Mercedes GLC 400e: plug-in met ballen, maar de prijs is pittig

De X254-generatie GLC is een studie in 'meer'. Meer chromen sierlijsten, meer designlijnen, meer visuele massa. Met 4.717 mm lengte is hij gegroeid, maar het is vooral de hoogte van 1.648 mm die hem als een klein fort op de weg laat ogen. Het is geen verlegen verschijning, maar wel eentje die duidelijk maakt dat dit een Mercedes is.

De geteste 400e laat zich onderscheiden door subtiele details, maar het echte spektakel vind je binnen. Het interieur is een kopie van de C-Klasse, met het verticale infotainmentscherm als middelpunt. Het geheel voelt duur en overzichtelijk aan, al hadden ze van mij de enorme hoeveelheid glanzend zwart plastic mogen beperken. Vingerafdrukken zijn hier een levensstijl.

Op basis van de cijfers belooft de 400e een interessante mix. Met 381 pk en 650 Nm koppel, gekoppeld aan 4MATIC, moet de sprint naar 100 km/u in 5,6 seconden mogelijk zijn. Dat is snel, maar de 2.280 kg leeggewicht temperen de pret. Je voelt de massa in bochten; de GLC is geen lichtvoetige danser, maar een krachtpatser die zijn gewicht moet managen.

De negentrapsautomaat schakelt naar verwachting zijdezacht en de luchtvering (optioneel) zal het geheel vermoedelijk keurig in toom houden. Het stuurt precies genoeg, maar feedback is niet het sterkste punt. Dit is een auto die je snel en comfortabel van A naar B brengt, niet eentje die je uitdaagt om de langere route te nemen. Het onderstel is duidelijk afgestemd op comfort, niet op circuitwerk.

In de stad zal de elektrische modus uitkomst bieden: stil, vlot en met een fijn directe respons. Op de snelweg is de 400e een cruiser bij uitstek, maar het hoge gewicht is altijd aanwezig, vooral bij het remmen. De remmen moeten elke dag 2,3 ton tot stilstand brengen, en dat vraagt om een stevig pedaalgevoel dat niet altijd even natuurlijk aanvoelt bij hybride systemen.

De 400e is de topversie in het PHEV-gamma en combineert een viercilinder benzinemotor met een elektromotor voor een systeemvermogen van 381 pk en 650 Nm. Dat is genoeg voor een 0-100-sprint van 5,6 seconden en een topsnelheid van 237 km/u. Cijfers die hem in het gezelschap plaatsen van sportieve SUV's, al blijft het gewicht een domper op de prestaties.

Interessanter is de range aan motoren. De basis is de 200 MHEV met 204 pk, een mild-hybride die vooral voor de zuinige rijder is. De 220d MHEV met 197 pk is de diesel voor de kilometervreter. Maar de echte blikvangers zijn de plug-ins: de 300e met 313 pk, de 300de met 335 pk (diesel PHEV, een zeldzaamheid) en deze 400e. Voor wie niet dagelijks kan laden, is de 200 MHEV een logische keuze; voor de rest is de PHEV de enige juiste.

Op papier is het verbruik van de 400e verbluffend: 0,6 l/100 km en 14 g/km CO2. Dat zijn cijfers die alleen haalbaar zijn met een volle accu en een korte rit. Zodra de batterij leeg is, zakt hij terug naar het niveau van een zware benzine-SUV. De elektrische actieradius is niet gespecificeerd, maar op basis van de accucapaciteit mag je rekenen op een realistisch bereik van 80-100 kilometer, mits je rustig aan doet.

Comfort is het domein van de GLC. Met een luchtvering (optioneel) en adaptieve dempers is het onderstel afgestemd op het gladstrijken van oneffenheden. De stoelen zijn zoals je van Mercedes mag verwachten: elektrisch verstelbaar, met tal van massagefuncties en uitstekende zijdelingse steun. Lange ritten zouden wel eens vermoeiend kunnen zijn, maar dan op de goede manier.

De geluidsisolatie is een ander verhaal. Mercedes heeft veel moeite gedaan om wind- en bandengeruis te dempen, maar met 2.280 kg en brede banden is er altijd wat te horen. Het is geen lawaai, maar een gedempt gemonpel dat je eraan herinnert dat je in een zware machine zit. In de elektrische modus is het fluisterstil, wat een groot contrast geeft zodra de benzinemotor aanslaat.

Voorin is het comfort voorbeeldig. De achterbank is ook prima, maar minder ruim dan je op basis van de buitenmaten zou verwachten. De middentunnel is hoog en de hoofdruimte is beperkt voor lange passagiers. Het is een auto voor vier volwassenen, niet vijf. De kofferbak is met 82% beter dan vergelijkbare auto's, wat ruim voldoende is voor de wekelijkse boodschappen of een weekendtas.

