McLaren 12C GT Sprint: een raceauto met een kentekenplaat, maar zonder excuses

De 12C GT Sprint ziet er niet uit als een auto die je voorzichtig wilt behandelen. Met een lengte van 4.509 mm en een hoogte van slechts 1.204 mm ligt hij plat op de weg. De extra spoilers en luchtinlaten ten opzichte van de normale 12C maken duidelijk dat dit geen auto is voor de boodschappen. Dit is een statement op wielen.

Het ontwerp is inmiddels een jaar of tien oud, maar functioneert nog steeds. Geen overbodige krullen of schreeuwerige lijnen: alles heeft een doel. De deuren die omhoog klappen zijn nog steeds een spectaculair gezicht, ook al heb je ze inmiddels wel vaker gezien. Het is een auto die je niet over het hoofd ziet, of je nu op een parkeerplaats staat of op het circuit.

Op basis van de specificaties is dit een auto die je volledige aandacht vereist. Met 601 Nm en achterwielaandrijving is de 12C GT Sprint vermoedelijk niet vergevingsgezind als je te vroeg het gas induwt. De banden moeten al het werk doen, en dat is een uitdaging waar je als bestuurder klaar voor moet zijn.

Het gewicht van 1.434 kg is voor deze prestaties relatief laag, wat suggereert dat hij in bochten scherp en wendbaar zal zijn. De combinatie van een stijf chassis en een krachtige motor betekent dat je waarschijnlijk continu bezig bent met corrigeren en sturen. Dit is geen auto voor een ontspannen zondagochtendritje, maar een instrument dat je moet bespelen.

De 3.8-liter V8 met 625 pk is een beest. Met een acceleratie van 3,1 seconden naar 100 km/u en een topsnelheid van 333 km/u zit je in het absolute topsegment van die periode. De cijfers liegen er niet om: dit is sneller dan 99% van de concurrentie uit die tijd. De sprint naar 100 km/u is verbluffend, maar de manier waarop hij doortrekt naar hogere snelheden zal vermoedelijk nog indrukwekkender zijn.

De zeventraps automatische versnellingsbak is geen dubbelkoppeling, maar een enkele koppeling die snel schakelt. Hij is niet zo vloeiend als een moderne DCT, maar dat hoort bij het karakter van deze auto. Je merkt elke schakeling, wat bijdraagt aan het rauwe gevoel. Het is geen bak die je vergeet, maar eentje die je voelt.

Laten we eerlijk zijn: je koopt geen 12C GT Sprint voor het comfort. Dit is een auto die is ontdaan van alle luxe om gewicht te besparen. De stoelen zijn vermoedelijk dun en hard, en de geluidsisolatie is waarschijnlijk minimaal. Je hoort elke steen die tegen de onderkant tikken en elke steen die de banden opwerpen.

Op de openbare weg zal dit een vermoeiende auto zijn. De vering is afgesteld voor het circuit en zal elk oneffenheidje doorgeven. Dit is geen auto voor een lange reis naar Zuid-Frankrijk, maar een auto voor een uurtje knallen op een circuit en dan weer terug in de trailer.

Het interieur is functioneel en kaal. Geen overbodige luxe, maar wel alles wat je nodig hebt. De bediening is gericht op de bestuurder, met alle belangrijke knoppen binnen handbereik. Het is geen plek waar je wilt vertoeven, maar een cockpit die je nodig hebt om te presteren.

De materialen zijn vermoedelijk van goede kwaliteit, maar ze zijn niet gekozen vanwege hun uitstraling. Het gaat om gewichtsbesparing en functionaliteit. Je ziet carbon en alcantara, maar geen houtfineer of chique leder. Dit is een auto die is gebouwd om te rijden, niet om in te pronken.

De 12C GT Sprint is niet praktisch. De instap is laag en vereist een acrobatische buiging. Het zicht naar achteren is beperkt door de dikke C-stijlen en de kleine achterruit. Parkeren is een kwestie van gokken, want je ziet de hoeken van de auto niet.

Er is geen kofferbak in de traditionele zin. Er is een opbergruimte onder de motorkap, maar die is klein en wordt warm. Je kunt er een helm en een racepak in kwijt, maar niet veel meer. Dit is een auto voor een specifiek doel, en dagelijks gebruik is daar niet een van.

De 12C GT Sprint is gebaseerd op een auto uit 2011, dus de technologie is gedateerd. Het infotainmentsysteem is traag en de graphics zijn ouderwets. Maar dat maakt niet uit, want je bent hier niet voor het scherm. Je bent hier voor de rijervaring.

De rijassistentiesystemen zijn minimaal. Er is geen adaptieve cruisecontrol of lane assist. Dat is logisch, want dit is een auto die is gebouwd voor het circuit. De enige technologie die telt is de elektronica die de motor en de versnellingsbak aanstuurt, en die is vermoedelijk uitstekend.

Met een officieel verbruik van 11,7 l/100 km is deze McLaren niet zuinig. In de praktijk zul je waarschijnlijk meer verbruiken, zeker als je het potentieel van de 625 pk benut. De CO2-uitstoot van 279 g/km is hoog en zal in veel landen leiden tot hoge belastingen. Dit is geen auto voor mensen die op hun centen letten.

De prijs van een 12C GT Sprint is hoog, maar de echte kosten zitten in het onderhoud. Een McLaren is geen auto die je bij de plaatselijke garage laat repareren. Je hebt gespecialiseerde dealers nodig, en die rekenen daar flink voor. Dit is een auto voor mensen met een diepe portemonnee en een groot hart voor techniek.