 2: een zuinige stadsauto die vooral op cijfers wint

De Mazda 2 is geen auto die je overal herkent. Hij is netjes vormgegeven, met de kenmerkende Mazda-grille en een strakke, maar niet opvallende carrosserie. De proporties zijn compact en stadsvriendelijk, maar het design oogt wat braaf vergeleken met de frivole concurrentie. Op basis van de specificaties lijkt hij vooral gemaakt om functioneel te zijn, niet om indruk te maken.

Het interieur oogt op het eerste gezicht degelijk, maar niet bijzonder. De materialen zijn voor deze klasse redelijk, maar je merkt dat er op details is bezuinigd. De stoelen zijn bekleed met een stof die er niet duur uitziet, en het dashboard is functioneel maar weinig inspirerend. Het geheel maakt een solide indruk, maar je stapt niet in een auto die luxe uitstraalt.

Met 116 pk en een gewicht dat rond de 1.100 kg ligt, voelt de Mazda 2 vermoedelijk levendig aan in de stad. De elektromotor helpt bij het wegrijden, waardoor de auto vlot reageert op het gaspedaal. Maar op de snelweg zul je moeten schakelen met de CVT, die bij hard optrekken flink kan loeien. De acceleratie van 9,7 seconden naar 100 km/u is niet indrukwekkend, en de auto voelt vermoedelijk traag aan bij het invoegen.

Het onderstel is waarschijnlijk afgestemd op comfort, met een vering die oneffenheden goed absorbeert. De besturing is licht en direct, maar geeft weinig feedback. In bochten helt de auto wat over, maar dat is normaal voor een stadsauto. De remmen zijn goed doseerbaar, maar bij noodstops kan de auto wat nerveus aanvoelen. Al met al lijkt de Mazda 2 vooral gemaakt voor rustig rijden, niet voor sportief bochtenwerk.

De enige motor is een 1.5-liter viercilinder met hybride-ondersteuning, goed voor 116 pk. Dat klinkt redelijk, maar in de praktijk is de auto met 9,7 seconden naar 100 km/u aan de trage kant. De CVT-transmissie zorgt voor een soepele, maar soms denderende overbrenging. Bij volle acceleratie blijft het toerental hoog hangen, wat veel herrie geeft zonder dat je echt vooruit schiet.

Het verbruik is wel het grote voordeel: 4,3 l/100 km en 97 g/km CO2. Daarmee behoort hij tot de zuinigste in zijn klasse, beter dan 89% van de concurrentie. Maar dat komt vooral door de hybride-ondersteuning, die bij lage snelheden de benzinemotor uitschakelt. Op de snelweg is het voordeel kleiner, en dan merk je dat de aandrijflijn vooral is afgestemd op de stad.

De stoelen zijn redelijk comfortabel, maar bieden weinig zijdelingse steun. Voor lange ritten is dat minder ideaal, maar voor dagelijks woon-werkverkeer voldoet het. De achterbank is krap, maar dat is normaal in deze klasse. De geluidsisolatie is matig: windgeruis wordt pas boven 100 km/u echt hinderlijk, maar bandengeruis is constant aanwezig.

De vering is zacht, wat zorgt voor een comfortabel rijgedrag over hobbelig asfalt. Maar bij hoge snelheid op de snelweg voelt de auto wat zweverig aan. De stoelverwarming is niet leverbaar, en klimaatregeling is optioneel. Voor een auto die in 2024 op de markt komt, is dat een gemis. Het comfort is dus gemiddeld, niet slecht, maar ook niet bijzonder.

Het interieur van de Mazda 2 is functioneel ingericht, met een 7-inch infotainmentscherm dat wat klein oogt in deze tijd. De bediening gaat via een draaiknop op de middenconsole, wat wennen is maar prima werkt. De materialen zijn hard en glanzend, maar wel degelijk. De afwerking is netjes, met weinig kieren of kraakgeluiden.

Er zijn enkele leuke details, zoals de ventilatieroosters die op de deuren zijn geplaatst, wat een ruimtelijk effect geeft. Maar de knoppen voor de ramen zitten onhandig hoog op de deur, en de ruimte voor kleine spullen is beperkt. Het interieur is dus niet slecht, maar het voelt goedkoper aan dan de prijs doet vermoeden.

De Mazda 2 is een echte stadsauto: compact, wendbaar en makkelijk te parkeren. De achterbank is echter krap, en de kofferbak is met 250 liter aan de kleine kant. Voor een gezin met kinderen wordt het al snel te krap. De instap is laag, wat voor ouderen prettig is, maar de achterportieren zijn smal.

Het zicht rondom is redelijk, maar de dikke C-stijlen beperken het zicht schuin achter. Parkeersensoren zijn optioneel, en een achteruitrijcamera is alleen op duurdere uitvoeringen leverbaar. Voor een auto die vooral voor de stad bedoeld is, is dat een gemis. De praktische bruikbaarheid is dus matig, maar voor een één- of tweepersoonshuishouden voldoet het.

De Mazda 2 is uitgerust met een 7-inch infotainmentscherm dat Apple CarPlay en Android Auto ondersteunt, maar alleen via een kabel. Dat is ouderwets, want de meeste concurrenten hebben inmiddels draadloos. Het systeem reageert traag en de menu-structuur is niet intuïtief. De draaiknop is een alternatief voor aanraking, maar dat is ook niet sneller.

De rijassistentie is compleet: adaptieve cruisecontrol, rijbaanassistent en verkeersbordherkenning zijn standaard. Maar de systemen werken soms te actief in, zoals de rijbaanassistent die onnodig corrigeert. De verkeersbordherkenning leest soms een bord op een parallelweg, wat leidt tot onnodige waarschuwingen. Kortom, de techniek is aanwezig, maar de uitvoering is niet altijd even slim.

Met een officieel verbruik van 4,3 l/100 km en een CO2-uitstoot van 97 g/km is de Mazda 2 een van de zuinigste in zijn klasse. Dat betekent lage brandstofkosten en een gunstige bijtelling voor zakelijke rijders. Maar de aanschafprijs ligt hoog voor een auto met deze afmetingen en uitrusting.

De onderhoudskosten zijn naar verwachting gemiddeld, maar de hybride-accu kan op termijn extra kosten met zich meebrengen. De garantie is 3 jaar, wat minder is dan de 5 jaar van Hyundai of Kia. De restwaarde is waarschijnlijk redelijk, maar niet uitmuntend. Al met al is de Mazda 2 een zuinige auto, maar je betaalt daar wel voor aan de voorkant.