AMG GT R PRO: rauw, meedogenloos en heerlijk overbodig

De AMG GT R PRO ziet eruit alsof hij net uit de DTM is ontsnapt en weigert terug te gaan. Met een breedte van 2075 millimeter (spiegels inbegrepen, maar toch) en een hoogte van amper 1288 millimeter hurkt hij laag op de weg als een kat die op het punt staat te springen. De vaste achtervleugel, de enorme diffuser en de felle gele accenten — het kan niet missen: dit is geen auto voor introverte mensen.

De proporties zijn klassiek: een lange motorkap, een cabine die ver naar achteren is geplaatst en een korte achterkant. Het is een auto die je in het echt nog indrukwekkender vindt dan op foto's. De carbon details zijn niet alleen decoratie; ze zijn functioneel en dat zie je. Dit is geen auto die je koopt om onopgemerkt te blijven, dat lukt toch niet.

Bij het openen van het portier valt de lage instap direct op — je laat jezelf bijna in de kuipstoel vallen. Het interieur ademt een mix van rauwheid en degelijkheid, met veel Alcantara en carbon. Het is geen luxe salon, maar dat wil je hier ook niet. De sfeer is zakelijk, gericht op rijden, niet op relaxen.

De specificaties liegen er niet om: 585 pk via de achterwielen, een koppel van 700 Nm en een gewicht dat laag genoeg is om je hart sneller te laten kloppen. Maar laat je niet misleiden door de cijfers alleen. De GT R PRO is een auto die respect afdwingt. De besturing is direct en communiceert precies wat er onder de voorbanden gebeurt, maar je moet wel durven vertrouwen op die grip.

Het onderstel is keihard afgesteld, met een starheid die op een normaal Nederlands wegdek al snel vermoeiend wordt. Maar op een circuit, of op een gladde Duitse autobahn, voelt het precies goed. De auto ligt vlak, reageert direct op stuurinput en laat zich met de achteras sturen — als je weet wat je doet. Voor de gemiddelde bestuurder is dit een uitdaging, geen cadeau.

De remmen zijn fenomenaal, met carbon-ceramische schijven die eindeloos lijken te kunnen. Maar ook hier geldt: alles gebeurt met een intensiteit die je niet gewend bent van een gewone Mercedes. Dit is geen GT, dit is een racer met een kenteken. De stabiliteit bij hoge snelheid is indrukwekkend, maar de prijs die je betaalt in comfort is hoog.

Onder de motorkap ligt een 4.0-liter V8 met biturbo die 585 pk en 700 Nm levert. Dat is goed voor een sprint naar 100 km/u in 3,6 seconden en een topsnelheid van 319 km/u — cijfers die beter zijn dan 96% van de concurrentie uit die periode. De motor is een meesterwerk: hij reageert direct op het gas, trekt als een stoomtrein door en laat een geluid horen dat je in je botten voelt trillen.

De zeventraps automatische transmissie schakelt razendsnel en past goed bij het karakter van de motor. Je kunt ook zelf schakelen via de peddels, maar de bak weet vaak beter wat je wilt. Het enige nadeel: in de stad is de auto onhandig, met een koppel dat al bij lage toeren losbarst. Je moet constant op je tenen rijden om niet per ongeluk een wheelie te trekken.

Er is maar één motorversie, en dat is eigenlijk wel prima. Wie een GT R PRO koopt, wil geen viercilinder hybride. Deze V8 is een statement: 12,4 liter per 100 kilometer is schandalig veel, maar dat is de prijs voor dit soort prestaties. En met een CO2-uitstoot van 284 g/km is hij ook niet echt een groene keuze. Maar dat wist je al.

Comfort is niet het eerste waar je aan denkt bij een auto die op een circuit is ontwikkeld. De stoelen zijn kuipstoelen met dunne vulling, die je stevig vasthouden maar na een uur wel gaan knellen. De vering is keihard, en elke oneffenheid in het wegdek voel je tot in je ruggengraat. Op een slecht onderhouden weg is dit geen pretje.

De geluidsisolatie is minimaal — je hoort de V8 grommen, de banden zingen en de wind ruisen. Dat is onderdeel van de ervaring, maar na een lange rit wordt het vermoeiend. In de stad is de auto ook lastig: de lage zit en de brede carrosserie maken het inparkeren een uitdaging, en de dode hoek is groot.

Voor lange ritten is de GT R PRO niet ideaal. De actieradius is beperkt, het comfort is minimaal en je moet elke put in het asfalt ontwijken. Maar als je een keer een mooie bochtige weg weet te vinden, vergeet je alle ongemakken. Het is een auto die je alleen koopt als je het rijden belangrijker vindt dan het reizen.

