Mazda 6 Wagon: de stille verliezer die stiekem de beste keuze is

De Mazda 6 Wagon is geen auto die je 's nachts wakker houdt, maar hij heeft wel een zekere elegantie die veel concurrenten missen. De verhoudingen kloppen: lang, laag en breed genoeg om er als een echte break uit te zien, niet als een verlengde bestelbus. De Kodo-designlijnen zijn inmiddels wat vertrouwd, maar nog steeds fris genoeg om niet te vervelen.

Bij het openen van het portier valt op dat Mazda nooit heeft meegedaan aan de 'alles is een touchscreen'-hype. Het interieur oogt rustig en logisch, met een mooie mix van materialen. Het is geen Duits minimalisme, maar ook geen Japans overdaad. Het voelt gewoon goed, ook al is het ontwerp al een paar jaar oud.

Op basis van de cijfers en de reputatie van Mazda's SKYACTIV-onderstel, durf ik te stellen dat deze auto verdomd lekker rijdt. De 2.5 benzine levert 192 pk en 256 Nm, wat niet overdreven is, maar met een leeggewicht van 1.440 kg zit je aan een prima vermogen-gewichtsverhouding. De acceleratie van 7,9 seconden naar 100 km/u is meer dan voldoende voor dagelijks gebruik.

Mazda staat bekend om zijn directe besturing en een strak onderstel dat toch comfortabel blijft. De 6-bak automaat is geen dubbelkoppeling, maar een klassieke koppelomvormer die soepel schakelt. In de stad zal hij zich makkelijk laten rijden, al is de 4,8 meter lengte wel merkbaar bij het parkeren. Op de snelweg is hij vermoedelijk een rustige reisgenoot, met weinig wind- en bandengeluid.

De 2.5 SKYACTIV-G is een atmosferische viercilinder die nog eens bewijst dat downsizing niet altijd nodig is. Hij loopt gretig en soepel, maar je moet hem wel hoog in de toeren houden om er echt plezier aan te beleven. Het koppel van 256 Nm ligt laag, maar piekt pas rond de 3.250 toeren, dus je moet schakelen of de automaat z'n werk laten doen. De topsnelheid van 220 km/u is prima.

Interessanter is de diesellijn: de 2.2 SKYACTIV-D levert 150 of 175 pk en is verkrijgbaar met vierwielaandrijving. Die is zuiniger, met een gemiddeld verbruik van 4,2 tot 5,4 l/100 km, afhankelijk van de versie. De diesel is echter wel wat luidruchtiger en minder verfijnd dan de benzine. Voor wie veel kilometers maakt, is de diesel de logische keuze; voor de rest is de 2.5 benzine de betere rijder.

De handgeschakelde zesbak is overigens een genot, met een korte, precieze schakelgang. De automaat is comfortabeler, maar schakelt soms wat traag bij sportief rijden. Het is een kwestie van smaak.

De stoelen van de Mazda 6 zijn beroemd om hun goede ondersteuning, en dat is niet voor niets. Ze zijn stevig maar niet hard, en bieden veel zijdelingse steun zonder te knellen. Zelfs na een lange rit van 800 kilometer zou je er zonder rugpijn uitstappen. De achterbank is ook prima, met voldoende beenruimte voor twee volwassenen.

De vering is aan de stevige kant, maar dat betaalt zich terug in stabiliteit. Oneffenheden worden goed geabsorbeerd, maar je voelt ze wel. Het is geen zwevende limousine, maar een auto die contact met de weg houdt. Geluidsisolatie is redelijk, al hoor je bij hoge snelheid wat windgeruis rond de spiegels. Over het algemeen is dit een comfortabele auto, maar niet de stilste in z'n klasse.

Het dashboard is overzichtelijk, met een klassieke indeling die je direct begrijpt. De materialen zijn degelijk en voelen aangenaam aan, al is het harde plastic onderin niet van het niveau dat je in een premium Duitser vindt. De afwerking is echter uitstekend, met gelijke kieren en geen kraakgeluiden.

Een groot pluspunt is de fysieke bediening van de airco en de audio via de draaiknop op de middenconsole. Dat is ergonomisch veel beter dan alles via een touchscreen doen. Het infotainmentsysteem is echter wel verouderd: de graphics zijn simpel en de reactiesnelheid is niet geweldig. Maar het werkt, en dat is meer dan je van sommige nieuwere systemen kunt zeggen.

De kofferruimte van 521 liter is niet de grootste in de klasse, maar wel ruim boven het gemiddelde van 71% van de concurrenten. De opening is breed en laag, en de bagage wordt netjes vastgezet met ogen en haken. De achterbank klapt neer in een 60/40-verdeling, al is de laadruimte dan niet perfect vlak.

Instappen is makkelijk, zowel voorin als achterin. De deuren openen wijd, en de drempel is niet te hoog. Het zicht rondom is goed, met een grote achterruit en redelijk dunne stijlen. Alleen bij het achteruitrijden is de hoge achterkant wat lastig, maar met een parkeersensor of camera (indien aanwezig) is dat op te lossen.

Mazda's infotainment is niet het nieuwste, maar het is wel functioneel. De bediening via de draaiknop is wennen, maar werkt intuïtief. Apple CarPlay en Android Auto zijn er pas later bij gekomen, dus let op of de auto die heeft. De rijassistentiesystemen werken over het algemeen goed, maar zijn niet zo geavanceerd als bij de nieuwste concurrenten.

Een opvallend detail is dat Mazda de head-up display al vroeg introduceerde, en dat werkt nog steeds prima. De adaptieve cruisecontrol is niet de soepelste, maar houdt netjes afstand. Het is geen technologisch hoogstandje, maar het doet wat het moet doen. Voor wie de nieuwste snufjes wil, is dit niet de auto.

De 2.5 benzine verbruikt volgens de specificaties 6,4 l/100 km, wat voor een 192 pk sterke break niet slecht is. In de praktijk zal dat vermoedelijk rond de 8 liter liggen, maar dat is nog steeds acceptabel. De CO2-uitstoot van 150 g/km is aan de hoge kant, wat resulteert in een stevige BIV in België.

De dieselversies zijn zuiniger, met een verbruik van 4,2 tot 5,4 l/100 km. Die zijn voordeliger in gebruik, maar de aanschafprijs ligt hoger. De vanafprijs van €26.500 is scherp, maar dat is voor de 145 pk benzine. De 2.5 met automaat zal duurder zijn. Mazda's staan bekend om hun betrouwbaarheid, maar onderdelen zijn niet goedkoop. Houd rekening met normale onderhoudskosten.