Mercedes E 500 Cabriolet (A207): een fluwelen vuistslag met een prijskaartje dat je voelt

De A207-generatie van de E-Klasse Cabriolet is een auto die je niet snel voor een sportief model aanziet, en dat is precies de bedoeling. Met 4.704 mm lengte en 1.786 mm breedte is het een statige verschijning, maar de lange motorkap en de aflopende lijn naar de achterkant geven het geheel een elegante, bijna klassieke cabrioproportie. De hoogte van 1.397 mm maakt dat hij laag overkomt, zonder dat je er als een kwartje in wegzakt.

De E 500 herken je aan de details, maar eerlijk is eerlijk: het is geen auto die schreeuwt om aandacht. Het interieur straalt dezelfde terughoudendheid uit, met veel leder en hout dat meer doet denken aan een deftige zitkamer dan aan een sportcabrio. De eerste indruk is er een van degelijkheid en ingetogen luxe, geen showroomtruc.

Toch is er iets geruststellends aan die terughoudendheid. Je stapt in een auto die duidelijk is gebouwd om indruk te maken op de inzittenden, niet op omstanders. Dat is een verademing in een wereld vol agressieve grilles en overdreven luchthappers.

Met 408 pk en 601 Nm op de achterwielen is de E 500 Cabriolet een auto die respect afdwingt. De cijfers zijn indrukwekkend, maar het gewicht van 1.945 kg is de olifant in de kamer. De specificaties suggereren dat de acceleratie van 0-100 km/u in 4,9 seconden meer een kwestie is van brute kracht dan van finesse. Het zal vermoedelijk aanvoelen als een duw van een vrachtwagen, zij het een zeer beschaafde vrachtwagen.

De besturing is typisch Mercedes van die periode: comfortabel, licht en niet overmatig communicatief. In de stad is dat prima, maar op een bochtige weg zul je vooral vertrouwen op de tractie van de achterwielen en de elektronica om je uit de problemen te houden. De E 500 is geen auto om te sturen met je heupen; het is een auto om te dirigeren met je rechtervoet.

De 7-trapsautomaat is een oude bekende en schakelt doorgaans zijdezacht. In de sportstand wordt hij iets gretiger, maar de echte meerwaarde van deze auto ligt in het soepel mee laten rollen met het verkeer en dan even vloeiend versnellen op het rechte stuk. Remmen is een kwestie van vertrouwen: met dit gewicht moet je tijdig anticiperen, maar de remmen zijn gelukkig ruim bemeten.

De E 500 is de op een na krachtigste benzineversie in het gamma, met 408 pk en 601 Nm uit een 4,7-liter V8. De prestaties zijn ronduit indrukwekkend op papier: 0-100 km/u in 4,9 seconden en een topsnelheid van 249 km/u, waarmee hij beter scoort dan respectievelijk 71% en 78% van zijn concurrenten uit die periode. Het is een motor die moeiteloos aanvoelt, maar je betaalt er wel voor.

Het verbruik van 9,1 l/100 km is een officieel cijfer; in de praktijk zul je met een vrolijke rechtervoet al snel boven de 12 liter uitkomen. De CO2-uitstoot van 213 g/km is eveneens een serieus punt, zeker voor zakelijke rijders. De 7G-Tronic-automaat is goed afgestemd op de motor, maar je merkt dat dit een koppelrijke krachtbron is die liever laag in de toeren kruipt dan hoog in de toeren schreeuwt.

Interessanter is de keuze binnen het gamma. Er zijn 13 motorversies, van de zuinige E 220 CDI met 170 pk tot deze V8. De E 250 CDI met 204 pk en 4,9 l/100 km biedt een betere balans tussen prestaties en kosten. Voor wie echt het cabrio-gevoel wil zonder de V8-belasting, is die dieselmotor de verstandigere keuze, ook al klinkt hij lang niet zo lekker.

Dit is waar de E-Klasse Cabriolet excelleert. De stoelen zijn uitstekend, met voldoende verstelmogelijkheden om lange ritten zonder rugklachten te overleven. De vering is afgestemd op comfort, wat betekent dat je hobbels en oneffenheden voelt als een suggestie, niet als een mededeling. Het is een auto die gemaakt is om kilometers te verslinden, niet om uit te dagen.

Met de kap dicht is de geluidsisolatie opmerkelijk goed voor een cabriolet. Je hoort de wind ruisen, maar niet gieren. Met de kap open is het een ander verhaal: dan hoor je de V8, en dat is eerlijk gezegd de beste soundtrack die je in deze auto kunt krijgen. De AIRSCARF-achtige systemen (nekverwarming) waren in deze generatie een optie, maar als je die hebt, kun je ook bij fris weer met de kap open rijden.

