De laatste V12-dictator: AMG S 65 L is een rijdende coup d'état

Met zijn 5.255 millimeter lengte en 1.494 millimeter hoogte is de S 65 L een kolos. De lange wielbasis en de subtiele AMG-koetswerklijnen geven hem een présence die je niet over het hoofd ziet. De klassieke S-klasse-uitstraling is behouden, maar de details – de specifieke grille, de vier uitlaatpijpen – verraden dat dit geen gewone chauffeurlijke S is.

De eerste indruk van het interieur is overweldigend, maar ook een tikje ouderwets. Het design is weelderig, met veel leder, hout en metaal, maar de lay-out dateert uit 2013. Toch heeft het iets: in een wereld van schermen en minimalisme is dit een statement van traditionele luxe. De stoelen zien eruit als banken uit een herenclub, en dat belooft veel voor het comfort.

Op basis van de cijfers – 630 pk, 1.000 Nm, vierwielaandrijving en 2.250 kilo – kun je verwachten dat de S 65 L een raket is in een rechte lijn, maar een boot in de bochten. De specificaties suggereren dat de besturing comfortabel en licht is, maar niet bijster communicatief. Met een gewicht van ruim twee ton en een wielbasis van ruim vijf meter is het geen sportauto, maar een snelle limousine die vooral indruk maakt op de snelweg.

Het onderstel is afgesteld op comfort, met luchtvering die hobbels gladstrijkt. Maar als je het gaspedaal intrapt, merk je dat de V12 een beest is. De acceleratie naar 100 km/u in 4,2 seconden is indrukwekkend voor zo'n kolos. De remmen zijn krachtig, maar je moet ze wel vroeg gebruiken – 2.250 kilo stoppen is geen sinecure. In de stad voelt hij log, maar op de Duitse Autobahn is hij in zijn element, al is de topsnelheid begrensd op 249 km/u.

De motor is het hele verhaal: een 6,0-liter V12 met biturbo en 630 pk, goed voor 1.000 Nm koppel. Dat koppel is al beschikbaar vanaf een laag toerental, waardoor je zelden hoeft te schakelen. De zeventrapsautomaat schakelt vloeiend, maar is niet zo snel als moderne achttraps of negentrapsbakken. Toch past hij bij het karakter: deze auto wil niet schokken, maar glijden.

Met 0-100 in 4,2 seconden is hij sneller dan 93% van zijn concurrenten, maar de echte rivalen zijn geen limousines, maar sportwagens als de McLaren 620R of Lamborghini Huracán. Die zijn lichter en wendbaarder. De S 65 L is een andere filosofie: hij doet het met een ontzagwekkende souplesse, maar zonder de theatrale gevoelens van een sportauto. Het verbruik van 11,9 l/100 km is schrikbarend, maar dat wist je toen je een V12 koos.

De stoelen zijn fenomenaal: verwarmd, geventileerd, massagefunctie, alles. Op basis van de afmetingen en de luchtvering kun je verwachten dat lange ritten vermoeiend zijn, maar niet in de S 65 L. De geluidsisolatie is uitstekend – je hoort nauwelijks de V12, tenzij je het gaspedaal indrukt. Dat is jammer, want het geluid is een van de redenen om deze auto te kopen.

In de stad is de vering goed, maar de grote wielbasis maakt manoeuvreren lastig. De hoge instap en de elektrisch verstelbare stoelen maken het in- en uitstappen makkelijk. Op de snelweg is hij rotsvast, maar bij hoge snelheden hoor je wat windgeruis rond de spiegels. Al met al is dit een van de meest comfortabele auto's die je kunt kopen, maar daar is hij ook voor gemaakt.

Het interieur is een mengeling van klassieke luxe en verouderde technologie. De materialen zijn top: nappaleder, echt hout en aluminium. De afwerking is zoals je van Mercedes mag verwachten: perfect. Maar het infotainmentsysteem met zijn draaiknop en kleine scherm is gedateerd vergeleken met moderne systemen. Toch is het functioneel, en de fysieke knoppen voor klimaatregeling zijn een zegen in een tijd van touchscreens.

De ergonomie is goed: alles is logisch geplaatst, maar de hoeveelheid knoppen op het stuur is overweldigend. De stoelen zijn elektrisch verstelbaar op talloze manieren, en de achterbank is een aparte wereld met eigen bedieningselementen. Er is voldoende opbergruimte, maar de middenconsole is wat rommelig. Qua design is het niet vernieuwend, maar het straalt wel degelijkheid uit.

De achterbank is een limousine waardig: veel beenruimte, verstelbare rugleuningen en een eigen klimaatzone. De kofferbak is met 520 liter ruim genoeg voor golfclubs, maar de opening is niet bijzonder groot. Het instappen is makkelijk dankzij de hoge daklijn, maar de lage zitpositie kan wennen zijn.

Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren beperkt door de hoge achterbank en de kleine achterruit. Parkeren is een uitdaging vanwege de afmetingen, maar met de camera's en sensoren is het te doen. De draaicirkel is groot, dus in de stad zul je vaak moeten steken. Voor een auto van dit formaat is hij verrassend leefbaar, maar je moet er wel een parkeerplaats voor hebben.

Het infotainmentsysteem is het zwakke punt: het is het vorige generatie COMAND-systeem, dat niet zo vloeiend werkt als de nieuwste MBUX. De grafische kaarten zijn gedateerd en de spraakbesturing is beperkt. Wel is er een head-up display en een uitstekend Burmester-geluidssysteem. De rijassistentiesystemen werken goed, maar zijn niet zo geavanceerd als in de nieuwste S-Klasse.

Er is een groot aantal veiligheidssystemen, zoals adaptieve cruisecontrol en rijbaanassistentie, maar ze zijn niet zo soepel als in moderne auto's. De auto kan zelf rijden in files, maar doet dat met schokkerige inputs. De technologie is dus niet het verkoopargument – dat is de motor. Maar als je een S 65 L koopt, weet je dat je niet voor de gadgets komt.

Het officiële verbruik is 11,9 l/100 km, wat overeenkomt met 279 g/km CO2. Dat is beter dan 5% van de concurrenten, dus het is een van de zuinigste in zijn klasse – als je het vergelijkt met een tank. In de praktijk zul je eerder 15-18 liter verbruiken. De wegenbelasting is torenhoog, en de verzekering ook. Onderhoud is duur: een V12 heeft 12 bougies en veel olie nodig.

De prijs van een nieuwe S 65 L is exorbitant, maar deze auto is al een paar jaar op de markt, dus er zijn gebruikte exemplaren. Maar let op: de afschrijving is groot, en de onderhoudskosten kunnen hoger zijn dan de aanschafprijs van een gemiddelde auto. Banden zijn ook duur, en met 2.250 kilo slijten ze snel. Als je dit overweegt, heb je waarschijnlijk genoeg geld, maar het blijft een bodemloze put.