Mazda CX-80 PHEV: veel auto voor je geld, maar de kofferbak is een compromis

De Mazda CX-80 is met zijn 4,99 meter lengte een echte Amerikaan in Nederlandse proporties. Hij staat hoog op zijn wielen en heeft een strakke, maar niet overdreven agressieve neus. Het design is typisch Mazda: strak, met subtiele lijnen en geen overbodige chroom. De verhoudingen zijn klassiek SUV, maar de daklijn loopt iets aflopend, wat hem een dynamischer silhouet geeft dan de meeste concurrenten.

Bij het openen van het portier valt de hoge instap op, maar dat hoort bij het segment. Het interieur ziet er op het eerste gezicht netjes afgewerkt uit, met zachte materialen op de dashboard en deurpanelen. Het grote scherm is prominent aanwezig, maar de fysieke knoppen voor de klimaatregeling zijn een welkome afwisseling in deze digitale wereld.

Met 327 pk en 500 Nm is de CX-80 geen doetje, maar het gewicht van 2.165 kg is voelbaar. De acceleratie van 6,8 seconden naar 100 km/u is vlot, maar de auto voelt vooral stabiel en rustig aan, niet sportief. De besturing is licht en precies, maar geeft weinig feedback. Op de snelweg is hij een comfortabele cruiser, en in de stad is de elektrische modus ideaal.

Het onderstel is op comfort gericht, maar de 20-inch wielen (indien gemonteerd) kunnen oneffenheden doorgeven. De vierwielaandrijving biedt veel grip, maar verwacht geen dynamische bochtenkoning. De remmen zijn krachtig, maar de overgang tussen regeneratief en mechanisch remmen is niet altijd even soepel, iets wat vaker speelt bij plug-ins.

De CX-80 is er in twee smaken: een 2.5-liter benzinemotor met plug-in hybride ondersteuning (327 pk) en een 3.3-liter dieselmotor met mild-hybride (254 pk). De PHEV heeft een koppel van 500 Nm en accelereert in 6,8 seconden naar 100 km/u, waarmee hij sneller is dan 35% van de concurrentie. Dat is niet baanbrekend, maar ruim voldoende voor dagelijks gebruik. De topsnelheid van 195 km/u is aan de lage kant, maar wie rijdt er nu harder?

De dieselmild-hybride is zuiniger op de snelweg, maar de PHEV is de interessantere keuze voor stadsritten, dankzij de elektrische actieradius (die niet is opgegeven). Het 8-traps automatische transmissie schakelt soepel, maar kan soms wat traag reageren bij plotselinge acceleratie. De motor loopt geluidloos in elektrische modus, maar zodra de benzinemotor aanslaat, hoor je die duidelijk.

De stoelen zijn stevig en bieden veel steun, ook voor lange ritten. De vering is aan de zachte kant, wat zorgt voor een comfortabele rit over hobbelig asfalt, maar in bochten helt de auto merkbaar over. De geluidsisolatie is goed, maar windgeruis rond de spiegels is hoorbaar bij hogere snelheden. De CX-80 is een echte kilometervreter, maar verwacht geen stiltecoupé

In de stad is de auto dankzij de elektrische aandrijving stil en zuinig, maar de afmetingen maken parkeren lastig. De hoge zitpositie biedt goed zicht, maar de dikke A-stijlen kunnen je zicht in krappe bochten belemmeren. De klimaatregeling is effectief, en de verwarmde stoelen (indien aanwezig) zijn heerlijk op koude dagen.

Het interieur van de CX-80 is degelijk, maar niet overdreven luxe. De materialen zijn goed, maar er zijn harde plastics op lagere delen van het dashboard. De afwerking is netjes, met strakke naden en goed sluitende panelen. Het 12,3-inch infotainmentscherm is scherp en reageert snel, maar de bediening via een draaiknop op de middenconsole is wennen.

Fysieke knoppen voor de airco zijn aanwezig, een pluspunt in een tijd waarin alles in het scherm verdwijnt. De stoelverwarming en -ventilatie (indien aanwezig) zijn makkelijk te bedienen. Het stuurwiel heeft veel knoppen, maar die zijn logisch ingedeeld. De digitale teller is duidelijk afleesbaar, maar de weergave kan naar wens worden aangepast.

De derde zitrij is alleen geschikt voor kinderen, en de kofferbak van 258 liter is klein voor een auto van deze omvang. Met zeven zitplaatsen is er nauwelijks bagageruimte over. De achterbank is ruim, maar de middelste zitplaats is minder comfortabel door de transmissietunnel. Het in- en uitstappen is makkelijk dankzij de grote portieren.

Het zicht naar achteren is beperkt door de hoge achterklep en de kleine achterruit, maar de camera's en sensoren helpen. Parkeren is een uitdaging, maar de 360-graden camera (indien aanwezig) maakt het beter. De laadklep is elektrisch te openen, en de achterbank kan in delen worden neergeklapt voor meer ruimte, maar dan blijft er nog steeds minder over dan in een stationwagon.

Het infotainmentsysteem is gebaseerd op Mazda's eigen software, die niet altijd even intuïtief is. De draaiknopbediening vereist oefening, maar werkt nauwkeurig. Draadloze Apple CarPlay en Android Auto zijn standaard, en de laadmat is handig. Het geluidssysteem is prima, maar niet top.

De rijassistentiesystemen werken goed, maar zijn niet overdreven aanwezig. De adaptieve cruisecontrol houdt soepel afstand, en de rijbaanassistent stuurt zachtjes bij. De verkeersbordherkenning is soms te waarschuwend, maar kan worden uitgeschakeld. De head-up display is duidelijk en geprojecteerd op de voorruit.

Connected diensten via de Mazda-app zijn aanwezig, maar niet zo uitgebreid als bij sommige concurrenten. Je kunt op afstand het klimaat regelen en de laadstatus bekijken, maar de app is soms traag. Over-the-air updates zijn mogelijk, maar Mazda is terughoudend met grote wijzigingen.

De PHEV heeft een officieel verbruik van 3,3 l/100 km (CO2-uitstoot niet gespecificeerd), maar dat is alleen haalbaar als je regelmatig oplaadt. Zonder opgeladen batterij ligt het verbruik hoger, rond de 7-8 l/100 km. De dieselmild-hybride is zuiniger op de snelweg, maar minder krachtig. De wegenbelasting is hoog vanwege het gewicht.

De prijs van de CX-80 is nog niet bekend, maar verwacht een meerprijs ten opzichte van de CX-60. De onderhoudskosten zijn redelijk, maar de PHEV heeft specifieke aandachtspunten zoals de accu en het regeneratieve remsysteem. Banden voor een auto van dit gewicht zijn duur, en de verzekering is hoger door het vermogen.