Pluspunten
- Fenomenale prestaties: 650 pk, 0-100 in 2,9 s
- Zeer laag gewicht van 1.330 kg
- Geavanceerde actieve aerodynamica en ophanging
- Communicatief en puur rijgedrag
- Dihedral deuren en opvallende looks
Mclaren 650S · 2014 - 2017 · als getest: 3.8L V8 7AT (650 HP)
Review van de Mclaren 650S
De McLaren 650S is een auto die geen compromissen kent – en dat is zowel zijn kracht als zijn zwakte. Met 650 pk en een 0-100-tijd van 2,9 seconden is hij razendsnel, maar het verbruik en de CO2-uitstoot zijn ronduit abominabel. Hij is gebouwd voor het circuit en de open weg, niet voor de file. Het interieur is minimalistisch en functioneel, maar mist de luxe van sommige concurrenten. Als je op zoek bent naar een pure, technische supercar en bereid bent daar flink voor te betalen, dan is de 650S een interessante keuze. Maar voor hetzelfde geld krijg je ook een Ferrari FF of Lamborghini Huracan, die misschien net wat meer emotie bieden.
De McLaren 650S is niet zo'n auto die je over het hoofd ziet. Met zijn 1.199 mm hoogte en 1.895 mm breedte ligt hij plat op de weg, klaar om weg te schieten. De lijnen zijn strak en functioneel, geen overbodige krullen. Het is een design dat vooral aerodynamisch is, niet artistiek. Dat maakt hem misschien minder opzichtig dan een Lamborghini, maar zeker niet minder indrukwekkend.
Als je dichterbij komt, vallen de details op: de dihedral deuren die omhoog klappen, de grote luchtinlaten voor de V8 en de actieve achterspoiler die bij hoge snelheid omhoog komt. Het is een auto die duidelijk is ontworpen door ingenieurs, niet door stylisten. En dat heeft iets puurs. Maar verwacht geen Italiaanse flair – dit is een Brits stuk gereedschap, zij het een heel duur.
Op basis van de specificaties belooft de 650S een duizelingwekkende rijervaring. Met 650 pk en een gewicht van 1.330 kg is de vermogen-gewichtsverhouding fenomenaal. De acceleratie van 0-100 in 2,9 seconden is niet alleen een cijfer – het voelt waarschijnlijk alsof je in een katapult zit. De achterwielaandrijving en de geavanceerde ophanging (die actief is, met ProActive Chassis Control) moeten zorgen voor een verbluffende grip en een communicatief weggedrag.
Toch is dit geen auto voor de lichtvoetige bestuurder. Met zoveel vermogen op de achterwielen is de 650S waarschijnlijk uitdagend om op de limiet te rijden. Op de open weg betekent dat: respectvol omgaan met het gaspedaal, anders draait de auto je om de oren. Het sturen is vermoedelijk direct en precies, maar ook onverbiddelijk. Dit is een auto die je wakker houdt, niet een auto die je rustig naar je werk brengt.
Onder de motorkap ligt een 3,8-liter V8 met twee turbo's, goed voor 650 pk en 678 Nm koppel. Die cijfers zijn indrukwekkend, zelfs naar moderne maatstaven – beter dan 99% van de concurrentie uit die periode. De 7-traps automatische versnellingsbak (een dubbelkoppeling, al is het geen DSG) moet razendsnel schakelen, hoewel de eerste generaties van deze bak soms wat schokkerig waren in het stadsverkeer.
De prestaties zijn ronduit fenomenaal: 0-100 in 2,9 seconden en een topsnelheid van 333 km/u. Dat zijn cijfers die je alleen op een circuit of een lege autobahn kunt benaderen. De motor is vermoedelijk een brutaal beest, met een rauwe V8-geluidsband die je in je borstkas voelt. Maar het verbruik is eveneens brutaal: 11,7 l/100 km is het officiële gemiddelde, maar in de praktijk zul je daar waarschijnlijk ruim boven zitten als je het gaspedaal indrukt. En met 275 g/km CO2 betaal je in Nederland een belachelijke BPM – als je hem al kunt importeren.
Comfort is niet het eerste waar je aan denkt bij een auto die 333 km/u haalt. Toch heeft McLaren geprobeerd om de 650S ook als dagelijkse auto bruikbaar te maken. De ophanging is instelbaar: in 'Normal' modus is hij verrassend soepel voor een supercar, maar op slechte wegen zal hij nog steeds stevig zijn. De stoelen zijn smal en sportief, maar bieden voldoende steun voor lange ritten.
Geluidsisolatie is niet aan de orde – je hoort de V8 brullen, de banden zingen en de wind ruisen. Dat is misschien niet comfortabel, maar het hoort bij het karakter. Als je een rustige cruiser wilt, koop dan een Rolls-Royce. De 650S is een auto die je aandacht opeist, en dat kan vermoeiend zijn op een lange rit. Maar voor een uurtje over een mooie weg is het comfort prima – je zit laag, maar niet oncomfortabel.
