CX-50: Mazda's Amerikaanse buitenbeentje is verrassend goed op Nederlandse bodem

De CX-50 is een auto met een duidelijke mening. Waar veel SUV's zich inboeten in een zee van gelijkvormigheid, staat deze Mazda eruit met een stoere, Amerikaans geïnspireerde uitstraling. De proporties kloppen: 4,72 meter lang, 1,85 meter breed en 1,62 meter hoog, waardoor hij laag en langgerekt overkomt, meer als een crossover met attitude dan een hoogpotige terreinwagen.

Die Amerikaanse achtergrond is geen toeval: de CX-50 is ontworpen voor de Noord-Amerikaanse markt, en dat zie je terug in de brede grille, de dikke wielkasten en de prominente dakrails. Aan de binnenkant maakt hij een eerste goede indruk met een opgeruimd dashboard en een duidelijk afleesbaar instrumentarium. Het voelt solide, al is het niet overdreven luxueus. Het is een auto die uitstraalt dat hij gemaakt is om gebruikt te worden, niet om in een museum te staan.

Op basis van de cijfers belooft de CX-50 een interessante rijervaring. Met een leeggewicht van 1.772 kg is hij geen lichtgewicht, maar de 227 pk en vooral het koppel van 420 Nm moeten voldoende zijn om hem vlot vooruit te stuwen. De verwachting is dat de besturing is afgestemd op comfort, maar wel met een redelijk directe respons, typerend voor Mazda. In de stad zal hij door zijn formaat wat log aanvoelen, maar op de snelweg en secundaire wegen zou hij zijn lange veerweg moeten benutten om oneffenheden goed te absorberen.

Het onderstel is waarschijnlijk aan de stevige kant, een veelgehoorde Mazda-eigenschap, maar dat vertaalt zich in een stabiel weggedrag. De vierwielaandrijving, standaard op alle uitvoeringen, is een pluspunt voor wie regelmatig onverharde wegen of gladde omstandigheden tegenkomt. Het rempedaal zal vermoedelijk goed doseerbaar zijn, al moet het gewicht van 1.772 kg wel in toom gehouden worden. Kortom, de specificaties suggereren een SUV die meer rijplezier biedt dan de meeste concurrenten, maar niet uitblinkt in wendbaarheid.

De CX-50 is er in twee benzinemotoren, beide met vierwielaandrijving en een automatische zesversnellingsbak. De instapversie is de 2.5L Skyactiv-G met 187 pk, die een verbruik van 8,7 l/100 km noteert. Maar de meest interessante is de 2.5L Turbo met 227 pk en 420 Nm koppel. Dat koppel is indrukwekkend voor een viercilinder en zorgt voor een soepele, krachtige acceleratie, vooral bij het inhalen op de snelweg. De acceleratiecijfers ontbreken, maar met dit gewicht en vermogen zal de sprint naar 100 km/u vermoedelijk rond de 8 seconden liggen.

De automatische transmissie is een klassieke koppelomvormer, geen moderne dubbelekoppeling, wat doorgaans zorgt voor vloeiende schakelmomenten maar iets minder directe reacties. Mazda staat bekend om het goed afstellen van deze bak, dus het zal vermoedelijk prettig schakelen. Het verbruik van 9,4 l/100 km is aan de hoge kant, zeker voor een auto die niet als sportwagen te boek staat. In de praktijk zal dat met een stevige rechtervoet al snel oplopen naar 10-11 liter. Een diesel of hybride is er niet, dus wie veel kilometers maakt, moet goed nadenken.

De CX-50 is ontworpen voor lange afstanden, en dat is te merken aan de zitpositie en de stoelen. Verwacht stevige, goed gevormde zetels die voldoende steun bieden, ook in de bochten. De vering is waarschijnlijk afgestemd op comfort, maar met een stevige ondertoon, waardoor je op slechte wegen wat meer trillingen voelt dan in een zwevende Amerikaan, maar minder dan in een sportieve Duitser. De geluidsisolatie is vermoedelijk redelijk tot goed, al zal er bij hoge snelheden wat windgeruis rond de buitenspiegels kunnen ontstaan, typisch voor dit type auto.

In de stad is de CX-50 minder op zijn gemak; het formaat en het gewicht maken dat je hem niet graag door nauwe straatjes manoeuvreert. Maar eenmaal op de snelweg of op een lange rit over de dijk, dan komt hij tot zijn recht. De stoelen bieden vermoedelijk genoeg verstelmogelijkheden om een goede houding te vinden, en de klimaatregeling zal het interieur snel op temperatuur brengen. Kortom, voor lange ritten is de CX-50 een comfortabele reisgenoot, maar niet de meest verfijnde in zijn klasse.

