Mini Countryman SE ALL4: stoer, snel en eigenzinnig, maar de prijs is pittig

De Mini Countryman SE ALL4 is inmiddels flink gegroeid, maar weet nog steeds die typische Mini-look te behouden. De ronde koplampen, de stoere proporties en de opvallende wielen zorgen ervoor dat je hem niet snel over het hoofd ziet. Het is een auto met uitstraling, al is het vooral een kwestie van smaak of je dit mooi vindt.

Het interieur pakt direct de aandacht met een groot rond OLED-scherm in het midden, dat zowel het instrumentarium als het infotainment huisvest. De materialen zijn prima en de afwerking is netjes. Toch voelt het geheel niet zo premium als de prijs doet vermoeden; er is nogal wat hard plastic te vinden.

Deze JCW-uitvoering oogt met zijn sportieve details en grote velgen best agressief, maar de basis is gewoon een elektrische SUV. Het is geen uitbundige hot hatch, maar een stoere crossover met een knipoog naar het rallyverleden van Mini. Prima, zolang je weet dat het vooral om de looks gaat.

Op basis van de cijfers belooft de Countryman SE ALL4 een interessante rijervaring te worden. Met 312 pk en 400 Nm koppel is er genoeg trekkracht, en de vierwielaandrijving moet zorgen voor goede grip. De acceleratie van 5,4 seconden naar 100 km/u is vlot, maar niet extreem voor een EV met dit vermogen.

Mini staat bekend om een directe besturing en een levendig onderstel. Verwacht dat deze Countryman redelijk wendbaar is voor een auto van dit formaat, maar het gewicht van de batterij zal ongetwijfeld voelbaar zijn. De topsnelheid van 249 km/u is bijzonder hoog voor een elektrische auto, wat suggereert dat hij ook op de Duitse Autobahn zijn mannetje staat.

Het rijgedrag zal vermoedelijk meer gericht zijn op comfort dan op pure sportiviteit, gezien de instaphoogte en het formaat. Toch zal de JCW-uitvoering met zijn strakkere afstelling waarschijnlijk een glimlach op je gezicht toveren, zonder dat het ten koste gaat van het dagelijks comfort.

De Countryman SE ALL4 is er in twee elektrische versies: de gewone SE met 313 pk en de John Cooper Works met 312 pk. Opvallend: ze hebben bijna hetzelfde vermogen, maar de JCW is iets sportiever afgesteld. Het verschil zit vooral in de uitrusting en de rijmodi, niet in de aandrijflijn.

Met 312 pk en 400 Nm koppel presteert de JCW beter dan 68% van de vergelijkbare auto's uit die periode. De acceleratie van 5,4 seconden is ook bovengemiddeld, maar de topsnelheid van 249 km/u is juist lager dan veel concurrenten, die vaak begrensd zijn op 180 of 200 km/u. Dat is een bewuste keuze: Mini wil dat je ook op hoge snelheid kunt cruisen.

De elektrische aandrijving is soepel en stil, zoals we van EV's gewend zijn. De vierwielaandrijving zorgt voor tractie, maar vergt ook energie: het verbruik zal vermoedelijk hoger liggen dan bij een achterwielaandrijver. Het is jammer dat er geen minder krachtige, zuinigere versie is voor wie vooral efficiënt wil rijden.

De stoelen in de Countryman zijn comfortabel en bieden voldoende steun, ook voor langere ritten. De vering is waarschijnlijk redelijk comfortabel afgesteld, al zal de JCW-uitvoering met zijn sportonderstel wat stugger zijn. In de stad is hij dankzij de compacte afmetingen en het goede zicht prima te besturen.

Het geluidsniveau is bij elektrische auto's meestal laag, maar bij hoge snelheden kan windgeruis rond de spiegels en dakranden de kop opsteken. De topsnelheid van 249 km/u zegt genoeg: dit is geen auto die je alleen op de snelweg tot 120 km/u rijdt. Op de Duitse Autobahn zal hij vermoedelijk stabiel en stil genoeg zijn, maar niet muisstil.

