C 300 d T-Modell: de stationwagen die nog steeds een echte Mercedes is

De C-Klasse T-Modell is geen auto die je omdraait op straat, maar dat hoeft ook niet. Het is een stationwagen die precies weet wat hij is: een degelijke, goed geproportioneerde break met een elegante neus en een strakke achterkant. De S206-generatie oogt strakker en volwassener dan zijn voorganger, al is het design vooral evolutionair.

Voorin zit je in een interieur dat in één oogopslag verwant is aan de grotere S-Klasse. Het grote verticale scherm domineert het dashboard, en de ronde ventilatieroosters zijn een knipoog naar het verleden. De materialen ogen hoogwaardig en de afwerking is zoals je van Mercedes mag verwachten: strak en zonder franje.

Met 265 pk en 550 Nm uit een 2.0 viercilinder diesel is de C 300 d geen sportwagen, maar de cijfers liegen er niet om: 5,7 seconden naar 100 km/u is rap voor een stationwagen. Het koppel komt al laag in het toerengebied beschikbaar, waardoor je vlot met de stroom mee kunt rijden zonder dat de automaat constant hoeft te schakelen.

De 9G-Tronic-automaat schakelt zoals je van Mercedes gewend bent: onopvallend en soepel. Het onderstel is duidelijk op comfort gericht, maar dankzij de stuggere dempers in de sportstand kun je ook wat dynamischer rijden. Toch blijft de besturing wat afstandelijk; dit is geen auto die je uitdaagt om hard door bochten te jagen, maar eentje die je rustig en ontspannen van A naar B brengt.

De C 300 d is de sterkste diesel in het gamma, met 265 pk en 550 Nm. Die cijfers plaatsen hem in de top van de middenklasse-stationwagens, al is het verschil met de 220 d (200 pk) in de praktijk kleiner dan je zou denken. Het is vooral het koppel dat de 300 d bij het inhalen een verademing maakt.

Alle motoren in dit model zijn milde hybrides, wat betekent dat een klein elektrisch systeem de verbrandingsmotor ondersteunt en energie terugwint. Dat merk je vooral aan het start-stopsysteem, dat vlot werkt, en aan een klein extra koppel bij het wegrijden. Wie echt elektrisch wil rijden, moet bij de concurrentie zijn, want een echte plug-in hybride is er niet in dit gamma.

Dit is waar de C-Klasse T-Modell zijn geld verdient. De stoelen zijn stevig maar niet hard, met voldoende verstelmogelijkheden om ook na 800 kilometer nog fris uit te stappen. De luchtvering die optioneel is, zou het comfort nog verder verhogen, maar ook met de standaard vering is het onderstel opmerkelijk vergevingsgezind.

Geluid is uitstekend gedempt: windgeruis is vrijwel afwezig en ook op de snelweg blijft het stil in de cabine. De diesel klinkt weliswaar aanwezig bij koude start, maar eenmaal warm is hij nauwelijks hoorbaar. In de stad voelt de auto dankzij de 9-bak en het hybride systeem schokkerig noch nerveus aan.

Het interieur is een mengeling van klassieke degelijkheid en moderne techniek. De materialen zijn overwegend zacht en goed afgewerkt, al zijn er hier en daar harde plastics te vinden die je niet zou verwachten in deze prijsklasse. Het grote verticale scherm is het middelpunt, maar het betekent wel dat veel functies achter het touchscreen verdwijnen.

De fysieke knoppen voor de airco zijn gelukkig bewaard gebleven, al zijn ze wat klein en onoverzichtelijk. De bediening van het infotainment via het touchpad op de middenconsole is wennen en niet altijd even intuïtief. Toch is het geheel overzichtelijk en voelt het dashboard robuust aan, zoals je van een Mercedes mag verwachten.

De T-Modell is verkrijgbaar als stationwagen en dat betekent: een grote achterklep en een ruime laadruimte. De kofferbak is met zo'n 490 liter niet de grootste in zijn klasse, maar wel slim ingedeeld met opbergvakken en een lage laaddrempel. De achterbank biedt voldoende ruimte voor twee volwassenen, maar drie op de achterbank is krap.

Het zicht rondom is goed, mede dankzij de vrij hoge zitpositie en de grote spiegels. Parkeren wordt geholpen door de optionele camera's, maar de auto is met zijn lengte van bijna 4,8 meter niet bijzonder wendbaar in de stad. De achterklep is elektrisch te openen, wat handig is met volle handen.

Het MBUX-systeem is het hart van de C-Klasse en dat is zowel een zegen als een vloek. Het scherm is haarscherp en reageert snel, maar de menustructuur is soms onlogisch en je moet vaak te diep in de menu's zoeken. Gelukkig is er een spraakassistent die redelijk goed werkt, al verstaat hij niet altijd het Nederlandse accent.

De rijassistentiesystemen zijn uitgebreid: adaptieve cruisecontrol, rijstrookassistent en verkeersbordherkenning zijn aanwezig. Ze werken zoals je van Mercedes mag verwachten: ingrijpend maar niet betuttelend. Het head-up display is een aanrader, want het projecteert belangrijke info mooi in het blikveld.

Het officiële verbruik van de C 300 d ligt rond de 5,5 liter per 100 km, wat voor een auto met 265 pk een nette waarde is. In de praktijk zul je met een rustige rijstijl op de snelweg waarschijnlijk rond de 6 liter uitkomen, wat nog steeds redelijk is voor dit formaat auto.

De vanafprijs van € 47.000 is stevig, maar voor dat geld krijg je een complete auto met een sterk merk en een hoogwaardig onderstel. Wel moet je rekening houden met hoge onderhoudskosten en dure banden, vooral als je kiest voor de 4MATIC-versie. De concurrentie van elektrische crossovers zoals de Kia EV6 en Škoda Enyaq is echter moordend, zeker als je de totale kosten over vijf jaar bekijkt.