Mercedes SLS AMG Roadster: de laatste hansworst met een echte V8

De SLS AMG Roadster is niet subtiel. Met zijn 4,64 meter lengte, bijna 2 meter breedte en een hoogte van amper 1,26 meter ligt hij plat op de weg als een deurmat die per ongeluk op een racemotor is gelegd. De lange motorkap, de korte achterkant en die vleugeldeuren (die hier gewoon blijven, ook al is het dak weg) maken hem onmiskenbaar. Dit is een auto die je niet over het hoofd ziet, of je nu wilt of niet.

Het interieur straalt dezelfde dramatiek uit: een cockpit die duidelijk uit een andere tijd komt, met een centrale console die naar de bestuurder is gericht en een mix van leer, koolstof en metaal. Het is niet zo minimalistisch als een hedendaagse Mercedes, maar het voelt wel speciaal. Je zit laag, bijna op de grond, en het gevoel van theater is vanaf de eerste seconde aanwezig. Dit is geen auto voor wie anoniem wil blijven.

Op basis van de specificaties belooft de SLS Roadster een feestje te worden, en de kans is groot dat het dat ook is. Met 571 pk en 649 Nm aan de achterwielen is de potentie voor overstuur enorm, zeker omdat het gewicht van 1.735 kg verdeeld is met een voorin geplaatste motor en een transaxle achterin. De 7AT-versnellingsbak is geen dual-clutch, maar een geautomatiseerde handbak die bekend staat om zijn directheid — en zijn onvoorspelbaarheid bij lage snelheden. In de stad zal hij schokkerig aanvoelen, maar op de open weg, met volgas, is hij vermoedelijk messcherp.

De besturing is hydraulisch, wat in 2025 klinkt als een zegen. Verwacht een zware, directe maar communicatieve besturing die je precies vertelt wat de voorbanden doen. De ophanging is aan de stevige kant, maar niet oncomfortabel — dit is geen hardcore racer, maar een GT met een snor. Remmen zijn koolstof-keramisch, wat betekent dat ze vrijwel niet vervagen, ook niet na een paar stevige passages over een bergweg. Het dak gaat tot 50 km/u open of dicht, wat handig is voor als je onverwachts een bui krijgt.

De 6.2-liter V8 is het kloppende hart van de SLS, en wat een hart. Met 571 pk en 649 Nm is hij goed voor 99% van de concurrentie uit die periode — alleen de allerheftigste hypercars deden beter. De acceleratie van 0 naar 100 km/u in 3,8 seconden is nog steeds snel, al zal een moderne elektrische auto je voor de stoplichten vernederen. Maar dat maakt niet uit: de V8 zingt tot 8.000 toeren, en dat geluid is iets wat geen enkele elektromotor kan evenaren.

Er is maar één motorversie, dus je hoeft niet te kiezen. Dat is eigenlijk wel zo overzichtelijk. De 7AT-versnellingsbak is de enige optie, en hoewel hij niet zo snel schakelt als een hedendaagse PDK of DSG, geeft hij je wel het gevoel dat je iets doet. De topsnelheid van 317 km/u is theoretisch, want op de Duitse Autobahn zul je het lef moeten hebben om dat vol te houden — en de benzinepomp zal je dankbaar zijn. Het verbruik van 13,1 l/100 km is optimistisch; in de praktijk zul je eerder 18 liter zien, zeker als je het geluid niet kunt laten.

Voor een auto met zo'n focus op prestaties is de SLS Roadster verrassend leefbaar. De stoelen zijn stevig maar goed gevormd, en bieden voldoende ondersteuning voor langere ritten. De vering is aan de stevige kant, maar niet zo hard dat je ruggengraat het begeeft — dit is geen Lotus. Wel zul je oneffenheden duidelijk voelen, en op lange stukken snelweg kan het geluid van de banden en de wind op de voorgrond treden, vooral met het dak open.

Met het dak dicht is het verrassend stil voor een cabriolet uit dit tijdperk, al is er altijd wel wat windgeruis rond de zijramen. De stoelverwarming werkt snel, en de automatische klimaatregeling doet wat het moet doen. Maar dit is geen auto voor vier volwassenen — er zijn maar twee stoelen, en die zijn duidelijk gemaakt voor mensen die niet te veel bagage meenemen. Voor een weekendje weg met z'n tweeën en een kleine weekendtas is het prima, maar verwacht geen comfort dat in de buurt komt van een S-Klasse.