Het interieur van de GLC is een feest voor het oog. Het grote verticale scherm (11,9 inch) is het middelpunt en werkt vloeiend, met haarscherpe graphics. De materialen zijn van hoog niveau: zacht leer, echt metaal en een solide afwerking. Alles voelt aan alsof het gebouwd is om 20 jaar mee te gaan, al blijft het glanzende zwart een doorn in het oog.

Ergonomisch is het een gemengd verhaal. De bediening van de airco verloopt via het scherm, wat tijdens het rijden afleidt. Gelukkig zijn er nog fysieke knoppen voor het volume en de rijmodi, maar de rest is een digitale zoektocht. De spraakbesturing is beter dan gemiddeld, maar niet altijd feilloos. Het is een mooi interieur, maar niet perfect doordacht.

Een opvallend detail is het ontbreken van een echte versnellingspook. De selectie gebeurt via een hendel achter het stuur, zoals we van Mercedes gewend zijn. Het werkt prima, maar het voelt in het begin wat onwennig. De opbergruimte is ruim voldoende, met een grote middenconsole en bekerhouders die daadwerkelijk iets vasthouden.

De GLC is met 4.717 mm lengte en 1.890 mm breedte een forse auto. In de stad vraagt dat om aandacht, vooral bij het parkeren. De camera's en sensoren helpen, maar het blijft een auto die je niet even in een klein gaatje frommelt. De draaicirkel is niet gespecificeerd, maar verwacht geen wonderen.

De achterbank is redelijk ruim, maar niet uitzonderlijk voor deze klasse. De kofferbak is met 82% beter dan de concurrentie, wat concreet betekent dat er ruimte is voor een paar grote koffers. De laaddrempel is hoog, maar dat is inherent aan een SUV. De achterklep is elektrisch en opent ruim, wat het laden vergemakkelijkt.

Het zicht naar voren is goed, maar de dikke C-stijlen en de hoge gordel beperken het zicht naar achteren. De dodehoeksensor is dan ook geen luxe, maar een noodzaak. Instappen is gemakkelijk dankzij de hoge zit, al moeten kleinere kinderen of minder mobiele passagiers misschien een stapje extra nemen.

Mercedes is koploper op het gebied van infotainment, en de GLC profiteert daarvan. Het MBUX-systeem is snel, logisch opgebouwd en biedt een duizelingwekkende hoeveelheid functies. De augmented reality-navigatie is een aanrader: het projecteert pijlen op het camerabeeld, wat het navigeren een stuk intuïtiever maakt.

De rijassistentiesystemen zijn talrijk en werken naar verwachting goed. De adaptieve cruisecontrol met stop-and-go-functie is ideaal voor files, en de stuurassistent houdt de auto keurig in het midden van de baan. Het systeem is niet feilloos en vraagt om alertheid, maar het vermindert de vermoeidheid op lange ritten aanzienlijk.

Een minpunt is de wirwar aan menu's en submenu's. Zelfs ervaren gebruikers zullen moeten wennen aan de structuur. De spraakbesturing is een goed alternatief, maar niet altijd even accuraat. De smartphone-integratie werkt draadloos en vlekkeloos, en het draadloos laden is een welkome toevoeging. Het is een technologisch hoogstandje, maar soms schiet het zichzelf voorbij in complexiteit.

De vanafprijs van € 58.000 in België is voor de instapversie, maar de 400e zal daar flink boven zitten. Met opties als luchtvering, een premium audiosysteem en het AMG-line pakket, schuif je al snel richting de € 80.000. Dat is een stevig bedrag voor een auto die, hoe goed ook, niet de enige in zijn klasse is.

Het officiële verbruik van 0,6 l/100 km is een wassen neus voor wie niet dagelijks laadt. Zodra de accu leeg is, zal het verbruik stijgen naar een niveau dat past bij een zware benzine-SUV. De CO2-uitstoot van 14 g/km is alleen haalbaar met een volle accu en een korte rit. Voor de fiscale aftrek is dat gunstig, maar de realiteit ligt genuanceerder.

Het onderhoud is duur, zoals bij elke Mercedes, maar de betrouwbaarheid is over het algemeen goed. De banden zijn groot en duur in vervanging, en de luchtvering is een potentieel duur onderdeel als het kapot gaat. De plug-in techniek is complex en kan op termijn voor hoge reparatiekosten zorgen. Een garantieverlenging is geen overbodige luxe.

In vergelijking met de concurrentie is de prijs/kwaliteit lastig te beoordelen. De Škoda Enyaq iV is aanzienlijk goedkoper, maar biedt minder prestige en een minder luxe interieur. De Kia EV6 GT is sneller en goedkoper, maar mist het Mercedes-gevoel. De GLC is een premium product en dat betaal je, maar of het de meerprijs waard is, hangt af van je prioriteiten.