De achterbank is zoals verwacht bij een cabriolet: vooral decoratief. Twee volwassenen passen erin, maar ze zullen elkaar beter leren kennen dan gewenst. Voor een lange reis met vier personen is dit geen pretje, maar dat is inherent aan het concept.

Het interieur van de A207 is een mix van degelijkheid en klassieke Mercedes-luxe. De materialen zijn van hoog niveau, met zacht leder, net aluminium en hout dat er niet goedkoop uitziet. De afwerking is zoals je mag verwachten van een Duitse premiumfabrikant uit die periode: strak en zonder rammels, ook na jaren gebruik.

De ergonomie is grotendeels logisch, maar het infotainment is gedateerd. Het COMAND-systeem met het draaiknopje op de middenconsole werkt prima als je het eenmaal kent, maar het is niet intuïtief voor nieuwkomers. De vele fysieke knoppen op het stuur en de middenconsole zijn talrijk, maar na een week wennen weet je ze blind te vinden.

Een opvallend detail is de stuurhendel voor de cruise control en de richtingaanwijzers, die typisch Mercedes is. Het werkt, maar het is wennen als je uit een ander merk komt. De stoelverstelling op de deur is een klassiek Mercedes-trekje en is eigenlijk veel logischer dan de gebruikelijke knoppen op de zijkant van de stoel.

Met een kofferbak van 300 liter is dit geen auto voor een weekje weg met het hele gezin. De kofferruimte is kleiner dan 83% van de vergelijkbare auto's uit die periode, en dat is te merken. Twee zachte weekendtassen passen erin, maar dat is het wel. Met de kap open moet je bovendien rekening houden met minder ruimte, omdat het mechanisme soms in de kofferbak ruimte inneemt.

De instap is voor een cabriolet redelijk, maar de drempel is hoog en je moet wat zakken om in de stoel te glijden. Eenmaal gezeten is het zicht naar voren goed, maar naar achteren is het beperkt, zeker met de kap dicht. De C-stijl is dik en de achterruit is klein. Parkeren doe je daarom het liefst met de parkeersensoren, want giswerk is het niet.

De achterbank is zoals gezegd vooral een noodoplossing. De beenruimte is krap en de hoofdsteunen zitten dicht tegen de achtersteven. Voor kinderen of korte ritten is het prima, maar als je regelmatig volwassenen wilt vervoeren, kun je beter naar de E-Klasse Coupé kijken.

De E 500 Cabriolet uit 2014 is niet het domein van de nieuwste technologie. Het COMAND-systeem is traag naar huidige maatstaven en het navigatiescherm is klein en heeft een lage resolutie. Apple CarPlay of Android Auto? Vergeet het maar. Je zult het moeten doen met Bluetooth en een AUX-ingang, wat in 2014 nog acceptabel was, maar nu hopeloos verouderd aanvoelt.

De rijassistentie is beperkt tot de basics: cruise control, ABS en ESP. Systemen zoals actieve rijstrookassistentie of adaptieve cruise control waren opties, maar waren in deze generatie nog niet zo verfijnd als in de huidige modellen. Het is beter om ze te zien als een vangnet, niet als een autonoom systeem.

Wat wel goed werkt, is de AIRSCARF-nekverwarming als die is meegeleverd. Het is een van die dingen die je niet mist tot je het hebt, en dan wil je niet meer zonder. Hetzelfde geldt voor de verwarmde stuurwiel, dat is een zegen op koude ochtenden met de kap open. De techniek die er is, werkt prima; het is alleen niet veel.

De officiële cijfers zijn al niet mals: 9,1 l/100 km en 213 g/km CO2. In de praktijk zul je met deze V8 zelden onder de 10 liter uitkomen, en als je het geluid van de motor wilt horen, eerder 12 tot 14 liter. Dit is een auto voor mensen die de brandstofprijs niet op de bon checken, maar dat is een steeds kleinere groep.

De prijs van deze uitvoering is fors, en dat is ook terug te zien in de onderhoudskosten. Een V8 met 408 pk is geen auto voor de doe-het-zelver; je bent afhankelijk van een dealer of een gespecialiseerde garage. De 7G-Tronic is betrouwbaar, maar als hij het begeeft, is dat een kostbare reparatie. Banden zijn ook geen cadeautje, gezien het gewicht en de prestaties.

Voor wie de kosten wil beperken, is de E 220 CDI of E 250 CDI de verstandigste keuze. Die motoren zijn zuiniger, betrouwbaarder en goedkoper in onderhoud. Ze bieden niet hetzelfde gevoel van macht, maar ze zijn wel een stuk realistischer voor dagelijks gebruik. De E 500 is een auto voor het weekend, niet voor de werkweek.