Mazda 2: lichtgewicht met een karakter, maar geen wonderkind

De Mazda 2 is geen auto die je omverblaast met dramatische lijnen of een agressieve grille. Hij oogt compact, netjes en bijna bescheiden – zoals een stadsauto betaamt. Maar wie beter kijkt, ziet dat Mazda's 'Kodo'-design hier best subtiel is toegepast: een vloeiende schouderlijn en een licht aflopende daklijn geven hem een zekere zwier. Met 4.064 mm lengte en 1.496 mm hoogte staat hij laag en breed op zijn wielen, waardoor hij meer weg heeft van een mini-hatchback dan van een rechtopstaande stadsdoos.

Het interieur maakt direct een volwassen indruk. Geen goedkope harde plastics of scheve pasnaden; de afwerking is voor dit segment bovengemiddeld. Het dashboard is overzichtelijk en de bediening is klassiek – fysieke knoppen, geen overdaad aan touchscreen. Dat voelt verfrissend in een tijd waarin alles op een glazen plaat wordt gepropt. De zitpositie is laag en sportief, wat meteen een andere toon zet dan de hogere instap van veel concurrenten.

Met een leeggewicht van 1.030 kg is de Mazda 2 een van de lichtste auto's in zijn klasse – beter dan 97% van de concurrentie. Dat merk je meteen aan alles: de auto voelt wendbaar, reageert direct op stuurinput en laat zich moeiteloos door de stad manoeuvreren. De besturing is niet overmatig communicatief, maar wel precies en voorspelbaar. Op een bochtige B-weg is hij verrassend speels; de achteras volgt gewillig en de carrosserie blijft netjes vlak.

De vering is aan de stevige kant, wat bij lage snelheden over hobbels resulteert in een korte, maar gedempte reactie. Op de snelweg ligt hij stabiel, al is hij met 90 pk en een topsnelheid van 177 km/u geen snelwegkanon. Het weggedrag is vooral afgestemd op de stad en het voorstedelijke gebied. Remmen zijn goed doseerbaar en de motorrespons is – dankzij het lage gewicht – directer dan je op basis van de cijfers zou verwachten. De specifieke demping en stuurgevoel zijn duidelijk afgestemd op een lichtvoetig karakter, niet op comfort op lange ritten.

De Mazda 2 is er met drie versies van de 1.5 SKYACTIV-G-motor: een 75 pk sterke hybride (mild hybrid) en twee 90 pk-versies, waarvan één met handgeschakelde transmissie en één met zesbak-automaat. De 'Hybride' aanduiding is overigens geen volwaardige hybride; het is een milde hybride met een klein elektrisch ondersteuningssysteem dat vooral het start-stopsysteem verfijnt. Verwacht geen elektrisch rijden, maar wel een iets lager verbruik en een vlottere herstart.

De geteste 90 pk-versie met automaat accelereert in 12,0 seconden naar 100 km/u – niet indrukwekkend, maar voldoende voor dagelijks gebruik. Het koppel van 148 Nm ligt laag in het toerengebied, waardoor je in de stad niet constant hoeft terug te schakelen. De automaat schakelt soepel, maar de handgeschakelde versie is levendiger en past beter bij het karakter van de auto. De 75 pk-versie is vooral voor stadsritten; met 5,3 l/100 km is hij zuinig, maar op de snelweg moet je geduld hebben. Wie een automaat wil, moet de 90 pk-versie nemen – een handgeschakelde 75 pk is er niet.

De motor loopt soepel en is bij lage toeren stil, maar bij hogere snelheden hoor je hem duidelijk aanwezig. Het is geen motor die je tot de begrenzer jaagt; hij voelt het prettigst rond de 2.500-4.000 toeren. De prestaties zijn – met 90 pk en 148 Nm – beter dan slechts 3-4% van de concurrentie, wat eerlijk gezegd weinig zegt over de dagelijkse bruikbaarheid. In de praktijk is het een auto die je vlot door het verkeer loodst, zolang je niet te veel verwacht op de snelweg.

De stoelen voorin zijn verrassend goed: ze bieden voldoende zijdelingse steun en een redelijk lange zitting. De vulling is aan de stevige kant, wat bij lange ritten minder comfortabel kan zijn, maar voor een stadsauto is het prima. De achterbank is minder gastvrij – zoals verwacht in dit segment – maar voor twee volwassenen over korte afstand is het te doen. De instap achter is niet ideaal door de aflopende daklijn, maar dat is inherent aan het design.

