CLS 63 AMG Shooting Brake: de meest onverantwoorde gezinsauto ooit

De CLS Shooting Brake is een auto die je niet snel vergeet. Die aflopende daklijn, de coupé-achtige neus en dan ineens die hoge achterkant – het is alsof Mercedes een vierdeurs coupé doormidden heeft gezaagd en er een station van heeft gemaakt. Het resultaat is eigenaardig, maar op een goede manier. Vooral in AMG-uitvoering met die brede wielkasten en de typische Panamericana-grille (als die erop zit) straalt hij agressie uit zonder ordinair te worden.

De proporties kloppen: 4.956 mm lang, 1.882 mm breed en maar 1.415 mm hoog. Daardoor ligt hij laag en lang op de weg, meer als een Gran Turismo dan een gezinsauto. Het is een design dat nog steeds opvalt, ook al is de eerste generatie inmiddels meer dan tien jaar oud. En dat zegt genoeg over de originaliteit van het concept, ook al bleef het bij deze ene generatie.

Met 525 pk en 700 Nm op de achterwielen is de CLS 63 AMG een auto die respect afdwingt. Het koppel komt vanaf lage toeren binnen en de 7-trapsautomaat schakelt vinnig, maar soms wat schokkerig bij lage snelheden. Op basis van de cijfers – 0-100 in 4,4 seconden en een topsnelheid van 249 km/u – voelt dit vermoedelijk als een achtbaan die je zelf bestuurt. De achterwielaandrijving zorgt voor een levendig karakter, maar vraagt ook om een voorzichtige rechtervoet, zeker in de regen.

Het onderstel is stevig, maar niet keihard. Mercedes weet comfort en sportiviteit redelijk te combineren, al blijft 1.955 kg voelbaar in bochten. De besturing is precies genoeg, maar mist het directe gevoel van een BMW M5. Op de snelweg is hij op zijn best: rustig, stabiel en met een V8 die zachtjes gromt. In de stad is het vooral een grote, brede auto die je constant in de gaten houdt – maar dat hoort erbij.

De 5.5-liter V8 biturbo is het hart van deze auto. In de geteste RWD-versie levert hij 525 pk en 700 Nm, genoeg om 98 procent van de concurrentie uit die periode te verslaan. Het blok is een meesterwerk: soepel, krachtig en met een geluid dat je rillingen bezorgt. De 7-traps automaat schakelt snel, maar is niet de allersnelste. Het S-Model met 585 pk en 4MATIC is nog extremer, maar die extra 60 pk voel je vooral in je portemonnee en niet zozeer in je dagelijkse rit.

Er zijn vier versies, allemaal met dezelfde V8, maar met verschillende vermogens en aandrijflijnen. De RWD-versies zijn lichter en puurder, de 4MATIC-versies bieden meer grip maar ook meer gewicht. Voor wie dagelijks rijdt, is de 525 pk-versie al meer dan genoeg. Het verbruik van 10,2 l/100 km is een sprookje; reken op minimaal 13 tot 15 liter in de praktijk. En de CO2-uitstoot van 235 g/km zorgt voor een dikke belastingaanslag in de meeste landen.

De stoelen voorin zijn geweldig: elektrisch verstelbaar, verwarmd en met voldoende zijdelingse steun. Ze zijn niet zo sportief als in een echte AMG, maar voor een lange rit zijn ze perfect. De vering is comfortabeler dan je zou verwachten van een auto met dit vermogen – Mercedes heeft de magische grens tussen comfort en sportiviteit goed gevonden. Op de snelweg is hij stil, al hoor je de banden wel bij hogere snelheden.

De achterbank is echter minder royaal dan je zou hopen. Door de aflopende daklijn is de hoofdruimte beperkt en de beenruimte is ook niet geweldig voor een auto van bijna 5 meter. Kinderen of volwassenen tot 1,80 meter kunnen prima zitten, maar langere passagiers zullen klagen. Het is dus geen echte gezinsauto, maar meer een auto voor twee volwassenen en incidentele achterpassagiers.

Het interieur is een feest voor het oog: hoogwaardige materialen, prachtige aluminium accenten en een design dat nog steeds overtuigt. De stoelen zijn bekleed met leer, het stuur is dik en het dashboard is overzichtelijk. Maar het infotainmentsysteem is gedateerd – het scherm is niet aanraakgevoelig en de bediening via de draaiknop op de middenconsole is wennen. De knoppen zijn logisch gerangschikt, maar er zijn er veel.

Een bijzonder detail is de klok in het dashboard, die een chique uitstraling geeft. Het AMG-sportstuur met de schakelpaddles ligt lekker in de hand. Maar de afwerking is niet perfect: sommige plastics op lagere delen voelen minder premium aan. Toch is het geheel indrukwekkend voor een auto uit 2012, al moet je niet verwachten dat het mee kan met moderne systemen.

De kofferbak is met 589 liter verrassend ruim – beter dan 86 procent van de concurrentie. De achterklep is groot en het inlaadgedeelte is vlak, waardoor je er gemakkelijk spullen in krijgt. De achterbank kan neerklappen, maar dan moet je wel een hendel gebruiken en het resultaat is niet volledig vlak. Voor een auto met dit design is het een uitstekende score.

Maar de auto is vooral groot: met een breedte van 1.882 mm en een lengte van 4.956 mm is parkeren in de stad een uitdaging. Het zicht naar achteren is beperkt door de schuine achterruit en de dikke C-stijlen, dus parkeersensoren zijn onmisbaar. In- en uitstappen is voorin prima, maar achterin moet je bukken vanwege de lage daklijn. Het is dus een compromis tussen stijl en bruikbaarheid, en dat voel je elke dag.

Het infotainmentsysteem is het zwakste punt. Het scherm is klein en de graphics zijn verouderd. Navigatie werkt, maar de bediening via de draaiknop is omslachtig. Smartphone-integratie is er niet, tenzij je een aftermarket-oplossing monteert. Rijassistenties zoals adaptieve cruise control en rijbaanassistentie waren optioneel en werken prima, maar ze zijn niet zo verfijnd als moderne systemen.

De AMG-specifieke technologie is echter indrukwekkend: het instelbare rijprogramma (Comfort, Sport, Sport+) laat je de respons van het gaspedaal en de uitlaat aanpassen. De uitlaatkleppen kunnen open, waardoor je het volle V8-geluid hoort – dat is een functie die je elke dag wilt gebruiken. Maar verwacht geen halfautonoom rijden of draadloos opladen; dit is een auto uit een tijdperk waarin rijden nog het doel was.

Een slim detail is de head-up display die als optie leverbaar was – die is helder en handig. Maar de camera's zijn van matige kwaliteit en het parkeersysteem is niet intuïtief. Kortom: technisch gezien is hij gedateerd, maar de basis is solide.

Het officiële verbruik van 10,2 l/100 km is een grap. In de praktijk zul je zelden onder de 13 liter komen, en als je het geluid van de V8 waardeert, is 15 liter eerder regel. De CO2-uitstoot van 235 g/km betekent in veel landen een hoge jaarlijkse belasting. Bovendien is de auto duur in het onderhoud: olie verversen, remmen en banden – alles kost meer dan bij een normale auto.

De prijs van een nieuwe CLS 63 AMG was fors, en ook tweedehands blijven de prijzen hoog voor een auto met deze prestaties. Afschrijving is er wel, maar minder dan bij een gemiddelde auto. Verzekering is duur, en de wegenbelasting is een rib uit je lijf. Kortom: dit is geen auto voor mensen die op hun centen letten. Maar als je het geld hebt, is het een beleving die je niet snel vergeet.