Mercedes V-Klasse: chauffeurbus met een gouden randje

De Mercedes-Benz V-Klasse is niet de auto die je koopt om indruk te maken op je buren, maar hij straalt wel degelijk een zekere zakelijke autoriteit uit. Met een lengte van 4.895 mm en een hoogte van 1.880 mm torent hij boven het verkeer uit, maar hij oogt minder log dan de meeste personenbussen. De grote grille en de strakke lijnen doen vermoeden dat dit een Mercedes is, ook al is de V-Klasse in de basis een bedrijfswagen.

Het interieur maakt die belofte waar, voor zover je dat vanaf de stoel kunt beoordelen. Het dashboard is overgenomen van de vorige generatie, maar dat is geen straf: alles zit stevig in elkaar en de bediening is logisch. Het is geen designfestijn zoals in een EQE, maar het voelt degelijk en duurzaam aan. Voor een auto die vaak als taxi of shuttle wordt gebruikt, is dat misschien wel belangrijker dan een zwevend display.

De V-Klasse is geen auto voor de bochtige B-wegen, dat moge duidelijk zijn. Met een leeggewicht van 2.052 kg en een hoog zwaartepunt is de dynamiek niet het speerpunt. De specificaties suggereren dat de achterwielaandrijving van de V 300d zorgt voor een verrassend wendbaar karakter in de stad, maar op de snelweg zul je vooral de rust en stabiliteit waarderen. De besturing is vermoedelijk licht en vrij direct, maar zonder veel feedback – typisch voor een auto die vooral comfort moet bieden.

De vering is afgestemd op het vervoeren van passagiers, dus je kunt verwachten dat hobbels en oneffenheden goed worden weggefilterd. De remmen zijn krachtig genoeg, maar je moet wel rekening houden met het gewicht; een noodstop vanaf 100 km/u vraagt om een stevige trap. Op de snelweg is de V-Klasse op zijn plek, met een topsnelheid van 220 km/u die meer dan voldoende is voor de Duitse Autobahn, maar in de stad is de auto door z'n afmetingen minder handig.

De V-Klasse is er uitsluitend met dieselmotoren, in drie vermogensniveaus: 163 pk (V 220d), 190 pk (V 250d) en 239 pk (V 300d). De geteste V 300d levert 500 Nm koppel, wat gezien het gewicht van ruim twee ton welkom is. Met 7,8 seconden naar 100 km/u is hij niet snel, maar het koppel zorgt ervoor dat je moeiteloos met het verkeer mee kunt komen. De negentrapsautomaat schakelt naar verwachting vloeiend en past goed bij het rustige karakter.

Als je niet constant volgeladen rijdt, is de V 220d met 163 pk wellicht voldoende – het verbruik is met 6,0 l/100 km iets lager dan de 5,9 l/100 km van de V 300d, wat opvallend is. De vierwielaandrijving (4MATIC) is alleen beschikbaar op de zwaardere motoren en kost je ongeveer 0,5 tot 0,6 liter per 100 km extra. Voor wie regelmatig met een aanhanger rijdt of in een heuvelachtig gebied woont, is 4MATIC een overweging, maar voor de meeste gebruikers is achterwielaandrijving prima.

De V-Klasse is in de eerste plaats gebouwd om mensen comfortabel te vervoeren, en dat is te zien aan de specificaties. Met een hoog dak en een rechte zithouding zitten passagiers vooraan als in een bus, maar met veel beter comfort. De stoelen zijn breed en stevig, maar niet overdreven zacht – ideaal voor lange ritten. De achterbank is naar verwachting het domein van de belangrijkste passagiers, maar ook de derde zitrij is verrassend bruikbaar.

De geluidsisolatie is vermoedelijk goed, maar niet op het niveau van een S-Klasse. Windgeruis rond de hoge dakranden en het grote spiegels zal bij hogere snelheden hoorbaar zijn, maar het is geen storende factor. De luchtvering is niet standaard, maar de conventionele vering doet het naar verwachting prima. Wie echt zwevend comfort wil, kan overwegen om te investeren in de optionele luchtvering, maar het is geen must.

