Maybach S 680: een V12 als statement, maar betaal je voor het logo?

Met 5,47 meter lengte en 1,92 meter breedte is de Maybach S-Klasse een statement op wielen. De verlengde wielbasis, de enorme grille en de chroomaccenten schreeuwen 'ik heb geld', maar doen dat wel met een zekere elegantie. De proporties zijn klassiek luxe, niet opzichtig agressief.

Binnenin verwelkomt een zee van leder, hout en digitale schermen je. Het is overdadig, maar wel met smaak uitgevoerd – dit is geen disco, maar een chique herenclub op vier wielen. De eerste indruk is overweldigend, maar je vraagt je af of het niet té is.

Met 2.275 kg leeggewicht en 612 pk is de S 680 geen lichtgewicht, maar de cijfers suggereren dat hij verrassend snel kan zijn: 0-100 in 4,5 seconden is indrukwekkend voor een auto van dit formaat. De besturing is vermoedelijk zijdezacht en communicatief genoeg voor een luxe sedan, maar je voelt waarschijnlijk elke kilo bij het insturen.

De vierwielaandrijving en de luchtvering zouden dit gewicht goed moeten beheersen, maar dit is geen auto voor bochtige wegen. Hij is gemaakt om rechtuit te glijden over de snelweg, waar de 900 Nm koppel moeiteloos inhaalacties mogelijk maken. Remmen zijn waarschijnlijk krachtig, maar je moet vroeg beginnen met het plannen van je stops.

De 6.0-liter V12 met 612 pk en 900 Nm is een zeldzaam beest in een tijdperk van downsizing en elektrificatie. Hij levert vermogen op een manier die alleen een grote twaalfcilinder kan: moeiteloos, zonder drama, met een diepe, sonore grom. De 9-traps automaat schakelt waarschijnlijk fluisterzacht, perfect passend bij dit karakter.

Naast de V12 biedt Mercedes ook de S 580 met 503 pk en een hybride systeem (EQ Boost). Die is niet alleen zuiniger – 10,4 l/100 km versus 13,4 l/100 km – maar ook nauwelijks langzamer in de praktijk. Voor de meeste kopers is de V12 puur emotie, want de V8 doet vrijwel alles beter behalve indruk maken op het etentje.

Het comfort is waarschijnlijk het absolute hoogtepunt van deze auto. De luchtvering met actieve stabilisatie zou oneffenheden moeten wegfilteren alsof ze niet bestaan, en de stoelen zijn vermoedelijk banken van de eerste klas. Dit is een auto die je zonder vermoeidheid van Amsterdam naar München kunt rijden – als je de tolwegen en tankstations kunt vinden.

De geluidsisolatie is naar verwachting van topniveau, met slechts een subtiele windruis bij hoge snelheden. De V12 is op kruissnelheid vrijwel onhoorbaar, wat bijdraagt aan een serene rijervaring. In de stad is hij echter een logge reus, met een draaicirkel die je geduld op de proef stelt.

Het interieur is een mix van traditionele luxe en moderne technologie. Overal vind je leder, open poriën hout en metalen accenten, maar het geheel wordt gedomineerd door het enorme OLED-scherm dat zich over het dashboard uitstrekt. Het is indrukwekkend, maar sommige knoppen zijn vervangen door aanraakbediening, wat afleidt tijdens het rijden.

De afwerking is waarschijnlijk feilloos, met nauwe kieren en materialen die aanvoelen alsof ze zijn uitgezocht door iemand met een vergrootglas. De stoelen zijn elektrisch verstelbaar in alle richtingen en bieden massagefuncties – verwacht niets minder voor deze prijsklasse. Toch missen we de fysieke knoppen die je blind kunt bedienen, want zelfs in een Maybach moet je soms je ogen op de weg houden.

Met 496 liter kofferruimte is de kofferbak ruim, maar niet uitzonderlijk voor een auto van dit formaat – een Bentley Flying Spur biedt meer. De achterbank is echter waar deze auto zijn bestaansrecht bewijst: met de verlengde wielbasis kun je je benen strekken als in een limousine, en de bediening van alles zit binnen handbereik.

Instappen is gemakkelijk dankzij de lage instapdrempel, maar de deuren zijn lang en zwaar – in een parkeergarage moet je oppassen dat je geen naastgelegen auto beschadigt. Het zicht naar achteren is beperkt vanwege de hoge gordellijn, maar camera's en sensoren helpen je waarschijnlijk bij het manoeuvreren. Parkeren is een sport op zich, maar met 360-graden camera's wordt het een eitje.

Het MBUX-systeem is een van de beste op de markt, met spraakbesturing die je kunt aanpassen en een scherm dat haarscherp is. De augmented reality-navigatie is handig, maar je vraagt je af of je het nodig hebt in een auto die je meestal laat besturen. De rijassistentiesystemen zijn waarschijnlijk state-of-the-art, met adaptieve cruisecontrol die soepel werkt in files.

Er is echter een keerzijde: de technologie kan overweldigend zijn. Met tientallen menu's en submenu's moet je wennen aan de bediening, en sommige functies zijn verborgen in het scherm waar je ze niet direct vindt. De draadloze Apple CarPlay en Android Auto werken prima, maar het systeem is soms traag bij het opstarten – een zeldzame misstap in deze klasse.

Het officiële verbruik van 13,4 l/100 km is al hoog, maar in de praktijk zul je waarschijnlijk dichter bij 15-18 liter komen, zeker in de stad. Met 304 g/km CO2 behoort hij tot de slechtste in zijn klasse – beter dan slechts 4% van vergelijkbare auto's. Dit is geen auto voor mensen met een milieubewustzijn of een beperkt budget.

De prijs is, zoals verwacht, astronomisch, maar de afschrijving kan nog pijnlijker zijn. Een V12 is een nichemodel, en de vraag op de tweedehandsmarkt is beperkt. Onderhoud is duur, met regelmatige beurten die je beter niet kunt overslaan. Verzekering en wegenbelasting zijn ook fors – dit is een auto voor wie geld geen rol speelt.