Mercedes-Benz GLA: een verhoogde A-klasse met stijl, maar zonder al te veel pretenties

De Mercedes-Benz GLA (X156) is een vreemde eend in de bijt. Hij werd in 2013 geïntroduceerd als een 'compacte SUV', maar eigenlijk is het gewoon een A-klasse met een hogere carrosserie en wat plastic bekleding rond de wielkasten. Die aanpak heeft iets eerlijks: je krijgt geen opgeblazen kolos, maar een auto die qua proporties dichter bij een hatchback staat. Met een lengte van 4.417 mm en een hoogte van 1.494 mm oogt hij laag en breed, wat hem een sportieve uitstraling geeft.

Vooral de 250 4MATIC-uitvoering, met zijn 211 pk en standaard 18-inch wielen, ziet er strak uit. De neus is typisch Mercedes uit die periode, met een grote ster en een vrij hoge motorkap. Het is geen design dat je omverblaast, maar het heeft wel die typische Mercedes-uitstraling: degelijk, herkenbaar en net iets chiquer dan de gemiddelde concurrent. De overgang naar het interieur is dan weer minder spectaculair, maar daarover later meer.

Wat opvalt is dat de GLA niet probeert te verbergen dat hij op een hatchbackplatform staat. De daklijn loopt vrij vlak door, wat de auto een langgerekt silhouet geeft, maar ook betekent dat je achterin niet de hoofdruimte krijgt die je van een SUV zou verwachten. Het is een compromis dat je moet accepteren, want de GLA is meer een crossover voor de stad dan een echte terreinwagen.

Achter het stuur van de GLA voel je dat je in een Mercedes zit, maar dan wel een die van onderen een A-klasse is. De zitpositie is hoger dan in een gewone hatchback, wat een goed overzicht geeft, maar je zit nog steeds niet zo hoog als in een echte SUV. De besturing is licht en redelijk direct, maar mist het gevoel dat je in een sportievere auto zou willen. Het is duidelijk gericht op comfort, niet op sportiviteit.

De 250 4MATIC heeft vierwielaandrijving, wat in theorie zorgt voor extra grip, maar in de praktijk merk je daar vooral iets van bij het optrekken in bochten of op glad wegdek. Het onderstel is redelijk stug afgesteld, maar niet oncomfortabel. Het gewicht van 1.505 kg is aan de hoge kant voor een auto van dit formaat, maar dat voel je vooral in de bochten, waar de carrosserie iets meer helt dan je zou willen. Remmen zijn krachtig en goed doseerbaar, maar de motorrespons is niet bijster scherp.

Op de snelweg is de GLA een rustige reisgenoot. Het geluidsniveau is bij 130 km/u acceptabel, al hoor je wel wat windgeruis rond de spiegels. De 7-traps automatische versnellingsbak schakelt vloeiend, maar soms wat traag wanneer je plotseling gas vraagt. In de stad is de auto wendbaar genoeg, met een draaicirkel die prima is voor parkeermanoeuvres, maar het zicht naar achteren wordt beperkt door de vrij dikke C-stijlen.

De 250 4MATIC is de sterkste benzineversie in het gamma, met een 2,0-liter turbomotor die 211 pk en 350 Nm levert. Die cijfers klinken indrukwekkend, maar de acceleratie van 0-100 km/u in 7,1 seconden is niet bepaald opzienbarend. Het gewicht en de vierwielaandrijving spelen daarin een rol. In de praktijk voelt de motor voldoende krachtig aan voor dagelijks gebruik, maar je moet het toerental hoog houden om echt vooruit te komen.

Het motorgamma is breed, met maar liefst 11 versies. De dieselvarianten zijn waarschijnlijk de meest logische keuze voor wie veel kilometers maakt: de 200 CDI met 136 pk en een verbruik van 4,3 l/100 km is zuinig, terwijl de 220 CDI met 170 pk een stuk vlotter is. De 180 CDI met 110 pk is een brave instapper, maar die zal met volle belading moeite hebben. De benzinemotoren, zoals de 200 met 156 pk, zijn soepel maar minder zuinig.