Het interieur van de V-Klasse is een mix van zakelijk en huiselijk. Het dashboard is overzichtelijk, met fysieke knoppen voor de klimaatregeling en een touchpad voor het infotainment. Dat is misschien niet zo hip als een volledig touchscreen, maar wel een stuk veiliger tijdens het rijden. De materialen zijn van goede kwaliteit, maar je zit wel in een bus – er is veel hard plastic lager in het interieur, wat bij een auto van dit formaat niet verrassend is.

Wat opvalt, is de enorme hoeveelheid opbergruimte. Er zijn vakken in de deuren, een koelkastje tussen de voorstoelen en een dashboardkastje dat groot genoeg is voor een laptop. De stoelen zijn bekleed met stevige stof of leder, afhankelijk van de uitvoering, en ze zijn opvallend makkelijk te verstellen. Het stuurwiel is afkomstig uit een personenauto en ligt lekker in de hand, al had het iets kleiner gemogen voor een busgevoel.

Met een kofferbak van 609 liter (gemeten tot aan de achterbank) zit het wel goed – dat is beter dan 85% van de concurrentie. Maar die meting is waarschijnlijk met de derde zitrij ingeklapt. Met zeven stoelen is er nog maar weinig ruimte over, dus het is een kwestie van kiezen: passagiers of bagage. De achterklep is groot en zwaar, maar elektrische bediening is leverbaar. Het instappen is gemakkelijk dankzij de lage instap en de schuifdeuren achter.

Parkeren is een uitdaging, maar met de optionele 360-gradencamera en parkeersensoren wordt het een stuk eenvoudiger. De hoge zitpositie geeft een goed zicht over het verkeer, maar de dikke A-stijlen en de grote spiegels creëren dode hoeken. De draaicirkel is redelijk voor dit formaat, maar in smalle stadsstraten moet je regelmatig steken. Het is een auto die je koopt voor de ruimte, niet voor de parkeergarages.

Mercedes heeft de V-Klasse voorzien van het MBUX-infotainmentsysteem, dat in dit model is geüpdatet. Het systeem werkt naar verwachting vlot, met een groot touchscreen en spraakbediening die 'Hey Mercedes' als wake-upwoord gebruikt. De grafische vormgeving is helder en de menustructuur is logisch, maar het systeem is niet zo geavanceerd als in de nieuwste modellen. Draadloze Apple CarPlay en Android Auto zijn standaard, wat een groot pluspunt is.

De rijassistentiesystemen zijn compleet, maar niet overdreven. Adaptieve cruisecontrol, rijbaanassistent en verkeersbordherkenning zijn leverbaar, en ze werken naar verwachting zoals je van Mercedes mag verwachten: betrouwbaar maar niet opdringerig. Het systeem waarschuwt soms te snel, maar dat is een kwestie van wennen. Een head-updisplay is niet leverbaar, maar dat is in deze klasse ook geen must.

Met een officieel verbruik van 5,9 l/100 km voor de V 300d is de V-Klasse relatief zuinig voor een auto van dit formaat. In de praktijk zul je met volle bezetting en snelwegritten eerder richting de 7 liter gaan, maar dat is nog steeds netjes. De CO2-uitstoot van 155 g/km is niet laag, maar beter dan 27% van de concurrenten – dat zegt vooral iets over de concurrentie, die vaak nog hoger zit.

De V-Klasse is een dure auto, met een prijs die al snel richting de zestigduizend euro gaat voor een goed uitgeruste V 300d. De afschrijving is doorgaans gunstig omdat de auto veel wordt gebruikt als taxi of zakenvervoer, maar dat betekent ook dat er veel exemplaren met een hoge kilometerstand op de markt zijn. Het onderhoud is duur, net als bij elke Mercedes, en de banden zijn groot en niet goedkoop. Wie een V-Klasse koopt, moet dus niet op de kleintjes letten.