Het interieur van de GT R PRO is een mengelmoes van race-elementen en Mercedes-dégelikheid. Het stuur is bekleed met Alcantara en heeft een vlakke onderkant, met een AMG Drive Unit-bediening die je verschillende rijmodi laat kiezen. De materialen zijn van hoge kwaliteit, maar het geheel voelt meer als een cockpit dan als een luxe salon.

De digitale instrumenten zijn duidelijk afleesbaar en geven alle relevante informatie, zoals bandenspanning en oliedruk. Het infotainmentsysteem is hetzelfde als in andere Mercedes-modellen, met een draaiknop op de middenconsole en een touchscreen. Het werkt prima, maar het is niet de focus van deze auto. Je zit hier niet om te Netflixen.

De afwerking is over het algemeen netjes, maar er zijn wat harde plastics op plekken die je niet vaak aanraakt. Dat is niet storend, want je ogen zijn toch op de weg gericht. De stoelen zijn verstelbaar, maar de zithouding is laag en sportief — je ligt bijna in de auto. Het is een interieur dat functioneel is, maar niet gezellig.

De kofferbak biedt 286 liter, wat beter is dan 11% van de concurrentie — dat klinkt beter dan het is. Er past een weekendtas of twee, maar geen golfset. De achterbank is niet meer dan een noodoplossing, met weinig beenruimte en een dak dat laag is. Kinderen kunnen er nog net in, maar volwassenen zullen klagen.

Het instappen is laag, wat voor minder mobiele mensen een uitdaging is. Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren is het beperkt door de dikke C-stijlen en de vleugel. Parkeersensoren en een camera zijn standaard, maar je vertrouwt er liever niet op. De auto is 4547 millimeter lang en 2075 millimeter breed — in een parkeergarage is dat een hele klus.

In het dagelijks leven is de GT R PRO een onhandige auto. De hoge drempels, de lage neus en de brede carrosserie maken elke manoeuvre spannend. Maar dat is niet waar je hem voor koopt. Voor wie een tweede auto zoekt voor het circuit of een zondagmiddagrit, is het prima. Als enige auto is het een marteling.

De GT R PRO is uitgerust met een AMG Dynamics-systeem dat de stabiliteitscontrole en de aandrijflijn aanpast aan de rijmodus. In de meest extreme modus laat de auto je bijna los, wat voor ervaren bestuurders een feest is, maar voor anderen een angstaanjagende ervaring. De tractiecontrole is programmeerbaar, net als in een raceauto.

Het infotainmentsysteem is van de vorige generatie, maar werkt vlot en heeft Apple CarPlay en Android Auto. De navigatie is duidelijk, maar je gebruikt hem waarschijnlijk niet vaak. De rijassistentiesystemen zijn beperkt tot het noodzakelijke: adaptieve cruisecontrol is niet eens beschikbaar. Dit is een auto die jou laat rijden, niet andersom.

Wat betreft technologie is er niet veel bijzonders, maar dat is ook niet nodig. De auto heeft wel een launch control die perfect werkt, en een uitlaatsysteem dat je kunt aanpassen met een knop. Het geluid is een van de beste aspecten van deze auto — je wilt hem het liefst de hele dag horen. Maar de technische snufjes die je in een moderne Mercedes verwacht, ontbreken hier grotendeels.

Het officiële verbruik is 12,4 liter per 100 kilometer, maar in de praktijk zul je daar flink boven zitten als je het gaspedaal gebruikt. Met een CO2-uitstoot van 284 g/km is hij in België duur in de belastingen, en ook de wegenbelasting in Nederland is fors. De brandstofkosten zijn hoog, maar dat wist je voordat je hem kocht.

De prijs van de GT R PRO ligt rond de 200.000 euro, wat hem in hetzelfde segment plaatst als een Lamborghini Huracan. De onderhoudskosten zijn hoog: banden slijten snel, remmen zijn duur en de V8 heeft regelmatig onderhoud nodig. Verzekeren is ook geen pretje, maar daar kies je niet voor als je dit soort auto's koopt.

De afschrijving is waarschijnlijk minder erg dan bij andere sportauto's, omdat dit een gelimiteerd model is (750 exemplaren wereldwijd). Als je hem netjes houdt, kan het zelfs een investering zijn. Maar dat is gokken. Voor de meeste mensen is dit een onverantwoorde aankoop, maar voor de echte liefhebber is het een droom die uitkomt.