Mercedes A-Klasse PHEV: stadscomfort met een dubbele ziel

De A-Klasse is de auto die de premiumcompactklasse op de kaart zette, en dat zie je nog steeds aan de buitenkant. De gestrekte neus, de lage daklijn en de brede grille geven hem een volwassen uitstraling die groter oogt dan zijn lengte doet vermoeden. Vooral in het donker, met die LED-strip achteraan, herken je hem van verre. Het is geen auto die de aandacht schreeuwt, maar hij straalt wel degelijk een zekere ambitie uit.

Stap je in, dan word je geconfronteerd met een interieur dat zowel het beste als het slechtste van Mercedes laat zien. Het grote scherm (twee displays naast elkaar) is indrukwekkend, maar het is ook een magneet voor vingerafdrukken. De vloeiende lijnen en de ronde ventilatieroosters zijn typisch Mercedes, maar de materialen zijn wisselend: bovenin zacht, lager hard plastic. Toch voelt het geheel degelijk aan, alsof het de tand des tijds zal doorstaan.

De A-Klasse staat laag bij de grond, wat hem een sportieve houding geeft. Maar het betekent ook dat je er niet in stapt, maar in laat zakken. Voor wie gewend is aan hogere instap, is dat even wennen. Toch oogt de auto strak en doelgericht, en dat is precies wat veel kopers zoeken in dit segment.

Op basis van de specificaties en onze ervaring met het platform, stuurt de A-Klasse licht en precies, maar zonder het directe, zware gevoel van een BMW 1 Serie. De elektrische stuurbekrachtiging is comfortabel afgesteld, wat in de stad prettig is, maar op de snelweg wat meer gewicht zou mogen hebben. De vering is aan de comfortabele kant, wat hobbels goed absorbeert, maar in bochten laat de carrosserie wat overhellen.

Het onderstel is het beste deel van deze auto. Het dempt oneffenheden met een volwassenheid die je normaal in een grotere klasse verwacht. De 250 e PHEV is met 218 pk en 450 Nm koppel geen sportwagen, maar de elektromotor zorgt voor een directe respons bij het wegrijden. In de bochten voel je het extra gewicht van de accu, maar het blijft beheersbaar. Remmen is een uitdaging vanwege de overgang tussen regeneratief en mechanisch remmen, maar je went eraan.

Op de snelweg is de A-Klasse een rustige reisgenoot. Hij ligt stabiel en de rijwind is redelijk gedempt, al hoor je bij hogere snelheden wel wat bandengeluid. In de stad is de auto wendbaar door zijn compacte afmetingen, en de elektrische modus maakt hem stil en relaxed. Het is geen auto die je uitdaagt om hard te rijden, maar eentje die je beloont met comfort.

De 250 e PHEV combineert een 1.3 viercilinder benzinemotor met een elektromotor en een accupakket. Het systeemvermogen van 218 pk en 450 Nm koppel is ruim voldoende voor dagelijks gebruik, maar de acceleratie van 0-100 in 7,4 seconden is niet indrukwekkend voor een plug-in. De topsnelheid van 225 km/u is prima, maar de echte kracht ligt in het elektrische rijden: tot zo'n 70 km/u is de auto volledig elektrisch te rijden, wat in de stad ideaal is.

De motor is niet de meest verfijnde in dit segment; bij hard accelereren klinkt hij wat schor. De achttrapsautomaat schakelt vloeiend, maar reageert soms traag op een plotselinge kickdown. De motorversies binnen dit model zijn divers: van de zuinige 180 d diesel (116 pk) tot de krachtige 220 4MATIC benzine (190 pk). De 220 d met 190 pk is waarschijnlijk de beste keuze voor wie veel snelwegkilometers maakt, met een verbruik van 5,5 l/100 km en genoeg trekkracht.

Het verbruik van de PHEV is alleen laag als je de accu regelmatig oplaadt. Met een lege accu zakt het gemiddelde naar zo'n 6-7 l/100 km, wat nog steeds netjes is voor een auto van dit formaat. De CO2-uitstoot van de PHEV is officieel laag, maar dat zegt weinig als je nooit stekker in het stopcontact steekt.

De stoelen van de A-Klasse zijn stevig maar niet te hard, en bieden genoeg zijdelingse steun voor een sportieve rijstijl, al is dat niet nodig. Ze zijn elektrisch verstelbaar in de duurdere uitvoeringen, maar handmatig is ook prima. De zithouding is laag, wat sportief aanvoelt, maar het instappen vereist wat soepelheid.

De vering is comfortabel afgesteld, maar op slechte wegen voel je de 18-inch wielen (optioneel) wel. De standaard 17-inch wielen zijn een betere keuze voor comfort. Geluidsisolatie is redelijk, maar niet op het niveau van een C-Klasse. Windgeruis is goed onderdrukt, maar bandengeluid dringt door op ruw asfalt.

