Mercedes-Benz CLS: elegantie met een voorbehoud

De CLS is de auto die je op een parkeerplaats herkent tussen tien andere vierdeurs. De aflopende daklijn, de brede grille en de gespierde flanken geven hem een eigenzinnige uitstraling die de E-klasse, hoe goed ook, niet heeft. Hij staat laag en breed, met een licht agressieve houding die niet schreeuwt maar wel fluistert: dit is geen gewone zakensedan.

Binnenin is het vertrouwd Mercedes-territorium: weelderig leder, strakke lijnen en een overvloed aan schermen. Het dashboard is een kopie van de E-klasse, wat geen straf is, maar de echte verrassing zit in de details: de turbines-achtige ventilatieroosters en de fijne materiaalkeuze. Het geheel voelt duur, maar niet bijzonder verrassend voor wie al eens in een recente Mercedes heeft gezeten.

Op basis van de cijfers – 367 pk, 4,8 seconden naar 100 km/u en een topsnelheid van 249 km/u – belooft de 450 4MATIC een vlotte jongen te zijn. De 4MATIC-aandrijving zorgt voor grip, maar het onderstel is duidelijk op comfort gericht. Verwacht geen kart-achtige precisie; de CLS is meer een snelle cruiser die je met een gerust hart lange afstanden laat overbruggen.

De besturing is licht en comfortabel, maar mist het communicatieve karakter van een BMW 6-serie GT of een Audi A7. In de stad is hij dankzij de 4MATIC en de soepele negentrapsautomaat makkelijk te manoeuvreren, maar het formaat is voelbaar. Op de snelweg komt hij tot zijn recht: stil, stabiel en moeiteloos snel. De remmen zijn krachtig en goed doseerbaar, al is de auto met zo'n 1,8 ton geen lichtgewicht.

De 450 4MATIC is een mild hybride met een 3,0-liter zes-in-lijn benzinemotor, goed voor 367 pk en 400 Nm. Die koppel is niet overdreven, maar dankzij de elektrische ondersteuning voelt hij altijd alert aan. De sprint naar 100 km/u duurt 4,8 seconden, waarmee hij sneller is dan 66% van zijn concurrenten. De topsnelheid is begrensd op 249 km/u, wat in dit segment gebruikelijk is.

De negentrapsautomaat schakelt vloeiend en snel, en de motor klinkt gedempt maar aangenaam. Wie voor de 220d kiest, krijgt een zuiniger alternatief met 194 pk en 5,1 l/100 km, maar moet inleveren op prestaties. De 400d met 330 pk is de beste diesel voor wie veel kilometers maakt, maar de 450 is de meest soepele en stille keuze. De 350 is een prima instapbenzine, maar met 299 pk en 7,3 l/100 km heb je minder marge.

De stoelen zijn voortreffelijk: elektrisch verstelbaar, met massagefunctie en ventilatie in de duurdere uitvoeringen. Ze zijn zacht maar niet wazig, en bieden voldoende steun voor lange ritten. De vering is afgestemd op comfort; zelfs met 19-inch wielen blijft de rit vlak en gedempt. Dit is een auto die je moeiteloos van Amsterdam naar München brengt zonder dat je rug protesteert.

De geluidsisolatie is uitstekend: windgeruis is vrijwel afwezig, en bandengeluid is alleen op ruw asfalt hoorbaar. De coupé-achtige daklijn zorgt wel voor wat meer turbulentie achterin, maar voorin blijft het stil. De klimaatregeling is effectief en kan per zone worden ingesteld, wat achterpassagiers ook kunnen waarderen.

Het interieur ademt luxe, maar de overeenkomsten met de E-klasse zijn groot. Dat is geen ramp, want de materialen zijn top: zacht leder, echt hout of aluminium, en een perfecte afwerking. De zetels zijn breed en de middenconsole is overzichtelijk, maar het touchpad op de tunnel is een bron van frustratie: het is te gevoelig en werkt minder intuïtief dan de draaiknop van oudere modellen.

Het MBUX-systeem is razendsnel en de spraakbesturing werkt goed, maar de overdaad aan aanraakvlakken is wennen. Fysieke knoppen voor de airco zijn er nog – gelukkig – maar veel functies zitten in het scherm. Het stuurwiel heeft aanraakgevoelige knoppen die per ongeluk reageren; dat is een detail dat Mercedes had moeten verfijnen. Het interieur is echter ontegenzeggelijk mooi en rustig, met een knipoog naar de toekomst.

De achterbank is het grootste compromis van de CLS. De daklijn loopt stevig af, waardoor hoofdruimte achterin beperkt is – voor personen boven de 1,85 meter wordt het krap. De beenruimte is prima, maar de zitpositie is laag, wat instappen lastiger maakt. De kofferbak is met 520 liter groter dan die van de E-klasse Coupé, maar kleiner dan die van de gewone E-klasse Sedan.

Het zicht naar achteren is beperkt door de hoge schouderlijn en de kleine achterruit; gelukkig is er een camera en zijn er dodehoekassistenten. Parkeren is dankzij de sensoren en de 360-graden-camera makkelijk, maar de auto is breed en lang, dus in krappe parkeergarages is het opletten. De praktische kant is dus niet slecht, maar je moet de looks ervan overnemen.

Het MBUX-infotainment is een van de beste systemen in de klasse: helder, snel en met een groot aanbod aan functies. De digitale instrumenten zijn volledig aanpasbaar en de head-up display is duidelijk. De spraakassistent 'Hey Mercedes' werkt verrassend goed en begrijpt natuurlijke taal, al moet je soms je zin herhalen.

De rijassistentiesystemen zijn uitgebreid: adaptieve cruisecontrol met stop-and-go, lane-keeping assist en verkeersbordherkenning werken samen voor een comfortabele snelwegervaring. De semi-autonome functies zijn betrouwbaar, maar de auto vraagt regelmatig om je handen aan het stuur. De technologie is dus vooruitstrevend, maar je moet er wel mee leren omgaan, en de touchpad-interface is een minpunt.

De 450 4MATIC noteert een officieel verbruik van 8,5 l/100 km en een CO2-uitstoot van 195 g/km. In de praktijk zul je met een sportieve rijstijl al snel boven de 10 liter zitten; de 46% score in de benchmark betekent dat hij slechter scoort dan de helft van zijn concurrenten. De wegenbelasting is fors, en de CO2-uitstoot maakt hem duur in de bijtelling voor zakelijke rijders.

De prijs van de CLS ligt in het hogere segment, en de optielijst is eindeloos – zo kun je zomaar € 20.000 extra uitgeven. De onderhoudskosten zijn typisch Mercedes: niet goedkoop, maar wel voorspelbaar. Banden zijn groot (19 of 20 inch) en dus prijzig. De 220d is met 5,1 l/100 km en 135 g/km de zuinigste keuze, maar dan moet je inleveren op prestaties. De CLS is dus geen auto voor de kostenbewuste rijder, maar dat wist je waarschijnlijk al.