CLS Shooting Brake 500 4MATIC: de 408 pk sterke Porsche-jager die Mercedes vergat te benoemen

De CLS Shooting Brake is een auto die je niet snel vergeet. Mercedes durfde het aan om een break te bouwen die eruitziet als een coupé met een aanhangsel, en het resultaat is verrassend geslaagd. De lange motorkap, de aflopende daklijn en de brede staart geven hem een eigenzinnig silhouet dat nog steeds opvalt, ook al is het ontwerp inmiddels een jaar of tien oud.

De 500 4MATIC-uitvoering die wij als representatief beschouwen, heeft dankzij de 408 pk V8 een zelfverzekerde uitstraling, maar het is geen schreeuwerige sportauto. Het is meer een stille krachtpatser: je ziet de potentie, maar het blijft beschaafd. Aan de binnenkant tref je een typisch Mercedes-interieur uit die periode: weelderig, maar met een paar knoppen die inmiddels gedateerd aanvoelen.

Met 408 pk en 601 Nm koppel aan boord, gekoppeld aan een 7-traps automaat en vierwielaandrijving, belooft de CLS 500 SB een stevige acceleratie. De specificaties suggereren dat hij in 5,3 seconden naar 100 km/u sprint, wat in deze periode beter is dan 80% van de concurrentie. Het is geen verrassing dat de besturing vermoedelijk scherp is, maar het gewicht van 1.915 kg zal zich laten voelen in krappe bochten.

De 4MATIC-aandrijving zorgt voor grip, maar voegt ook gewicht toe. Op droog wegdek is dat niet nodig, maar in de regen of op een gladde ondergrond zal het verschil maken. De remmen moeten stevig zijn om de massa te temmen, en de 7-bak schakelt waarschijnlijk soepel, maar reageert soms wat traag op kickdown. Op de snelweg is dit een cruiser die moeiteloos 249 km/u haalt, maar dan wel met een dorst die je portemonnee voelt.

De 500 4MATIC is de topversie met een 4,7-liter V8 biturbo die 408 pk produceert. Het koppel van 601 Nm is fenomenaal: beter dan 90% van de vergelijkbare auto's uit die tijd. Het resultaat is een acceleratie die je het gevoel geeft dat de wetten van de fysica worden opgerekt, vooral als je bedenkt dat dit een break is die ook nog eens 549 liter kofferruimte biedt.

Maar er zijn ook verstandigere keuzes. De 350 CDI met 265 pk en 6,0 l/100 km is een stuk zuiniger en nog steeds snel genoeg voor dagelijks gebruik. De 250 CDI met 204 pk is de toegangspoort tot het CLS-rijbewijs, maar met 5,3 l/100 km en 139 g/km is het de enige versie die je zonder schuldgevoel kunt rijden. De benzine V8 is voor liefhebbers, niet voor rationele denkers.

De CLS Shooting Brake is in de eerste plaats een comfortabele reisauto. De stoelen zijn stevig maar ondersteunend, en de vering dempt hobbels goed, zeker in de standaarduitvoering. Met 4MATIC en 19-inch wielen wordt het wat stugger, maar het blijft beschaafd. De geluidsisolatie is uitstekend: je hoort de V8 alleen als je erom vraagt, en windgeruis is minimaal tot snelheden die je beter niet op Nederlandse wegen uitprobeert.

Het interieur biedt voldoende ruimte voor vier volwassenen, maar de achterbank is niet ruim. De aflopende daklijn zorgt ervoor dat lange passagiers achterin hun hoofd moeten buigen. De kofferbak is met 549 liter beter dan 80% van de concurrentie, maar de hoge laaddrempel maakt het inladen van zware spullen een uitdaging. Voor een gezin is dit niet de meest praktische keuze, maar voor een stel dat graag reist, is het prima.

Het interieur van de CLS Shooting Brake is typisch Mercedes uit 2012: veel leder, hout en aluminium, maar ook een overvloed aan knoppen. Het COMAND-systeem met draaiknop werkt na enige gewenning prima, maar het voelt gedateerd aan in vergelijking met moderne touchscreens. De materialen zijn van hoge kwaliteit en de afwerking is solide, maar er zijn hier en daar wat plastic delen die niet passen bij het prijskaartje.

Een opvallend detail is de stuurwielbediening: je hebt pookjes achter het stuur voor de 7-bak, maar ook een hendel aan de stuurkolom voor de cruise control. Het is even wennen, maar het werkt intuïtief. De stoelen zijn elektrisch verstelbaar met geheugen, en het optionele ventilatiesysteem is een zegen in de zomer. Het is een interieur dat je omarmt, maar niet zonder een paar eigenaardigheden.

De CLS Shooting Brake is een break, maar niet in de traditionele zin. De kofferbak biedt 549 liter, wat meer is dan een sedan, maar minder dan een E-Klasse Break. De achterbank kan worden neergeklapt, maar de opening is niet groot. Het instappen achterin vergt door de lage daklijn een beetje bukken, maar eenmaal gezeten is het prima. Het zicht naar achteren wordt beperkt door de dikke C-stijlen, maar de optionele camera helpt.

Parkeren is door de lengte van 4.956 mm en breedte van 1.882 mm geen pretje, maar met parkeersensoren en een achteruitrijcamera is het te doen. De hoge laaddrempel is een minpunt, maar de elektrisch bedienbare achterklep is een pluspunt. Voor dagelijks gebruik is deze auto niet de meest praktische, maar hij is ook niet onpraktisch. Het is een compromis, maar een elegant compromis.

In 2012 was de CLS voorzien van de nieuwste Mercedes-technologie, maar inmiddels is het gedateerd. Het COMAND-systeem met 8-inch scherm werkt vlot, maar de graphics zijn niet meer van deze tijd. Navigatie is aanwezig, maar de bediening via de draaiknop is wennen. Apple CarPlay en Android Auto zijn niet beschikbaar, dus je bent aangewezen op Bluetooth voor muziek en bellen.

De rijassistentiesystemen zijn beperkt: er is een doodhoekassistent en een vermoeidheidsdetectie, maar geen adaptieve cruise control in de basisuitvoering. De 500 4MATIC heeft wel een actieve cruise control, maar die reageert soms schokkerig. Kortom: de technologie is van een vorig decennium, maar het werkt nog steeds naar behoren. Voor wie moderne connectiviteit nodig heeft, is dit niet de juiste auto.

De 500 4MATIC verbruikt volgens de fabriek 9,8 l/100 km, maar in de praktijk zul je al snel boven de 12 liter zitten, zeker als je gebruikmaakt van de 408 pk. De CO2-uitstoot van 229 g/km is fors, wat resulteert in een hoge BPM en wegenbelasting. De 350 CDI is met 6,0 l/100 km en 159 g/km een stuk vriendelijker, en de 250 CDI is nog zuiniger.

De prijs van een gebruikte CLS Shooting Brake is aantrekkelijk, maar de onderhoudskosten zijn dat niet. Een V8 met 408 pk vraagt om dure banden, remmen en olie. De 7-bak is betrouwbaar, maar een storing kan duur zijn. Verzekering is ook geen pretje. Kortom: de aanschafprijs is laag, maar de totale kosten zijn hoog. Alleen voor liefhebbers die de kosten kunnen dragen.