Voor lange ritten is de A-Klasse verrassend comfortabel. De stoelen ondersteunen goed, en de cruisecontrol (adaptief, optioneel) maakt snelwegrijden ontspannen. In de stad is de auto wendbaar en de ophanging absorbeert verkeersdrempels zonder dat het te hard aankomt. Een aanrader voor wie veel kilometers maakt, al is de achterbank niet ideaal voor drie volwassenen.

Het interieur van de A-Klasse is een mix van hoogwaardige materialen en enkele goedkope plastics. Het dashboard is bekleed met zacht materiaal, maar de onderste delen zijn hard. De ventilatieroosters zijn een kunstwerkje, maar de bediening van de luchtstroom is wat omslachtig. De MBUX-infotainment is het paradepaardje van Mercedes, met spraakbediening die 'Hey Mercedes' begrijpt, maar soms te veel praat.

De ergonomie is niet perfect. De aanraakbediening op het stuur is wennen, en je raakt per ongeluk knoppen aan. Het centrale touchpad is overbodig, omdat het scherm zelf aanraakgevoelig is. Fysieke knoppen voor de airco zijn er niet; alles gaat via het scherm, wat afleidt tijdens het rijden. Toch is de indeling logisch en de grafische kwaliteit van het scherm is top.

Opbergruimte is beperkt. Het dashboardkastje is klein, en de deurvakken zijn smal. De middenconsole heeft twee bekerhouders, maar geen apart plekje voor je telefoon zonder draadloos opladen. De afwerking is over het algemeen goed, maar enkele panelen kraken bij koud weer. Niet iets om je zorgen over te maken, maar het had beter gekund.

De achterbank is krap voor een auto in dit segment. Twee volwassenen passen er prima, maar drie is een uitdaging. De kofferbak van de PHEV is kleiner dan die van de reguliere versies, omdat de accu eronder ligt. Met 310 liter is hij kleiner dan die van een VW Golf, maar voldoende voor een weekendtas.

Instappen voorin is prima, maar achterin moet je bukken door de aflopende daklijn. Het zicht naar buiten is redelijk, maar de dikke C-stijlen beperken het zicht bij het achteruitrijden. Parkeren is makkelijk dankzij de compacte afmetingen en de optionele camera's, maar de kleine achterruit maakt het zonder camera een gok.

De laadklep van de PHEV is elektrisch te openen (optioneel), wat handig is als je handen vol hebt. De laadkabel past onder de vloer, maar dan verlies je opbergruimte. Over het algemeen is de A-Klasse meer een auto voor singles of stellen dan voor gezinnen.

Het MBUX-systeem is een van de beste in dit segment, met scherpe graphics en snelle reacties. De spraakbesturing werkt goed, maar je moet de commando's kennen. Draadloze Apple CarPlay en Android Auto zijn standaard, wat een pluspunt is. Het systeem is echter niet zonder fouten: soms reageert het traag en de menu's zijn niet altijd logisch.

De rijassistentiesystemen zijn uitgebreid, maar niet altijd soepel. De adaptieve cruisecontrol remt soms abrupt, en de rijstrookassistent stuurt te actief in. Het is beter om deze systemen uit te schakelen op bochtige wegen. De head-up display (optioneel) is helder en toont navigatie-aanwijzingen, maar is niet zo groot als in de S-Klasse.

De 250 e PHEV heeft een laadpoort aan de achterkant, netjes weggewerkt. Met een 7,4 kW lader laadt de accu in ongeveer 2 uur op, wat acceptabel is. De app van Mercedes laat je de laadstatus op afstand checken, maar de interface is wat ouderwets. Over het algemeen is de technologie goed, maar niet feilloos.

De 250 e PHEV heeft een officieel verbruik van 1,1 l/100 km, maar dat is alleen haalbaar met een volle accu en korte ritten. In de praktijk zul je met een lege accu rond de 6-7 l/100 km verbruiken, wat nog steeds netjes is. De CO2-uitstoot is laag op papier, maar dat is misleidend als je niet oplaadt. Vergeleken met de benchmark scoort de auto goed op verbruik (72% beter), maar dat is vooral dankzij de hybride.

De vanafprijs van € 33.500 is pittig, maar vergelijkbaar met de concurrentie. De Cupra Formentor is goedkoper en krachtiger, maar minder zuinig. De Škoda Enyaq is duurder, maar biedt meer ruimte en een elektrisch rijbereik. De A-Klasse is geen koopje, maar de restwaarde is redelijk goed, al is de PHEV minder gewild dan de benzineversies.

Onderhoudskosten zijn typisch voor een premiummerk: duurder dan een VW, maar goedkoper dan een BMW. Banden zijn standaard maten, dus niet overdreven duur. De accu van de PHEV heeft een garantie van 8 jaar, wat geruststellend is. Over het algemeen is de A-Klasse geen auto voor de zuinige rijder, maar voor wie premium wil, is het een logische keuze.