De 7-trapsautomaat (7G-Tronic) is een vertrouwde verschijning in Mercedes-land. Hij schakelt comfortabel en onopvallend, maar in de sportstand wordt hij wat nerveus en schakelt hij soms te lang door. De handmatige modus via de flippers is een leuke toevoeging, maar de reactie is niet zo direct als bij een moderne DSG. Voor de meeste kopers is de automaat echter een prima keuze, zeker in de stad.

Op basis van de cijfers presteert de 250 4MATIC redelijk in vergelijking met concurrenten uit die periode: hij zit rond het midden qua acceleratie en topsnelheid. Het verbruik van 6,6 l/100 km is netjes voor een benzine met 211 pk en vierwielaandrijving, maar de CO2-uitstoot van 151 g/km is niet bijzonder laag. Wie echt zuinig wil rijden, moet bij de diesels zijn.

De stoelen in de GLA zijn typisch Mercedes: stevig maar niet te hard, met voldoende zijdelingse steun. De voorstoelen zijn elektrisch verstelbaar (in de hogere uitvoeringen) en bieden een goede ondersteuning voor lange ritten. De achterbank is echter een ander verhaal: de beenruimte is krap voor volwassenen, en de hoofdruimte wordt beperkt door de aflopende daklijn. Kinderen zullen geen problemen hebben, maar lange passagiers zullen klagen.

De vering is afgestemd op comfort, maar op slechte wegen kan de achteras wat onrustig worden. Dat is een bekend compromis bij crossovers die gebaseerd zijn op hatchbacks. De geluidsisolatie is redelijk, maar niet op het niveau van grotere Mercedes-modellen. Windgeruis is aanwezig bij hogere snelheden, en op ruw asfalt hoor je duidelijk de banden.

Voor dagelijks gebruik in de stad is de GLA prima. De verhoogde zitpositie maakt het in- en uitstappen makkelijker dan in een gewone A-klasse, en de auto is compact genoeg om door smalle straten te manoeuvreren. Op lange snelwegritten is hij comfortabel, maar niet uitzonderlijk. De stoelverwarming werkt snel, en de klimaatregeling houdt de temperatuur goed op peil.

Het interieur van de GLA is grotendeels overgenomen van de A-klasse, wat betekent dat je een vertrouwd Mercedes-gevoel krijgt, maar ook dat het niet bijzonder ruimtelijk is. De materialen zijn degelijk, met zachte kunststoffen op het dashboard en een mooi afgewerkte middenconsole. Maar er zijn ook harde plastics op de deurpanelen, wat niet past bij het prijsniveau.

De ergonomie is wisselend. De ventilatieroosters zijn een lust voor het oog, maar de bediening van het infotainment via het draaiwiel op de middenconsole is wennen. Het systeem is niet zo intuïtief als dat van concurrenten als BMW of Audi. De fysieke knoppen voor de klimaatregeling zijn gelukkig duidelijk en makkelijk te bedienen tijdens het rijden.

Opvallend is het kleine opbergvakje onder de armsteun, dat net groot genoeg is voor een smartphone of portemonnee. De deurvakken zijn ook aan de kleine kant. Het stuurwiel voelt prettig aan en is voorzien van de typische Mercedes-paddle shifters. Het instrumentenpaneel is klassiek en goed afleesbaar, maar mist de digitale flair van latere modellen.

Al met al is het interieur van de GLA een beetje een gemengde bag. Het ziet er goed uit en voelt degelijk aan, maar het is niet zo speciaal als je van een Mercedes zou verwachten. De A-klasse waar hij op gebaseerd is, was al niet de ruimste auto in zijn klasse, en de GLA erft die eigenschap. Wie op zoek is naar een premium interieur met veel ruimte, moet elders kijken.

De kofferbak van de GLA biedt 422 liter, wat minder is dan de meeste SUV-concurrenten. De laaddrempel is redelijk hoog, maar de opening is breed genoeg voor grote voorwerpen. De achterbank kan in delen worden neergeklapt, waardoor er maximaal zo'n 1.300 liter ontstaat, maar dat is nog steeds niet bijzonder.