Op het gebied van geluidsisolatie is de Mazda 2 geen kampioen. Bij snelheden boven 100 km/u hoor je duidelijk windgeruis rond de spiegels en bandengeruis op ruw asfalt. In de stad is hij juist stil en aangenaam. De vering is zoals gezegd stevig, maar niet oncomfortabel; het is meer een sportieve afstemming dan een harde. Voor lange snelwegritten zou ik een andere auto kiezen, maar voor woon-werkverkeer en dagelijks gebruik is het comfort prima.

Het interieur van de Mazda 2 is een van de sterkste punten. Het dashboard is overzichtelijk, met een klassieke indeling die niet verrast maar wel prettig werkt. De materialen zijn van goede kwaliteit voor dit segment – zachte kunststoffen op de deurpanelen en een mooi geïntegreerd scherm. De bediening gaat via een draaiknop op de middenconsole, wat een stuk veiliger is dan het vingervegen op een touchscreen. Fysieke knoppen voor klimaatregeling zijn aanwezig, en dat is precies zoals het hoort.

Ergonomisch is het interieur goed doordacht. De stoelen zijn handmatig verstelbaar, het stuurwiel is in twee richtingen te verstellen, en het zicht rondom is uitstekend. Het infotainmentsysteem is niet het nieuwste of meest geavanceerde – het scherm is met 7 inch aan de kleine kant – maar het werkt vlot en logisch. Een minpunt is de opbergruimte: de deurvakken zijn klein en het dashboardkastje is bescheiden. Ook de bekerhouders zijn wat krap voor grotere bekers. Maar al met al is het interieur een plek waar je je snel thuis voelt, zonder dat het overdreven luxe is.

Hier wringt de schoen. De kofferbak van 249 liter is ronduit karig – beter dan slechts 6% van de concurrentie. Dat is minder dan de meeste stadsauto's en zelfs een Smart EQ fortwo biedt vergelijkbare ruimte. Met een lengte van 4.064 mm is de auto niet groot, maar je zou verwachten dat er meer ruimte is. De achterbank is neerklapbaar, maar niet volledig vlak, en de laaddrempel is hoog. Voor een weekje boodschappen is het prima, maar voor een gezin met kinderwagen wordt het lastig.

Het instappen voorin is makkelijk, maar achterin vereist enige lenigheid. Het zicht naar buiten is goed; de dunne A-stijlen en grote spiegels maken parkeren eenvoudig. Parkeersensoren zijn niet standaard, maar wel leverbaar. De auto is smal genoeg voor krappe parkeerplekken, en de draaicirkel is klein, wat hem in de stad tot een makkelijke auto maakt. Het gebrek aan ruimte is echter een duidelijk minpunt voor wie meer verwacht dan een stadsauto.

De Mazda 2 is niet uitgerust met de nieuwste snufjes. Het infotainmentsysteem is het vertrouwde MZD Connect-systeem, dat al wat ouder is maar nog steeds functioneert. Het heeft geen over-the-air updates, geen draadloze Apple CarPlay – alleen via een kabel – en de navigatie is niet altijd even logisch. Dat is jammer, want Mazda kan het beter, zoals in de Mazda 3. Maar de basis is goed: het systeem reageert snel en is eenvoudig te bedienen.

Rijassistentiesystemen zijn aanwezig, maar niet overvloedig. Er is adaptieve cruisecontrol, verkeersbordherkenning en rijbaanassistentie, maar die werken niet altijd even subtiel – de rijbaanassistentie kan soms te nadrukkelijk ingrijpen. De noodremfunctie is standaard, wat goed is. Een head-up display is niet leverbaar, en dat is een gemis voor wie gewend is aan moderne systemen. Al met al is de technologie niet het sterkste punt van de Mazda 2, maar het is wel voldoende voor dagelijks gebruik.

Met een officieel verbruik van 5,9 l/100 km voor de 90 pk automaat is de Mazda 2 niet de zuinigste in zijn klasse – hij scoort beter dan 61% van de concurrentie. De hybride versies doen het beter met 5,3 l/100 km, wat een flink verschil is. In de praktijk zul je met de automaat eerder rond de 6,5-7 liter uitkomen, afhankelijk van je rijstijl. De CO2-uitstoot van 133 g/km is niet uitzonderlijk, maar ook niet slecht.

De Mazda 2 is geen dure auto in onderhoud – het is een Japanse auto met een goede reputatie op het gebied van betrouwbaarheid. De 1.5 SKYACTIV-motor is eenvoudig en robuust, zonder complexe turbo of hybride systemen (behalve de milde hybride). Banden zijn klein (185/60 R16), dus vervanging is relatief goedkoop. De wegenbelasting is laag door het lage gewicht. Het grootste kostenpunt is het verbruik ten opzichte van elektrische concurrenten, maar die zijn duurder in aanschaf. Voor wie zuinig wil rijden zonder concessies aan rijplezier, is de Mazda 2 een verdedigbare keuze.