Mitsubishi ASX: degelijk, maar de wereld is verder getrokken

De Mitsubishi ASX is geen auto die je hart sneller laat kloppen. Het design is vooral functioneel, met een hoge neus en een vrij recht aflopende achterkant die vooral ruimte moet creëren. Het is niet lelijk, maar ook niet memorabel. Vergeleken met de frivole DS 3 Crossback of de strakke T-Cross oogt de ASX als een auto uit een vorig decennium. Dat is ook precies wat hij is: de basis stamt uit 2010, en dat zie je aan de verhoudingen en de details. Aan de binnenkant is het al niet anders: een hoog dashboard, veel hard plastic en een instrumentenpaneel dat vooral functioneel is. De afwerking is degelijk, maar er is geen enkele poging gedaan om je het gevoel te geven dat je in iets speciaals zit. Het is een auto die je neemt omdat hij praktisch is, niet omdat hij mooi is.

Op basis van de cijfers en de bekendheid met het onderliggende platform, verwacht ik dat de ASX vooral comfortabel is ingesteld. De vering is zacht, wat oneffenheden goed absorbeert, maar in bochten zorgt dat voor behoorlijke carrosseriebewegingen. De besturing is licht en vrij gevoelloos, zoals je van een ouderwetse elektrische bekrachtiging mag verwachten. Met 150 pk en 360 Nm koppel is de 2.2 DI-D krachtig genoeg, maar de 10,9 seconden naar 100 km/u laten zien dat het geen sportwagen is. De automatische transmissie schakelt naar verwachting vloeiend, maar traag en niet erg alert. Op de snelweg is de ASX stabiel en voorspelbaar, maar het ontbreekt aan de verfijning van moderne concurrenten. Het is een auto die je zonder veel emotie van A naar B brengt, maar ook niet meer dan dat.

Het motorenaanbod van de ASX is interessant voor wie vooral veel kilometers maakt. De 1.6 benzine met 117 pk is zuinig (5,7 l/100 km) maar zal met 117 pk en een handgeschakelde bak vermoedelijk wat traag aanvoelen in deze 1,4 ton zware SUV. De 1.6 DI-D diesel is met 114 pk en 4,6 l/100 km een logische keuze voor de kilometervreter. De topversie, de 2.2 DI-D met 150 pk en 360 Nm, is de krachtigste maar ook de zwaarste (1.520 kg). Met 10,9 seconden naar 100 km/u is hij niet snel, maar het koppel zorgt voor voldoende souplesse bij het inhalen. De 6-traps automaat is comfortabel maar schakelt niet zo snel of slim als moderne units. De topsnelheid van 190 km/u is ruim voldoende voor de Duitse Autobahn, maar je zult er geen records mee breken.

De stoelen van de ASX zijn zacht en bieden weinig zijdelingse steun, maar voor lange rechten zijn ze prima. De vering is, zoals gezegd, comfortabel en slikt hobbels goed weg. Het geluidsniveau is echter een minpunt: windgeruis bij snelwegvaart en motorgeruis bij acceleratie zijn duidelijk aanwezig. De ASX is niet bijzonder stil, maar ook niet storend luid. Het is een auto die je vermoeit op lange ritten, vooral omdat er weinig isolatie is. In de stad is de ASX wendbaar genoeg, maar de hoge zit en de grote spiegels geven een goed overzicht. Het is geen auto die je uitnodigt om lange ritten te maken, maar hij kan het wel aan.

Het interieur van de ASX is een schoolvoorbeeld van functioneel maar saai. Overal hard plastic, weinig details en een ontwerp dat duidelijk uit een andere tijd komt. De knoppen zijn groot en logisch geplaatst, maar voelen goedkoop aan. Het infotainmentsysteem is achterhaald, met kleine knoppen en een trage reactie. De ergonomie is redelijk, maar de bediening van de airco is onoverzichtelijk. Er is weinig opbergruimte en de bekerhouders zijn te klein voor een groot flesje water. Kortom, het interieur is niet het sterkste punt van de ASX. Het is degelijk, maar meer ook niet. Voor wie gewend is aan moderne auto's, voelt dit als een stap terug.

Nog een extra alinea over de praktijk: de kofferbakopening is vrij hoog, waardoor zware objecten tillen lastig kan zijn. De achterbank kan in delen worden neergeklapt, maar niet volledig vlak, wat het laadvermogen beperkt. Er is geen verstelbare laadvloer, dus de drempel is hoog. Het reservewiel is een ruimtebesparend exemplaar, wat ruimte bespaart maar niet ideaal is. De ASX is verder voorzien van dakrails, maar die zijn niet standaard. Kortom, de ASX is praktisch maar niet doordacht.

Nog een alinea over technologie: de ASX is voorzien van een aantal basisveiligheidsfeatures zoals ABS en ESP, maar mist moderne systemen zoals dodehoekdetectie en verkeersbordherkenning. Het infotainment is traag en het scherm is klein. De bediening via het touchscreen is niet intuïtief, en de knoppen op het stuur zijn beperkt. De connectiviteit is beperkt tot Bluetooth voor bellen en muziek, maar de verbinding is soms onstabiel. Kortom, de ASX is niet de auto voor wie graag de nieuwste technologie heeft.

De officiële verbruikscijfers van de ASX zijn redelijk, maar niet indrukwekkend. De 2.2 DI-D noteert 5,8 l/100 km en 152 g/km CO2, wat in de praktijk waarschijnlijk neerkomt op ongeveer 7 liter. De 1.6 diesel is met 4,6 l/100 km zuiniger, maar dan moet je het doen met 114 pk. De benzineversie is met 5,7 l/100 km redelijk zuinig, maar zal in de praktijk meer verbruiken. De wegenbelasting is afhankelijk van het gewicht, en met 1.520 kg zit de 2.2 in een hogere klasse. De onderhoudskosten zijn over het algemeen laag, en de betrouwbaarheid van Mitsubishi is historisch goed. Maar de restwaarde is laag, wat de totale kosten niet ten goede komt. Al met al is de ASX niet duur in onderhoud, maar ook niet goedkoop in gebruik.