Het interieur van de 650S is minimalistisch, bijna Spartaans. McLaren heeft gekozen voor een functioneel ontwerp met veel carbon en Alcantara. De materialen zijn van hoge kwaliteit, maar het geheel oogt wat kaal. Er is geen overdaad aan knoppen – veel functies zitten in het infotainmentsysteem, dat in 2014 niet het meest intuïtief was. Het is een interieur dat draait om rijden, niet om luxe.
Een opvallend detail is het schakelmechanisme: in plaats van een traditionele pook of knoppen voor D en R, heeft McLaren een rij van kleine schakelaars op de middenconsole. Het is wennen, maar het werkt. De stoelen zijn verstelbaar, maar het instappen vereist enige acrobatiek vanwege de dihedral deuren. Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren is het beperkt – je moet vooral op je spiegels vertrouwen.
Praktisch is een woord dat je niet snel associeert met een McLaren, maar de 650S is verrassend bruikbaar. Er is een kleine kofferbak voorin (ongeveer 150 liter) en nog een ruimte achter de motor – genoeg voor een weekendtas, maar niet voor een gezin. De achterbank is niet meer dan een plank, maar daar koop je zo'n auto ook niet voor.
Parkeren is een uitdaging vanwege de brede carrosserie en het beperkte zicht, maar de parkeersensoren en camera helpen. De bodemvrijheid is aan de lage kant, dus je moet oppassen voor hoge stoepranden en steile opritten. In de stad is de 650S vermoeiend – de koppeling en de automatische bak zijn niet ideaal in het verkeer, en het brandstofverbruik zal je portemonnee leegtrekken. Dit is een auto voor de open weg, niet voor de binnenstad.
De 650S zit boordevol technologie, maar het is technologie uit 2014. Het infotainmentsysteem is traag en de graphics zijn gedateerd. Er is geen Apple CarPlay of Android Auto – dat was toen nog niet standaard. De rijassistentiesystemen zijn beperkt: cruise control, een beperkte set waarschuwingen, maar geen adaptieve cruise of lane assist. Dat is misschien niet wat je verwacht van een auto van dit kaliber, maar het was toen ook niet de focus.
Wat wel indrukwekkend is, is de actieve aerodynamica: de achterspoiler past zich aan aan snelheid en remkracht, en de luchtremmen (die omhoog komen bij hard remmen) zijn een technisch hoogstandje. De ProActive Chassis Control, die de ophanging in milliseconden aanpast, is eveneens geavanceerd. Maar deze systemen zijn gericht op prestaties, niet op comfort of gemak. Als je moderne connectiviteit wilt, moet je bij een nieuwere auto zijn.
Het officiële verbruik is 11,7 l/100 km, maar dat is waarschijnlijk een optimistisch cijfer. In de praktijk zul je met hard rijden al snel boven de 15 liter uitkomen. De CO2-uitstoot van 275 g/km betekent dat je in landen met CO2-belasting diep in de buidel moet tasten. In Nederland is de BPM voor deze auto exorbitant hoog, wat de aanschafprijs flink opdrijft.
De prijs van een gebruikte 650S ligt nog steeds rond de 150.000-200.000 euro, afhankelijk van de staat en opties. Dat is veel geld voor een auto die inmiddels meer dan tien jaar oud is. Het onderhoud is duur: denk aan banden die snel slijten, remmen die veel kosten en een motor die regelmatig onderhoud nodig heeft. De betrouwbaarheid van McLaren is verbeterd, maar het blijft een exoot met exotische kosten. Als je budget hebt voor de aanschaf, zorg dan dat je ook budget hebt voor de lopende kosten.
Alleen als...
Ik zou de 650S alleen kopen als je een doorgewinterde liefhebber bent die het technische vernuft van McLaren waardeert boven het Italiaanse theater. De auto is ongelooflijk snel en communicatief, maar het interieur is sober en het dagelijks gebruik is vermoeiend. Als je een supercar zoekt om dagelijks te rijden en indruk te maken, is een Huracan of Ferrari FF beter. Voor een circuitdag of een zondagse sprint over de autobahn is de 650S echter een genot. Ik zou dan wel de 7AT-versie nemen, die schakelt vlotter dan de oudere SSG.
Gemiddelde van alle uitvoeringen van de Mclaren 650S, vergeleken met 7.637 uitvoeringen van andere auto's uit de periode 2011–2017.
| Kenmerk | Dit model | Gemiddelde | Positie |
|---|---|---|---|
| Vermogen | 650 pk | 210 pk |
beter dan 99%
|
| Koppel | 678 Nm | 339 Nm |
beter dan 95%
|
| Topsnelheid | 333 km/u | 214 km/u |
beter dan 99%
|
| Acceleratie 0–100 km/u | 2,9 s | 8,8 s |
beter dan 99%
|
| Verbruik gecombineerd | 11,7 l/100 km | 6,6 l/100 km |
beter dan 6%
|
| CO2-uitstoot | 275 g/km | 147 g/km |
beter dan 3%
|
| Leeggewicht | 1.330 kg | 1.571 kg |
beter dan 75%
|
Percentages tonen het aandeel uitvoeringen uit dezelfde periode waar dit model op dat kenmerk boven uitkomt. Fabrieksopgaven.
Niet opgegeven door de fabrikant: kofferruimte. Die kenmerken staan daarom niet in de vergelijking.