De CLA Shooting Brake: een station dat zich schaamt voor zijn laadruimte

De CLA Shooting Brake is een studie in tegenstrijdigheden. Hij heeft de lange, lage proporties van een coupé, maar dan met een achterklep die doet vermoeden dat hij praktisch is. Mercedes noemt het zelf een 'Shooting Brake', een term die ooit was voorbehouden aan jachtwagens van de Britse aristocratie. Hier betekent het vooral: een CLA met een iets grotere kofferbak en een daklijn die strak afloopt.

Het resultaat is een auto die er onmiskenbaar duurder uitziet dan zijn formaat doet vermoeden. De neus is lang, de overhangen kort en de achterkant heeft die typische Mercedes-lampen die ver uit elkaar staan. Het is geen auto die je koopt omdat hij praktisch is, maar omdat hij er goed uitziet. En dat doet hij, zeker in het juiste kleurtje en met de AMG-line pakketten die de boel wat aggressiever maken.

Op basis van de cijfers en het platform dat de CLA deelt met de A-Klasse, verwacht ik een rijgedrag dat vooral op comfort is gericht. De 250 4MATIC met 211 pk en 350 Nm zal niet teleurstellen als je vlot wilt meerijden, maar de besturing is waarschijnlijk licht en niet overmatig communicatief. Dat is geen schande: dit is geen hot hatch, maar een comfortabele cruiser met een sportief sausje.

Het onderstel zal vermoedelijk stevig genoeg zijn om de 1.555 kg keurig in bedwang te houden, maar je voelt dat de auto is ontworpen voor de snelweg, niet voor bergpassen. De 4MATIC-vierwielaandrijving biedt grip in natte omstandigheden, maar het is geen systeem dat je achterin laat glimlachen. Het is er voor de veiligheid, niet voor het plezier.

Het motorengamma is uitgebreid: drie benzinemotoren (122 pk, 156 pk, 211 pk) en drie diesels (109 pk, 136 pk, 177 pk), met handbak of 7-trapsautomaat en voor- of vierwielaandrijving. De 250 4MATIC die we als referentie nemen, sprint in 6,8 seconden naar 100 km/u en haalt 240 km/u. Dat zijn cijfers die een sportieve indruk wekken, maar het koppel van 350 Nm ligt laag in het toerengebied, dus in de praktijk voelt hij vermoedelijk minder fel dan het papier doet vermoeden.

Voor wie minder vermogen nodig heeft, is de 180d met 109 pk een interessante keuze: met een verbruik van 4,2 l/100 km en 110 g/km CO2 is hij uitermate zuinig, maar je moet geduld hebben bij het invoegen. De 200d met 136 pk biedt een betere balans en is waarschijnlijk de verstandigste keuze. Een echte topversie met meer dan 211 pk ontbreekt, dus wie een CLA Shooting Brake met meer pit wil, moet bij AMG zijn, maar die is er niet in deze carrosserie.

De stoelen zijn typisch Mercedes: stevig maar niet hard, met voldoende verstelmogelijkheden. Op lange ritten zit het wel goed, maar de lage instap en de aflopende daklijn maken het in- en uitstappen minder vanzelfsprekend dan bij een gewone station. Dat is de prijs die je betaalt voor het design.

De geluidsisolatie is waarschijnlijk prima, maar de grote 18- of 19-inch wielen die je vaak ziet, kunnen voor wat rolgeluid zorgen. De vering is comfortabel afgesteld, maar op slecht wegdek kan de achteras onrustig worden, vooral met de 4MATIC-versies die wat meer gewicht meeslepen.

Het interieur is een vertrouwd gezicht voor wie de A-Klasse kent: een mooi vormgegeven dashboard met ronde ventilatieroosters die aan straalmotoren doen denken. De materialen zijn van goede kwaliteit, maar er is ook wat hard plastic op plekken die je niet vaak aanraakt. De afwerking is degelijk, maar niet bovenmaats voor het segment.

De ergonomie is redelijk, maar het COMAND-infotainmentsysteem met het touchpad op de middenconsole is wennen. Het werkt beter dan de eerste generatie, maar fysieke knoppen voor veel functies zijn er niet. De bediening van de airco is gelukkig nog wel met echte knoppen, dat scheelt.

De kofferbak biedt 496 liter, wat goed is voor 63% van de concurrentie. Dat is meer dan een A-Klasse, maar minder dan de meeste stations in dit segment. De laaddrempel is hoog en de opening niet enorm, dus een grote hondenbench of een fiets erin krijgen zal een gepuzzel zijn.

De achterbank is krap voor drie volwassenen; de middelste zit heeft een hoge tunnel en de hoofdruimte is beperkt door de aflopende daklijn. Kinderen zitten prima, maar volwassenen zullen op lange ritten klagen. Het zicht naar achteren is matig door de kleine achterruit en de dikke C-stijlen, dus parkeren doe je vooral op de parkeersensoren.

Mercedes heeft de CLA voorzien van een scala aan rijhulpsystemen, maar die zijn niet allemaal standaard. Adaptieve cruisecontrol, lane-keeping en een dodehoekassistent zijn vaak onderdeel van optiepakketten. Het systeem werkt doorgaans goed, maar is niet zo intuïtief als dat van een Tesla of zelfs een moderne BMW.

Het infotainment is niet meer het nieuwste, maar biedt nog steeds Apple CarPlay en Android Auto als optie. De grafische weergave is helder, maar de bediening via het touchpad is omslachtig. Een touchscreen was er in deze generatie niet, dus je moet wennen aan de controller.

De 250 4MATIC noteert een officieel verbruik van 6,8 l/100 km en 156 g/km CO2. Dat is niet slecht voor 211 pk, maar in de praktijk zul je met sportief rijden al snel boven de 8 liter uitkomen. De zuinigste versie is de 180d met 4,2 l/100 km, maar dan moet je genoegen nemen met 109 pk.

De vanafprijs van € 32.500 in België is concurrerend voor een Mercedes, maar de optielijst is lang en de afschrijving is hoger dan bij een reguliere C-Klasse. Onderhoud is duur, zeker bij de 4MATIC-versies met hun extra aandrijfcomponenten. Een occasion is daarom interessant, maar let op de onderhoudshistorie.