De S600 Pullman Maybach: een statement, geen auto

Met 6,5 meter lengte is de Pullman niet te missen. De proporties zijn indrukwekkend, maar niet per se elegant; het is een gebouw op wielen. De standaard Maybach-details zoals de verchroomde B-stijlen en de speciale wielen verraden dat dit geen gewone S-Klasse is. Het is een statement van macht en hiërarchie, geen uiting van persoonlijke smaak.

Vooraan zie je het bekende S-Klasse gezicht, maar de verlengde achterdeuren en het massieve dak maken duidelijk dat dit om de achterbank draait. De visuele impact is enorm, maar in een stedelijke omgeving voelt hij waarschijnlijk als een vis op het droge. Het is een auto die je niet parkeert, maar 'afzet'.

De cijfers suggereren dat de bestuurder niet de klos is. Met 530 pk en 830 Nm uit een biturbo V12, cijfers die beter zijn dan 96% respectievelijk 98% van zijn concurrenten, zal de Pullman zich moeiteloos verplaatsen. Maar het is geen auto om bochten mee te verkennen; het gewicht en de wielbasis zullen elke ambitie in de kiem smoren. De besturing is waarschijnlijk vaag en het koetswerk zal in bochten voelbaar bewegen.

Op de snelweg is dit zijn natuurlijke habitat. Het vermogen is er om met hoge snelheid te cruisen zonder dat de motor zijn best hoeft te doen. De remmen zullen het zware gevaarte ongetwijfeld tot stilstand brengen, maar je moet er wel op vertrouwen dat de auto dat ook daadwerkelijk doet. Dit is geen auto voor de bestuurder, maar voor de passagier die de bestuurder instrueert.

De 6.0 V12 is een legendarisch blok. Met 530 pk en 830 Nm is hij niet alleen krachtiger dan 96% van zijn directe concurrenten, maar ook bijzonder soepel. De cijfers liegen er niet om: dit is een motor die vooral draait om moeiteloze trekkracht, niet om een sportief karakter. Het geluid zal waarschijnlijk een gedempte, verfijnde grom zijn, passend bij het statuur van de auto.

De acceleratie zal voor zo'n grote auto verrassend snel zijn, maar het gaat niet om sprintcijfers. Het gaat om het geruisloos inhalen van een vrachtwagen op de Autobahn, zonder dat de passagier achterin zijn champagne morst. De enige motorisering is deze V12, wat gezien het doel van de auto logisch is. Een viercilinder hybride zou hier misplaatst zijn, ook al is hij wellicht zuiniger.

Dit is het belangrijkste onderdeel van de Pullman. De achterpassagiers zitten in een volledig afgeschermde cabine, voorzien van elektrisch verstelbare stoelen die waarschijnlijk niet onderdoen voor een eersteklas vliegtuigstoel. De luchtvering met actieve stabilisatie zal oneffenheden gladstrijken. Het is een plek waar je na een lange reis frisser uitstapt dan toen je instapte.

De geluidsisolatie is vermoedelijk van het hoogste niveau; de V12 is al stil en het koetswerk isoleert de buitenwereld volledig. Gesprekken kunnen op fluistertoon worden gevoerd, zonder dat de bestuurder iets hoort door het scheidingsscherm. Dit is geen comfort, dit is een capsule die de realiteit buiten houdt.

Het interieur is een mix van het beste wat Mercedes te bieden heeft: nappaleder, echt hout, en precisie-afwerking. De materialen zijn onberispelijk en de afwerking zal perfect zijn. Het is een plek waar vakmanschap en technologie samenkomen, maar het geheel kan ook overweldigend en formeel aanvoelen. Het is geen gezellig interieur, maar een statige.

De bediening is grotendeels overgenomen van de S-Klasse, met het touchpad op de middenconsole en de stuurwielknoppen. Het is een systeem dat bekend is, maar in deze context voelt het alsof je een spaceshuttle bestuurt. De echte 'knoppen' zitten achterin, waar de passagiers hun eigen klimaat, entertainment en stoelstanden kunnen regelen.

Praktisch is dit het tegenovergestelde van een stadsauto. Met een lengte van over de zes meter is parkeren een nachtmerrie en veel parkeergarages zijn simpelweg ontoegankelijk. De draaicirkel zal groot zijn en op Nederlandse wegen zul je voortdurend opletten voor overhangende takken en smalle rotondes. Het is een auto die zijn eigen infrastructuur vereist.

De achterbank is natuurlijk het paradepaardje, maar de kofferbak is waarschijnlijk verrassend klein voor zo'n grote auto, omdat een groot deel van de lengte naar de passagiersruimte gaat. Instappen is een ceremonie, maar de deuren zijn groot en zwaar. Dit is geen auto voor de schoolrun, maar voor het ophalen van een diplomaat op het vliegveld.

De Pullman is uitgerust met de nieuwste S-Klasse technologie, inclusief het volledige arsenaal aan rijassistentiesystemen. Deze werken in de praktijk waarschijnlijk uitstekend, maar het is de vraag of je ze als bestuurder durft te gebruiken in zo'n monument. De systemen zijn er om de last van het rijden te verlichten, maar het blijft een hele verantwoordelijkheid.

De echte technologie zit achterin: het communicatiesysteem met opklapbare tafels, koelkasten en individuele entertainmentschermen. Dit is waar de auto zijn bestaansrecht bewijst. Het is een rijdende vergaderruimte die is voorzien van alle denkbare communicatiemiddelen. Het is indrukwekkend, maar ook een beetje beangstigend hoe geïsoleerd je kunt zijn van de buitenwereld.

Officiële verbruikscijfers ontbreken in de specificaties, maar met een 6.0 V12 onder de motorkap kun je er donder op zeggen dat dit een dorstige auto is. In de praktijk zul je blij zijn met 1 op 5, en bij stadsverkeer of hoog tempo zal het verbruik snel oplopen. De CO2-uitstoot is navenant en de BPM zal een fortuin zijn, als de auto al in Nederland geleverd wordt.

De prijs is 'op aanvraag', wat zoveel betekent als: als je moet vragen wat het kost, kun je het niet betalen. Het onderhoud is alleen weggelegd voor de dealer en de banden zijn speciaal. De afschrijving op zo'n voertuig is onvoorspelbaar en hangt sterk af van de vraag van staatshoofden en zakenmagnaten. Dit is geen auto die je koopt als investering, maar als statement.