Het interieur van de CX-50 is functioneel en overzichtelijk, met een duidelijke knipoog naar de Amerikaanse markt. De materialen zijn stevig en degelijk, maar niet overdreven luxe. Er is veel hard plastic op plekken waar je het niet direct verwacht, maar de belangrijkste contactpunten zoals het stuurwiel en de versnellingspook voelen prettig aan. De stoelen zijn bekleed met stof of leder, afhankelijk van de uitvoering, en bieden een goede ondersteuning.

Ergonomisch is het een schot in de roos: fysieke knoppen voor de klimaatregeling en het volume zijn aanwezig, wat in deze tijd van aanraakschermen een verademing is. Het infotainmentsysteem wordt bediend via een draaiknop op de middenconsole, een systeem dat Mazda al jaren gebruikt en dat na wat gewenning prima werkt. Het scherm is groot genoeg en reageert vlot, al moet je er niet aan denken om tijdens het rijden door menu's te navigeren. Het geheel oogt niet spectaculair, maar wel logisch en goed doordacht.

Een van de sterkste punten van de CX-50 is de kofferruimte: met 878 liter is die beter dan 94% van de vergelijkbare auto's uit zijn periode. Dat is een enorm laadvermogen voor een SUV van dit formaat, en het maakt de CX-50 tot een uitstekende keuze voor gezinnen of mensen die veel spullen vervoeren. De achterbank is ruim genoeg voor twee volwassenen, en drie is mogelijk maar dan wordt het krap. De instap is hoog, maar dat is normaal voor een SUV.

Het zicht rondom is redelijk, al zijn de dikke C-stijlen en de hoge achterruit wat minder ideaal bij het parkeren. Gelukkig zijn er parkeersensoren en een achteruitrijcamera, dus het is geen groot probleem. De achterklep is groot en opent hoog, waardoor je er makkelijk bij kunt. Al met al is de CX-50 een zeer praktische auto, met een van de grootste koffers in zijn klasse, maar het formaat maakt hem minder geschikt voor de drukke stad.

Mazda is niet het merk dat overloopt van de nieuwste snufjes, maar de CX-50 heeft een modern infotainmentsysteem met een 8,8-inch of 10,25-inch scherm, afhankelijk van de uitvoering. Het systeem werkt via een draaiknop en is daardoor veiliger te bedienen dan een aanraakscherm. Het is niet het meest intuïtieve systeem op de markt, maar na een dag wennen werkt het prima. Draadloze Apple CarPlay en Android Auto zijn standaard, wat fijn is.

Op het gebied van rijassistentie is de CX-50 goed uitgerust met adaptieve cruisecontrol, rijbaanassistentie en verkeersbordherkenning. Die systemen werken doorgaans niet opdringerig, wat prettig is. Er is ook een head-up display beschikbaar, dat belangrijke informatie in het blikveld projecteert. Het is geen technologisch hoogstandje zoals bij sommige Duitse concurrenten, maar alles werkt naar verwachting zoals het hoort. Het enige minpunt is dat het systeem soms wat traag reageert, maar dat is een kwestie van wennen.

Het officiële verbruik van de 2.5L Turbo is 9,4 l/100 km, wat zich vertaalt naar een CO2-uitstoot die niet vriendelijk is voor de portemonnee. In vergelijking met concurrenten is dit beter dan slechts 21% van de vergelijkbare auto's, wat betekent dat de meeste auto's in dit segment zuiniger zijn. In de praktijk zal je met de turbo al snel op 10 liter of meer zitten, zeker als je het koppel gebruikt waarvoor het bedoeld is. De basisversie met 187 pk is iets zuiniger met 8,7 l/100 km, maar nog steeds niet indrukwekkend.

De prijs van de CX-50 ligt waarschijnlijk rond de € 40.000 voor de basisversie, wat vergelijkbaar is met concurrenten zoals de DS 4 of Peugeot SW. Maar die hebben vaak een zuinigere motor of een lagere prijs. De Mazda moet het hebben van zijn ruime koffer, zijn stoere uitstraling en zijn rijdynamiek, niet van zijn efficiëntie. Onderhoudskosten zullen gemiddeld zijn, maar het hoge gewicht en de brede banden kunnen de bandenslijtage verhogen. Kortom, de CX-50 is geen auto voor de zuinige rijder.