Mercedes-AMG GLC 43: de V6-SUV die nog even niet wil verdwijnen

De Mercedes-AMG GLC 43 ziet er niet direct uit als een straatvechter. De AMG-bodykit is subtieler dan bij de echte AMG's, maar de vier uitlaatpijpen en de 19- of 20-inch wielen verraden dat dit geen gewone GLC is. Met 4656 mm lengte en 1890 mm breedte staat hij stevig op de weg, maar oogt hij minder gespierd dan bijvoorbeeld een Cupra Formentor. Het is meer een pak dat op maat is gemaakt dan een opgeblazen bodybuilder.

Binnenin is het direct vertrouwd Mercedes-territorium. Het dashboard is overzichtelijk en de materialen voelen degelijk aan, hoewel sommige kunststoffen niet helemaal het niveau van de duurdere AMG-modellen halen. De stoelen zitten goed en bieden veel steun, maar het geheel oogt wat conservatief vergeleken met de digitale fratsen van concurrenten. Het is een interieur dat je niet snel beu wordt, maar ook niet direct doet dromen.

Op basis van de specificaties – 390 pk, 520 Nm en vierwielaandrijving – belooft de GLC 43 een interessante mix van grip en trekkracht. Met 4,9 seconden naar 100 km/u is hij snel, maar niet razend. Het gewicht van rond de 1,8 ton is voelbaar in bochten, waar hij minder scherp reageert dan een Formentor. De besturing is licht en comfortabel, maar mist het directe gevoel van sommige concurrenten. Toch zal hij op droog asfalt met vierwielaandrijving veel grip bieden.

Het onderstel is afgestemd op comfort, maar de AMG-specifieke vering kan in de sportmodus behoorlijk strak worden. De remmen zijn krachtig, maar het hoge gewicht vraagt wel wat van ze. In de stad voelt hij log, maar op de snelweg is hij stabiel en ontspannen. Het is geen auto die je constant uitdaagt om hard te rijden, maar hij geeft je wel het vertrouwen dat je kunt versnellen wanneer nodig. Het is een GT-achtige SUV, geen circuitbeest.

De 3.0-liter V6 biturbo is het kloppende hart van deze GLC 43. Met 390 pk en 520 Nm is hij goed voor 83% van de concurrentie qua acceleratie, en dat is te merken. De motor loopt zijdezacht en trekt vanaf laag toerental al stevig op, maar het echte feest begint boven de 4000 toeren, waar hij met een diepe, rauwe V6-grom zijn koppel afgeeft. De negentrapsautomaat schakelt vloeiend en snel, maar soms net iets te gretig naar een hogere versnelling voor het sportieve gevoel.

De motor is de reden om deze auto te kopen, maar ook de reden om hem niet te kopen. Het verbruik van 10,6 l/100 km is hoog en de CO2-uitstoot van 242 g/km is ronduit slecht, beter dan slechts 6% van de concurrentie. In de praktijk zul je al snel boven de 11 liter uitkomen, zeker als je het vermogen aanspreekt. Het is een motor die beloont met karakter, maar straft met dorst. Wie veel kilometers maakt, kan beter naar een hybride of elektrische SUV kijken.

De stoelen zijn comfortabel en bieden voldoende zijdelingse steun, wat opvalt in een SUV. Ze zijn elektrisch verstelbaar en verwarmbaar, maar ventilatie is niet standaard. De vering is in de comfortmodus verrassend soepel en filtert hobbels goed weg, maar in de sportmodus wordt hij onnodig hard voor dagelijks gebruik. De geluidsisolatie is goed, maar de V6 laat zich wel horen bij acceleratie – wat de een heerlijk vindt en de ander vermoeiend.

Op lange ritten is de GLC 43 een aangename reisgenoot. De stoelen zijn goed voor urenlang zitten, en de cruisecontrol met afstandsbediening werkt prima. Het hoge gewicht en de brede banden zorgen voor een stabiel weggedrag, maar ook voor wat rolgeluid op ruw asfalt. In de stad is hij wat log, maar het comfortniveau blijft hoog. Het is een auto die je niet vermoeit, maar ook niet echt opwindt in het dagelijkse verkeer.

