Mercedes-AMG GT S Roadster: rauw vermogen zonder dak, maar met compromissen

De AMG GT S Roadster is een auto die je niet over het hoofd ziet. Met een lengte van 4544 mm en een breedte van 2075 mm (spiegels uitgeklapt) staat hij als een gespierde atleet op de weg. De neus is lang, de cabine zit ver naar achteren en de achterkant loopt strak af. Het is een agressieve, zelfverzekerde verschijning die meer weg heeft van een conceptauto dan van een productiemodel.

Het dak is een stoffen kap die elektrisch in zo'n 11 seconden opent en sluit, tot een snelheid van 50 km/u. Met het dak dicht is het silhouet minder spectaculair, maar nog steeds imposant. Het interieur ademt luxe, met veel leder, carbon en aluminium. Het is een speciale plek om te zitten, ook al is het niet perfect – daarover later meer.

Het stuur is direct maar niet overdreven nerveus. De achterwielaandrijving met een mechanisch sperdifferentieel zorgt voor een klassieke, uitdagende rijervaring. Met 670 Nm aan koppel is het een auto die respect eist; de achterkant wil graag meedoen, vooral met het ESP in een lossere stand. Het is geen auto voor beginners, maar voor wie weet wat hij doet, is het een feest.

Het onderstel is stug maar niet oncomfortabel. In de Comfort-stand filtert de adaptieve demping veel oneffenheden weg, maar in Sport of Sport+ wordt het geheel strakker en communicatiever. De remmen zijn krachtig en goed doseerbaar, al hadden we bij langdurig gebruik op een circuit meer last van fade verwacht. Op de snelweg is hij stabiel, maar het hoge gewicht van 1625 kg is altijd voelbaar.

De 4.0-liter V8 biturbo is het kloppend hart van deze AMG. Met 522 pk en 670 Nm is hij een van de sterkste motoren in zijn klasse – beter dan 94% van de concurrentie qua vermogen en 93% qua koppel. De sprint naar 100 km/u duurt 3,9 seconden en de topsnelheid ligt op 307 km/u. Cijfers die je niet zomaar negeert.

De 7-traps automatische transmissie (een dual-clutch) schakelt snel en soepel, maar heeft soms een moment van aarzeling nodig bij lage snelheden. Het geluid is fenomenaal: een diep, grommend V8-geluid dat bij het loslaten van het gaspedaal knallende tegen-explosies produceert. Het is een motorkarakter dat je ofwel geweldig vindt, ofwel te luidruchtig. Een middenweg is er niet.

Voor een sportcabriolet is de AMG GT S Roadster verrassend comfortabel. De stoelen zijn elektrisch verstelbaar en bieden voldoende zijdelingse steun. De klimaatregeling heeft een stand die warme lucht in je nek blaast bij open dak – een slimme oplossing voor koele avonden. Het dak is goed geïsoleerd, maar bij hoge snelheden hoor je wel windgeruis rond de ramen.

Het onderstel is in Comfort-modus vergevingsgezind, maar op slechte wegen blijft het een sportauto met beperkte veerweg. Lange ritten zijn mogelijk, maar je moet houden van een directe, levendige auto die altijd feedback geeft. De stoelen zijn niet zo zacht als in een S-Klasse, maar dat verwacht je ook niet. Het is een auto voor korte, intense ritten, niet voor een vakantie naar Zuid-Frankrijk met drie koffers – die passen er toch niet in.

Het interieur is een mix van traditioneel AMG-vakmanschap en moderne Mercedes-technologie. Het dashboard is voorzien van een groot infotainmentscherm, maar er zijn gelukkig nog fysieke knoppen voor de belangrijkste functies. De materialen zijn van topkwaliteit: zacht leder, echt carbon en koele aluminium accenten. Het voelt duur en degelijk aan, al is het ontwerp wat druk met al die verschillende texturen.

De ergonomie is goed, met uitzondering van de bediening van het infotainmentsysteem via het touchpad op de middenconsole. Het werkt, maar is niet zo intuïtief als een simpele draaiknop. De stoelen zijn laag geplaatst, wat een sportieve zitpositie geeft, maar het zicht naar buiten is beperkt. De achteruitkijkspiegel is klein en de dikke dakstijlen belemmeren het zicht bij het invoegen.

Laten we eerlijk zijn: dit is geen praktische auto. De kofferbak biedt 164 liter – beter dan 4% van zijn concurrenten. Dat is genoeg voor een weekendtas of twee, maar vergeet het meenemen van een golfset. De achterbank is meer een bagageruimte dan een zitplek; volwassenen passen er alleen als ze geen benen hebben. Het instappen is laag en vereist enige lenigheid, maar eenmaal gezeten is het prima.

Het zicht rondom is beperkt, vooral schuin achter. Parkeren is een uitdaging door de lange neus en het ontbreken van een 360-graden camera als optie. De dode hoek is aanwezig, dus je vertrouwt op de spiegels die gelukkig elektrisch verstelbaar zijn. Voor stadsritten is hij te groot en te log, maar op een lege snelweg of een bochtige B-weg komt hij tot zijn recht.

Het infotainmentsysteem is gebaseerd op het Mercedes COMAND-systeem van die periode. Het is snel en heeft een scherpe resolutie, maar de menustructuur is complex. Navigatie werkt prima, maar de interfaces zijn verouderd vergeleken met moderne systemen. Apple CarPlay en Android Auto waren als optie beschikbaar, maar niet standaard.

De rijassistentiesystemen zijn beperkt in vergelijking met de concurrentie. Adaptieve cruisecontrol is er, maar werkt niet zo soepel als in een BMW of Audi. Er is geen lane-keeping assist die echt stuurt, alleen een waarschuwing. Het is een auto die je zelf wilt besturen, dus dat is geen groot gemis, maar voor een auto van dit kaliber hadden we meer geavanceerde technologie verwacht.

Het officiële verbruik is 11,5 l/100 km en de CO2-uitstoot is 262 g/km. In de praktijk zul je met een sportieve rijstijl al snel boven de 15 liter zitten. Dit is een auto die je vriendelijk behandelt bij de pomp – als je van het geluid houdt, betaal je de prijs. De CO2-uitstoot is beter dan slechts 4% van zijn concurrenten, wat betekent dat hij in de duurste belastingcategorieën valt.

De wegenbelasting en BPM zijn fors, en het onderhoud is niet goedkoop. AMG-onderdelen zijn duur, en een grote beurt kan al snel oplopen. Banden zijn breed en sportief, dus die slijten snel. De inruilwaarde is redelijk, maar de afschrijving op een auto als deze is altijd stevig. Het is een auto voor liefhebbers met diepe zakken, niet voor de rationele koper.