McLaren Senna: een raceauto met een kentekenplaat, geen compromis

De McLaren Senna is niet mooi in de klassieke zin, maar hij is wel indrukwekkend. Elke lijn, elke opening en elke spoiler heeft een functie. Het is een auto die is ontworpen door aerodynamici, niet door stylisten, en dat zie je. Hij staat laag, breed en dreigend, met een enorme achtervleugel die meer weg heeft van een meubelstuk dan van een auto-onderdeel. Je kunt er niet omheen kijken: dit is een machine met een doel.

Het interieur is al even functioneel. Kale carbonvezel, minimale bekleding en stoelen die meer op racestoelen lijken dan op comfortabele zetels. De deuren openen spectaculair, maar instappen is een acrobatische oefening. Het is duidelijk: de Senna is gebouwd om te presteren, niet om indruk te maken op de club. En dat is precies wat hem zo bijzonder maakt.

Op basis van de specificaties is de Senna een van de meest directe en communicatieve auto's ooit gebouwd. Met een leeggewicht van 1198 kg en 800 pk is de verhouding gewicht-vermogen spectaculair: ongeveer 670 pk per ton. Dat belooft een acceleratie die je ingewanden naar achteren duwt, en een bochtgedrag dat vooral wordt bepaald door de aerodynamica. De actieve vleugel genereert enorme downforce, waardoor de auto bij hoge snelheden aan het plafond lijkt te kleven.

De besturing is vermoedelijk glashelder, zoals we van McLaren gewend zijn, maar ook intensief. Het is geen auto voor een ontspannen ritje naar de supermarkt. De vering is keihard, het rijgedrag nerveus op oneffen wegen, en het vermogen vraagt om concentratie. Op een circuit zal hij ongetwijfeld sensationeel zijn, maar op de openbare weg is het een uitdaging. Remmen met carbon-ceramische schijven is een ervaring op zich: bijzonder krachtig, maar je moet er wel even aan wennen.

De 4.0 V8 met 800 pk en 800 Nm is een technisch hoogstandje. Het is een twin-turbo die niet alleen extreem krachtig is, maar ook razendsnel reageert. De acceleratie van 0-100 km/u in 2,8 seconden is nog steeds sneller dan 99% van alle auto's uit zijn periode. De topsnelheid van 340 km/u is eveneens in de top 1%. Deze cijfers vertellen je dat de Senna niet zomaar een snelle auto is, maar een van de snelste productieauto's ooit.

De versnellingsbak is een 7-traps automatische transmissie met dubbele koppeling, die naar verwachting bliksemsnel schakelt. Het motorgeluid is rauw en agressief, maar niet overdreven luid – McLaren houdt het liever op technisch dan op theatraal. Er is maar één motorversie, en dat is prima. Wie meer vermogen wil, moet maar een andere hypercar kopen. De Senna is zoals hij is: extreem, maar wel consistent.

Comfort is niet het doel van de Senna. Met een leeggewicht van 1198 kg en een ophanging die is afgestemd op circuitgebruik, is het een harde, onverzettelijke auto. Op een hobbelige Nederlandse weg zul je elk putje voelen, en op lange ritten wordt dat vermoeiend. De stoelen zijn dun en bieden weinig vulling, maar wel veel steun. Ze zijn gemaakt om je op hun plaats te houden tijdens zware bochtenwerk, niet om je te verwennen.

Geluidsisolatie is er ook al niet. Je hoort de motor, de banden en de wind, en dat is waarschijnlijk precies wat de bedoeling is. De Senna is geen auto voor een roadtrip naar Zuid-Frankrijk, tenzij je van plan bent om elke rustplaats te gebruiken om je rug te strekken. Maar op een circuit, waar comfort er niet toe doet, voelt dit waarschijnlijk allemaal als een genot. Het is een compromisloze keuze, en dat moet je respecteren.

Het interieur van de Senna is een mix van functioneel minimalisme en technische extravagantie. Overal carbonvezel, geen overbodige luxe, en de bediening is gericht op de bestuurder. Het infotainment is een verticaal touchscreen, maar de belangrijkste functies – zoals de rijmodi en de aerodynamische instellingen – hebben fysieke knoppen op het dak of op de middenconsole. Dat is slim, want tijdens het rijden wil je niet door menu's scrollen.

De afwerking is typisch McLaren: strak, maar niet perfect. Er zitten wat plastic onderdelen tussen die niet passen bij het prijskaartje, maar dat is waarschijnlijk om gewicht te besparen. De stoelen zijn vast gemonteerd, wat betekent dat je het stuur en de pedalen moet verstellen om een goede zitpositie te vinden. Het is even wennen, maar als je eenmaal zit, heb je een perfect zicht op de weg en voel je je direct verbonden met de machine. Het is geen plek om te ontspannen, maar wel een plek om te rijden.

De McLaren Senna is niet praktisch. De kofferbak is klein, maar dat is niet het grootste probleem. Het grootste probleem is dat je bijna niet kunt in- en uitstappen. De deuren zijn hoog en scharnieren naar boven, waardoor je eronder moet duiken. Met een beetje oefening lukt het, maar het is geen auto voor mensen met een slechte rug of een hekel aan acrobatiek.

Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren is het beperkt. De grote achtervleugel blokkeert een groot deel van het zicht, en de zijspiegels zijn klein. Parkeren is een uitdaging, maar met een auto die zo laag is en zo weinig grondspeling heeft, wil je toch geen parkeergarage in. De Senna is gemaakt voor het circuit, en op de weg is hij vooral een blikvanger die je liever niet in de file zet. Hij heeft geen praktische kwaliteiten, en dat is ook niet de bedoeling.

De Senna staat vol met geavanceerde technologie, maar het is geen tech-speeltje. Het actieve aerodynamicasysteem is het meest indrukwekkend: de achtervleugel kan in verschillende standen worden gezet en past zich aan de rijomstandigheden aan. Het systeem is ontworpen om maximale downforce te genereren, maar ook om de luchtweerstand te verminderen op rechte stukken. Dat is pure racerij-technologie die op de weg wordt toegepast.

Het infotainment is niet het sterkste punt. Het werkt, maar het is traag en de grafische weergave is niet zo vloeiend als bij concurrenten. Er is ook geen Apple CarPlay of Android Auto, wat in 2018 nog niet standaard was, maar in 2025 voelt het gedateerd. De rijassistentie is minimaal: geen adaptieve cruise control, geen lane assist, niets. Dat is misschien wel een zegen, want wie in een Senna stapt, wil zelf rijden. Maar het betekent wel dat je deze auto niet als dagelijkse auto kunt gebruiken.

Het officiële verbruik van de 4.0 V8 is niet opgegeven, maar het is duidelijk dat dit geen auto is voor zuinige rijders. Met 800 pk en een gewicht van 1198 kg zul je al snel boven de 20 liter per 100 km zitten als je het gaspedaal indrukt. Dat is niet het grootste probleem voor de doelgroep, maar het is wel iets om rekening mee te houden als je overweegt om er veel mee te rijden.

De prijs van de Senna is extreem. Hij is duurder dan een Aston Martin Vulcan en een Ferrari F12tdf, en dat zie je terug in de prestaties. Maar de afschrijving zal waarschijnlijk beperkt zijn, omdat het een limited edition is met een iconische status. Onderhoudskosten zijn hoog, maar voor de eigenaren is dat waarschijnlijk geen issue. Het is een auto die je niet koopt om te rijden, maar om te bezitten en te laten zien. En dat is misschien wel de beste samenvatting van de Senna: hij is meer een kunstwerk dan een auto.