De achterbank is een van de grootste minpunten van de GLA. Niet alleen is de beenruimte beperkt, maar de zitting is ook vrij kort en biedt weinig ondersteuning. Het instappen achterin is niet ideaal, omdat de deuropening niet groot is en de daklijn laag afloopt. Voor kinderen is het prima, maar voor volwassenen is het een beproeving op langere ritten.

Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren wordt het beperkt door de dikke C-stijlen en de vrij kleine achterruit. Parkeren wordt gelukkig geholpen door parkeersensoren en een achteruitrijcamera (in hogere uitvoeringen). De auto is met een lengte van 4.417 mm makkelijk te parkeren in de stad, maar de draaicirkel is niet uitzonderlijk klein.

In vergelijking met de Mini F55 Hatch of Suzuki Baleno is de GLA minder praktisch. De Mini is compacter en wendbaarder, terwijl de Baleno meer ruimte biedt voor minder geld. De GLA scoort vooral op uitstraling en het gevoel van kwaliteit, niet op pure functionaliteit.

De GLA werd geleverd met een infotainmentsysteem dat inmiddels gedateerd is. Het 7-inch scherm (indien aanwezig) is niet aanraakgevoelig en wordt bediend via een draaiwiel op de middenconsole. Dat werkt redelijk, maar is niet zo intuïtief als de systemen van BMW of Audi uit dezelfde periode. De navigatie werkt prima, maar de kaarten zijn verouderd en de interface is traag.

Qua rijassistentie bood de GLA optionele systemen zoals adaptieve cruisecontrol en een dodehoekassistent. Die werken zoals je van Mercedes mag verwachten: betrouwbaar, maar niet bijzonder geavanceerd. Het actieve remsysteem (Collision Prevention Assist) is standaard en kan in noodgevallen ingrijpen.

De connectiviteit is beperkt tot Bluetooth en USB, maar er is geen Apple CarPlay of Android Auto, tenzij de auto later is geüpdatet. Dat is een groot minpunt voor wie moderne smartphone-integratie wil. Het geluidssysteem van Harman Kardon (optioneel) is goed, maar niet uitzonderlijk.

Over het algemeen is de technologie in de GLA functioneel maar niet baanbrekend. Het systeem is vooral gericht op eenvoudige bediening, maar het mist de verfijning en snelheid van latere systemen. Voor een auto uit 2013-2017 is het acceptabel, maar wie gewend is aan moderne auto's, zal zich ergeren aan de trage reacties.

De 250 4MATIC heeft een officieel verbruik van 6,6 l/100 km, wat in de praktijk waarschijnlijk hoger zal uitvallen, zeker als je het vermogen benut. De CO2-uitstoot van 151 g/km betekent dat je in Nederland een flinke bijtelling betaalt als je hem zakelijk rijdt. De dieselversies zijn een stuk zuiniger, met een verbruik vanaf 4,0 l/100 km voor de 180 CDI en een CO2-uitstoot van 105 g/km.

De vanafprijs van de GLA in België was € 29.500, wat hem in het premiumsegment plaatst. Concurrenten zoals de Mini F55 Hatch (vanaf € 20.500) en Suzuki Baleno (vanaf € 15.500) zijn aanzienlijk goedkoper. De GLA moet het hebben van zijn merkwaarde en uitstraling, niet van zijn prijs-kwaliteitverhouding.

Qua onderhoud zijn de kosten voor een Mercedes doorgaans hoger dan voor een Suzuki of Mini. De 2,0-liter turbomotor is betrouwbaar, maar de automatische versnellingsbak en de vierwielaandrijving kunnen op termijn voor dure reparaties zorgen. Het is verstandig om een exemplaar met een volledige onderhoudshistorie te kopen.

De banden zijn een punt van aandacht, vooral op de 4MATIC-versies, waar de slijtage sneller kan gaan. De GLA is niet de duurste auto in zijn klasse om te onderhouden, maar het is ook geen koopje. Wie op zoek is naar lage kosten, kan beter voor de Suzuki Baleno gaan.