Mazda CX-90: de grote Mazda die vooral opvalt door wat hij níet is

De Mazda CX-90 is een verschijning. Met 5,12 meter lengte en 1,97 meter breedte is hij niet subtiel, maar de vormgeving is opvallend evenwichtig. Mazda noemt het 'Kodo', maar wat mij betreft is het vooral een van de weinige grote SUV's die niet overtekend is. De neus is lang, de motorkap lijkt eindeloos, en de proporties doen denken aan een klassieke Amerikaanse SUV – geen verrassing, want dit ding is ontworpen voor de Amerikaanse markt.

Toch is het geen Amerikaanse koelkast op wielen. De CX-90 heeft een zekere elegantie die je niet vaak ziet in dit segment. De 21-inch wielen zijn standaard op de duurdere uitvoeringen, en het koetswerk is strak maar niet agressief. Van binnen is de eerste indruk net zo goed: het dashboard is horizontaal, de materialen ogen premium, en het geheel straalt een rust uit die je bij een Duitser soms moet zoeken. Het is een interieur waar je vermoedelijk nog jaren geen genoegen van krijgt.

Met 2.222 kilo leeggewicht is de CX-90 geen veertje, maar het onderstel is gericht op comfort. De vering is zacht genoeg om hobbels te absorberen, maar de auto blijft beheerst, dankzij de vierwielaandrijving en een accuraat sturend vooronder. Op basis van de cijfers verwacht ik dat hij in bochten minder onderstuurt dan je zou denken, al blijft het een grote SUV – je voelt het gewicht bij snelle richtingsveranderingen.

De remmen zijn krachtig, maar het gewicht zal bij langdurig remmen in de bergen vermoedelijk vragen om stevige schijven. Het rijgedrag in de stad is door de afmetingen wat onhandig, maar op de snelweg is dit waar de CX-90 thuishoort. De lange wielbasis en het hoge gewicht zorgen voor een stabiel gevoel, en de achtversnellingsautomaat schakelt vermoedelijk soepel. Dit is een auto die je liever over de Duitse Autobahn jaagt dan door de binnenstad van Amsterdam.

De 3.3-liter zescilinder mild-hybride met 340 pk en 500 Nm is een zeldzaamheid in een wereld die steeds meer naar viercilinders en elektromotoren neigt. De zescilinder loopt vermoedelijk zijdezacht en trekt vanaf laag toerental goed op, dankzij het hoge koppel. De acceleratie zal niet verbluffend zijn – het gewicht is simpelweg te hoog – maar het gevoel van souplesse is waarschijnlijk indrukwekkend.

Er zijn drie versies: de PHEV met 323 pk, de mild-hybride met 280 pk, en de door ons bekeken versie met 340 pk. De 280 pk-versie is waarschijnlijk al voldoende voor dagelijks gebruik, maar de 340 pk-versie geeft net dat beetje extra pit. De achtversnellingsbak is een traditionele automaat, geen CVT, en dat is goed nieuws voor wie houdt van een directe krachtoverbrenging. Het verbruik van 9,4 l/100 km is echter hoog voor een hybride, en dat zal je merken aan de pomp.

Comfort is waar de CX-90 in uitblinkt, vermoedelijk. De stoelen zijn breed, goed gevormd en bieden veel steun, en de afwerking is van hoog niveau. De achterpassagiers hebben veel beenruimte, en zelfs de derde zitrij – want deze auto heeft er een – is niet volledig onbruikbaar. De geluidsisolatie is waarschijnlijk uitstekend, gezien Mazda's reputatie op dit vlak.

De vering is afgestemd op comfort, maar niet week. Je voelt de weg, maar geen oneffenheden. De CX-90 is een auto die je zonder moeite van Amsterdam naar Marseille rijdt, en je stapt uit zonder rugpijn. Het enige minpunt is de hoogte: instappen vereist een kleine klim, maar dat hoort bij dit segment. Voor lange ritten is dit vermoedelijk een van de beste keuzes in de klasse.

Het interieur van de CX-90 is een mengeling van traditioneel en modern. Er zijn nog fysieke knoppen voor de klimaatregeling, wat ik toejuich, en het infotainment wordt bediend via een draaiknop op de middenconsole – geen aanraakscherm tijdens het rijden. Dat is een bewuste keuze die de bediening veiliger maakt, al moet je wennen aan de logica van het systeem.

De materialen zijn grotendeels zacht en van hoge kwaliteit, met echt hout en aluminium accenten op de duurdere uitvoeringen. De afwerking is netjes, met strakke naden en geen losse onderdelen. Het dashboard is overzichtelijk, maar het infotainmentsysteem toont zijn leeftijd: het is niet zo vloeiend of intuïtief als de nieuwste systemen van BMW of Mercedes. Toch is het een interieur dat karakter heeft, iets wat je in deze klasse niet vaak meer ziet.

De CX-90 is groot, en dat is zowel een zegen als een vloek. Met 5,12 meter lengte past hij niet in elke parkeergarage, en de draaicirkel zal vermoedelijk groot zijn. Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren is het beperkt, dus de camera's en sensoren zijn essentieel. De kofferruimte is met 450 liter kleiner dan je op basis van de afmetingen zou verwachten – beter dan 39% van de concurrentie – en dat is een minpunt.

De derde zitrij is handig voor kinderen, maar voor volwassenen wordt het krap. De stoelen zijn echter gemakkelijk neer te klappen, waardoor de laadruimte flexibel is. Het instappen is vanwege de hoogte wat lastig voor minder mobiele mensen, maar eenmaal binnen is er genoeg hoofd- en beenruimte. Dit is een auto voor wie ruimte wil, maar niet per se de grootste kofferbak.

Mazda loopt niet voorop op het gebied van technologie, en de CX-90 bevestigt dat beeld. Het infotainmentsysteem heeft een 12,3-inch scherm, maar de bediening via de draaiknop is wennen. Er zijn weinig fysieke knoppen voor het infotainment, maar de functies zijn logisch gegroepeerd. Draadloze Apple CarPlay en Android Auto zijn aanwezig, wat een plus is.

De rijassistentiesystemen zijn uitgebreid, maar niet opdringerig. De adaptieve cruisecontrol werkt vermoedelijk soepel, en de rijbaanassistent is niet te streng. Mazda heeft de afgelopen jaren laten zien dat ze veiligheid serieus nemen, en de CX-90 heeft alle moderne systemen aan boord. Toch is er geen head-up display met augmented reality of een volledig digitaal instrumentenpaneel dat je kunt configureren tot in de kleinste details – het blijft wat traditioneel.

Het officiële verbruik van 9,4 l/100 km is voor een hybride aan de hoge kant. In de praktijk zal het verbruik vermoedelijk rond de 10-11 liter liggen, afhankelijk van je rijstijl. Met een brandstoftank van 74 liter kun je dus zo'n 700-800 kilometer rijden, wat voor een grote SUV niet slecht is. De CO2-uitstoot is niet gespecificeerd, maar zal rond de 200 g/km liggen, wat leidt tot een fors bijtellingspercentage voor zakelijke rijders.

De prijs van de CX-90 ligt in het hogere segment, maar is nog steeds concurrerend met de Duitsers. De onderhoudskosten zijn vermoedelijk gemiddeld, maar de banden – gezien de 21-inch wielen – zullen niet goedkoop zijn. De afschrijving is onzeker, omdat Mazda niet hetzelfde imago heeft als BMW of Audi. Wie veel kilometers maakt, moet goed rekenen, want het verbruik tikt aan.