Mercedes-Benz Citan: met 75 pk en een ster op de neus blijf je rustig

De Mercedes-Benz Citan is geen auto die je koopt om de looks. Het is een hoekige doos die vooral functioneel is, maar Mercedes heeft er wel een aardige lik verf aan gegeven. De grote ster op de grille doet meer dan je denkt: het geeft de bestelwagen een zekere statigheid die een Renault Kangoo of Ford Transit Connect niet heeft. Het is een beetje alsof je een pak koopt bij een dure zaak, maar het vest binnenstebuiten draagt.

Het is een opvallend gezicht, die Citan met een Mercedes-ster op een auto die in de basis een Renault is. Maar het werkt. De verhoudingen zijn typisch bestelwagen: hoog, kort en met een grote laadklep. Aan de binnenkant valt de hoge zitpositie op, die doet denken aan een busje, maar dan met een wat luxer ogend dashboard. De eerste indruk is positief, zolang je niet verwacht dat het een echte Mercedes is.

Op basis van de cijfers is de Citan 108 CDI geen auto die je vlot door het verkeer loodst. Met 75 pk en 230 Nm koppel moet je vooral vertrouwen op het koppel van de diesel. De acceleratie van 18,0 seconden naar 100 km/u zegt genoeg: dit is geen auto voor de linkerbaan. Op de snelweg zul je met 151 km/u topsnelheid langzaam optrekken en bij bergopwaarts rijden moet je soms terugschakelen om op snelheid te blijven.

Wat de auto mist aan vermogen, compenseert hij deels met een redelijk comfortabel onderstel. De vering is zacht afgesteld, wat in een bestelwagen vaak betekent dat je veel gewicht kunt laden zonder dat het te hard wordt. Het stuur is licht en niet erg communicatief, maar in de stad is dat juist prettig. De Citan is wendbaar voor een bestelwagen, mede dankzij de voorwielaandrijving die het gewicht goed verdeelt. Het is geen auto voor bochtige wegen, maar voor dagelijks gebruik is het prima.

De instapdiesel, de 108 CDI, is een 1,5-liter viercilinder die 75 pk levert. Dat klinkt weinig, en dat is het ook. Met 230 Nm koppel is er wel trekkracht, maar je moet de motor hoog in de toeren houden om vooruit te komen. De handgeschakelde zesversnellingsbak is nauwkeurig genoeg, al is de pook wat lang. Wie de Citan regelmatig met volle lading gebruikt, doet er goed aan om de 95 pk sterke 110 CDI te overwegen.

Het aanbod omvat ook twee benzinemotoren: de 110 met 102 pk en de 113 met 131 pk. Die zijn stiller en soepeler, maar verbruiken meer: 7,1 tot 7,2 l/100 km tegenover 5,4 tot 5,8 l/100 km voor de diesels. Voor wie veel kilometers maakt, is de diesel dus de logische keuze. De 0-100 km/u-tijd van 18 seconden is ronduit traag, maar in deze klasse draait het niet om sprintjes trekken, maar om efficiënt laden en lossen.

De stoelen in de Citan zijn verrassend comfortabel voor een bestelwagen. Ze bieden voldoende zijdelingse steun en zijn lang genoeg voor lange benen. De vering is zacht en slikt de meeste oneffenheden weg, al komt er bij hogere snelheden wel wat deining om de hoek kijken. Geluidsisolatie is niet het sterkste punt: vooral de diesel is duidelijk aanwezig, zeker bij acceleratie.

Op de snelweg is de Citan redelijk rustig, maar windgeruis rond de hoge carrosserie is onvermijdelijk. Het is geen auto voor een ontspannen cruise van 500 kilometer, maar voor een dagelijkse rit naar het werk of een klus is het prima. De hoge zitpositie zorgt voor een goed uitzicht over het verkeer, wat vermoeidheid op lange ritten vermindert.

Het dashboard van de Citan is duidelijk afkomstig van de Renault Kangoo, maar Mercedes heeft er een eigen draai aan gegeven. De materialen zijn hard maar degelijk, en de afwerking is netjes. De bediening is logisch: fysieke knoppen voor de airconditioning en een duidelijk instrumentarium. Het infotainmentsysteem is niet het nieuwste, maar werkt prima met een touchscreen dat snel reageert.

Er is veel opbergruimte in het interieur, met een groot dashboardkastje en deurvakken die wel wat groter hadden gemogen. Een opvallend detail: de middenarmsteun kan omhoogklappen om plaats te maken voor een derde stoel voorin, maar die is niet leverbaar op deze versie. Het is een typische bestelwagen-eigenschap die je niet in een personenauto ziet.

De Citan is in de eerste plaats een praktische auto. De laadruimte van de Panel Van is enorm voor dit formaat, met een laadvermogen dat ruim voldoende is voor de meeste klussen. De achterklep is groot en het laadplatform ligt laag, wat het laden en lossen gemakkelijk maakt. Er is ook een optionele zijschuifdeur, die het in- en uitstappen in krappe parkeerplaatsen vergemakkelijkt.

De Tourer-versie is gericht op personenvervoer, met een achterbank die neerklapbaar is. De achterbank is echter niet bijzonder ruim; twee volwassenen passen er net in, maar drie is te veel. De kofferbak is wel genereus. Het zicht rondom is goed, al moet je bij het achteruitrijden vertrouwen op de grote achterklep die het zicht gedeeltelijk blokkeert. Parkeersensoren zijn dan ook geen overbodige luxe.

Mercedes heeft de Citan uitgerust met een infotainmentsysteem dat afkomstig is van Renault, maar wel met een Mercedes-schil. Het werkt vlot en de navigatie is duidelijk, al is het grafische ontwerp niet het mooiste. Draadloze Apple CarPlay en Android Auto zijn aanwezig, wat een pluspunt is. De rijassistentiesystemen zijn beperkt tot de basis: cruise control en snelheidsbegrenzer zijn standaard, maar adaptieve cruise control is niet leverbaar.

De Citan heeft een aantal handige technologische snufjes, zoals een camera achterin die het zicht verbetert. Het systeem is echter niet zo geavanceerd als in duurdere Mercedes-modellen. Het is duidelijk dat dit een auto is die gericht is op functionaliteit, niet op technologische hoogstandjes. Maar voor een bestelwagen is het aanbod meer dan voldoende.

De 108 CDI is een zuinige diesel: 5,4 l/100 km is een nette score, zeker voor een bestelwagen. De CO2-uitstoot van 143 g/km is ook redelijk, al zijn er schonere opties. De vanafprijs van 37.673 euro is echter fors voor een auto met 75 pk. Vergelijkbare bestelwagens zijn vaak duizenden euro's goedkoper, en voor dat geld krijg je soms meer vermogen.

De onderhoudskosten van de Citan zijn gemiddeld voor dit segment, maar de diesel vereist regelmatig onderhoud en het gebruik van AdBlue is een extra kostenpost. De banden zijn relatief goedkoop, maar de wielen zijn klein en het rijgedrag is niet sportief. Wie veel kilometers maakt, zal de lage brandstofkosten waarderen, maar de hoge aanschafprijs blijft een belangrijk minpunt.