De achterbank is niet al te ruim; voor volwassenen wordt het bij lange ritten krap. Dat is een typische Mini-eigenschap: het lijkt op een SUV, maar van binnen blijft het eigenlijk een compacte auto. Voor kinderen is het prima, maar als je regelmatig volwassenen achterin vervoert, moet je even verder kijken.

Het interieur van de Countryman is een feest van originaliteit. Het grote ronde OLED-scherm is het blikvanger en werkt vermoedelijk vlot, maar het is even wennen dat alle bediening via het scherm gaat. Er zijn weinig fysieke knoppen, wat niet altijd even praktisch is tijdens het rijden.

De materialen zijn wisselend: op de bovenkant van het dashboard zit zacht plastic, maar lager vind je harde delen die niet bij een auto van ruim 60 mille passen. Toch is de afwerking netjes en oogt het geheel vrolijk en eigenzinnig. De sfeerverlichting en de ronde designelementen zorgen voor een gezellige sfeer.

Er is voldoende opbergruimte, maar sommige vakken zijn wat ondiep. De middenconsole is slim vormgegeven, maar de bediening van de ramen zit op een ongebruikelijke plek, net als in andere Mini's. Dat is wennen, maar het went snel. Een fysieke knop voor het volume had wel gemogen.

De kofferruimte van 459 liter is precies gemiddeld voor deze klasse: beter dan 49% van de concurrenten. Dat betekent dat je er prima mee uit de voeten kunt, maar dat er ruimere alternatieven zijn. De achterbank is neerklapbaar, waardoor er meer ruimte ontstaat, maar de laadvloer is niet vlak.

Het instappen is dankzij de hogere zit makkelijk, zowel voorin als achterin. Het zicht naar voren en opzij is goed, maar de dikke C-stijlen beperken het zicht naar achteren. Parkeren wordt geholpen door sensoren en camera's, maar die zijn niet standaard op het basismodel.

Deze auto is vooral bedoeld voor mensen die af en toe met het gezin op pad gaan, maar geen enorme SUV nodig hebben. De beenruimte achterin is beperkt, dus lange passagiers zullen klagen. Voor dagelijks gebruik in de stad en op de snelweg is hij prima geschikt, maar verwacht geen wonderen.

Het infotainmentsysteem met het ronde scherm is het paradepaardje van Mini. Het werkt met een eigen interface die er strak uitziet en snel reageert. Er zijn echter weinig fysieke knoppen, dus je moet vaak door menu's navigeren. Spraakbesturing is aanwezig, maar of die goed werkt, is de vraag.

De rijassistentiesystemen zijn uitgebreid, maar niet uniek. Adaptieve cruisecontrol, rijbaanassistent en een dodehoekwaarschuwing zijn aanwezig, maar het is de vraag hoe goed ze functioneren. Mini heeft niet de beste reputatie op het gebied van rijhulpsystemen; ze zijn er wel, maar soms wat onrustig.

Connected diensten zijn standaard, zoals over-the-air updates en een app waarmee je de auto op afstand kunt bedienen. Dat is tegenwoordig normaal, maar Mini verpakt het wel in een mooi jasje. De laadfunctionaliteit is goed: je kunt snelladen, maar de laadsnelheid is niet bovengemiddeld.

Het officiële verbruik is niet opgegeven, maar op basis van de accucapaciteit van 66,45 kWh mag je een realistisch bereik verwachten van zo'n 350 tot 400 kilometer. Dat is niet veel voor een auto van dit formaat en prijs. Concurrenten zoals de Xpeng G9 doen het beter.

De prijs van de JCW-uitvoering is met € 60.440 flink. Daarvoor krijg je een auto met veel karakter, maar ook een die in de basis een MINI is. De onderhoudskosten zijn voor een EV relatief laag, maar banden en remmen kunnen duur zijn door het gewicht en de prestaties.

Qua prijs-kwaliteit zit hij onderaan de middenmoot: je betaalt veel voor het merk en het design, maar krijgt niet de ruimte of technologie die concurrenten voor minder geld bieden. De Fisker Ocean is goedkoper en heeft meer vermogen, en de Subaru Solterra is ook voordeliger en praktischer. Wie niet per se een Mini wil, heeft betere opties.