Het interieur is typisch Mercedes van die periode: degelijk, overzichtelijk en met een knipoog naar luxe. De materialen zijn goed, maar niet uitzonderlijk voor het prijssegment. De bediening gaat via het COMAND-systeem met een draaiknop op de middenconsole, wat even wennen is maar prima werkt. Fysieke knoppen voor de climate control zijn aanwezig, wat fijn is, maar het grote touchpad is gevoelig voor per ongeluk aanraken.

De afwerking is netjes, maar er zijn hier en daar harde kunststoffen die niet passen bij de premiumprijs. De stoelen zijn bekleed met leer dat er goed uitziet, maar wel wat onderhoud vraagt. Het stuur is dik en prettig, met AMG-pedalen die er sportief uitzien. Het instrumentarium is digitaal en goed afleesbaar, maar de menu's zijn af en toe wat omslachtig. Het is een interieur dat zijn leeftijd begint te tonen, maar nog steeds functioneel en comfortabel is.

Met een kofferbak van 549 liter zit je goed, beter dan 74% van de concurrentie. De laadruimte is netjes gevormd en er is een reservewiel onder de vloer, wat zeldzaam is. De achterbank is ruim genoeg voor twee volwassenen, maar drie wordt krap. De instap is hoog, wat typisch is voor een SUV, maar de dorpels zijn niet al te breed. Het zicht rondom is redelijk, maar de dikke C-stijlen beperken het zicht schuin achteren.

Parkeren is een uitdaging door de afmetingen, maar de parkeersensoren en camera helpen. De draaicirkel is vrij groot, wat in de stad soms lastig is. De achterbank kan in delen neergeklapt worden, waardoor je langere spullen kunt vervoeren. Het dak is niet standaard voorzien van een trekhaak, maar die is wel te bestellen. Al met al is het een praktische auto voor een gezin, maar niet de ruimste in zijn klasse.

De GLC 43 heeft een scala aan rijhulpsystemen, zoals adaptieve cruisecontrol, lane-keeping assist en een dodehoekassistent. Die werken over het algemeen goed, maar het systeem waarschuwt soms te snel en grijpt te nadrukkelijk in. Het infotainment is vlot en reageert goed, maar de menu-structuur is niet de meest intuïtieve. Draadloos Apple CarPlay en Android Auto zijn aanwezig, wat fijn is.

Het head-up display is helder en goed afleesbaar, maar de bediening via het touchpad op de middenconsole is niet altijd even precies. De spraakbesturing werkt redelijk, maar begrijpt niet altijd wat je bedoelt. De digitale tellerklok is aanpasbaar, maar de mogelijkheden zijn beperkt. Het is technologie die zijn werk doet, maar niet zo naadloos als bij sommige nieuwere concurrenten. Voor een auto uit 2019 is het prima, maar je merkt dat er inmiddels betere systemen zijn.

Het officiële verbruik van 10,6 l/100 km is al hoog, maar in de praktijk zul je hier vaak boven zitten. Met 242 g/km CO2 zit je in het duurste belastingsegment, wat de gebruikskosten fors opdrijft. De wegenbelasting is in Nederland en België aanzienlijk, en de verzekering is ook niet goedkoop vanwege het vermogen. De banden zijn breed en slijten sneller, en de remmen hebben het zwaar met het gewicht.

De prijs van deze auto is niet opgegeven, maar gezien de concurrentie van de Cupra Formentor (€ 32.500) en de Lotus Sport 390 Final Edition, zal hij fors hoger liggen. De onderhoudskosten zijn typisch Mercedes-AMG: hoog. Regelmatig onderhoud is essentieel, vooral van de turbo's en de transmissie. De restwaarde is redelijk, maar de hoge CO2-uitstoot kan de tweedehandswaarde drukken naarmate milieuzones strenger worden. Wie deze auto koopt, moet zich bewust zijn van de kosten.