Het interieur van de SLS Roadster is een mix van ouderwetse degelijkheid en rauwe sportiviteit. De materialen zijn top: leer, alcantara en koolstof, allemaal netjes afgewerkt. Het design is duidelijk van voorbij 2010, met een centrale console die vol knoppen zit en een klein scherm dat in moderne ogen hopeloos verouderd is. Maar dat hoort bij de charme van deze auto — het is geen iPad aan een dashboard, het is een instrumentenpaneel dat je dwingt om te rijden.

Ergonomisch is het niet perfect. De vleugeldeuren zijn spectaculair, maar in een parkeergarage met lage plafonds word je er niet vrolijk van. De instap is laag, en je moet goed bukken om plaats te nemen. Eenmaal binnen zit je prima, met een stuur dat veel verstelbaarheid biedt. De knoppen op het stuur voor de versnellingsbak zijn wennen — je moet je duimen gebruiken om te schakelen, wat in het begin onnatuurlijk voelt. Maar na een tijdje gaat het, en het houdt je scherp.

Praktisch is deze auto niet, en dat wist je waarschijnlijk al. De kofferruimte van 176 liter is kleiner dan die van een Smart Fortwo, en met het dak open wordt die ruimte nog eens gehalveerd. Je kunt er een kleine weekendtas of een paar boodschappen in kwijt, maar vergeet golfclubs of een kinderwagen. De achterbank is er niet, en de cabine heeft weinig opbergruimte — een telefoon en een portemonnee vinden wel een plekje, maar meer ook niet.

Zicht naar achteren is beperkt, vooral met het dak dicht, omdat de achterruit klein is en de dikke C-stijlen veel blokkeren. Parkeren is een uitdaging, maar de parkeersensoren helpen. De hoge neus maakt dat je de voorkant moeilijk kunt inschatten, dus je zult moeten wennen aan de afmetingen. Dit is geen auto voor de stad, maar op de open weg is hij in zijn element. En met een lengte van 4,64 meter past hij net in de meeste parkeervakken — als je de deuren open kunt krijgen.

De SLS Roadster is van 2011, en dat zie je aan de technologie. Het infotainmentsysteem is gebaseerd op het oude COMAND-systeem van Mercedes, met een klein scherm en een draaiknop op de middenconsole. Het werkt, maar het is traag en de graphics zijn gedateerd. Navigatie is aanwezig, maar de kaarten zijn van voorbij 2012. Er is geen Apple CarPlay of Android Auto — dat is in deze auto ook niet nodig, want je wilt rijden, niet appen.

Wat betreft rijassistentie is het karig: geen adaptieve cruisecontrol, geen lane-keeping, geen automatische noodrem. Je krijgt wel ESP, dat je kunt uitschakelen als je lef hebt, en tractiecontrole. De belangrijkste technologie is het rijwielgedeelte: het transaxle-ontwerp met een koolstofvezel aandrijfas zorgt voor een bijna perfecte gewichtsverdeling van 47:53. Dat is geen gadget, maar het verklaart waarom deze auto zo goed zal sturen.

Bereid je voor op hoge kosten. Het officiële verbruik is 13,1 l/100 km, maar dat is gemeten op een manier die niemand in de praktijk haalt. Met 571 pk en een zware rechtervoet zul je al snel 18 tot 20 liter per 100 km verbruiken. De CO2-uitstoot van 308 g/km betekent dat je in veel landen een fikse belasting betaalt, en in sommige steden mag je er niet eens meer in. Dit is geen auto voor het milieu, en dat wist je al.

De prijs van een gebruikte SLS Roadster ligt nog steeds hoog, omdat het een toekomstige klassieker is. Onderhoud is duur: een beurt bij een dealer kost al snel een paar duizend euro, en als er iets aan de motor of transmissie mankeert, kun je een flinke rekening verwachten. Banden zijn speciaal en duur, en de koolstof-keramische remmen zijn weliswaar slijtvast, maar als ze vervangen moeten worden, kost dat een vermogen. Dit is een auto voor iemand die niet naar de prijs kijkt.