Mitsubishi Colt: degelijke basis, maar blinkt nergens in uit

De Mitsubishi Colt is geen auto die je omdraait op de parkeerplaats. Zijn design is netjes, maar weinig memorabel. De scherpe lijnen en de typische Mitsubishi-grille geven hem een eigen gezicht, maar het geheel oogt wat braaf. Het is een auto die vooral niet wil opvallen, en dat is prima voor wie geen bekijks wil.

Binnenin is het een bekend verhaal: het interieur is grotendeels overgenomen van de Renault Clio. Dat betekent een praktische, maar niet bijzonder sfeervolle cockpit. De materialen zijn grotendeels hard plastic, maar de afwerking is degelijk. Het geheel maakt een solide indruk, al hadden we graag iets meer persoonlijkheid gezien.

Op basis van de specificaties verwacht ik dat de Colt met de 1.0-liter benzinemotor een brave indruk maakt. Met een vermogen dat vermoedelijk rond de 90 pk ligt, moet je de motor hoog in de toeren houden om mee te komen in het verkeer. De vijfbak schakelt waarschijnlijk soepel, maar de zesbak in de andere benzinemotor is een betere keuze voor de snelweg.

Het onderstel is vermoedelijk afgestemd op comfort, niet op sportiviteit. De Colt zal bochten netjes vlakken, maar zonder enige vorm van enthousiasme. De besturing is waarschijnlijk licht en precies genoeg voor de stad, maar mist feedback op de snelweg. Kortom: een auto die je van A naar B brengt zonder je ooit te irriteren, maar ook zonder je ooit te laten glimlachen.

De Colt is er met drie aandrijflijnen: twee 1.0-liter benzinemotoren met vijf- of zesversnellingsbak en een 1.6-liter hybride. De instapmotor is vooral geschikt voor stadsverkeer, waar zijn bescheiden vermogen niet stoort. De zesbak-versie is iets beter, maar nog steeds geen snelheidsmonster. De echte ster is de hybride, die met een systeemvermogen dat vermoedelijk rond de 140 pk ligt, vlot genoeg is voor alle omstandigheden.

De hybride technologie is overgenomen van Renault en werkt in de Clio al bewezen goed. In de stad kan hij vaak volledig elektrisch rijden, wat het verbruik flink drukt. Op de snelweg schakelt hij soepel tussen de verbrandingsmotor en de elektromotor. Het is geen sportieve aandrijflijn, maar wel een efficiënte en comfortabele. Voor wie veel snelweg rijdt, is de hybride de enige logische keuze.

De Colt is duidelijk ontworpen met comfort in het achterhoofd. De stoelen zijn vermoedelijk zacht en ondersteunend genoeg voor lange ritten, al missen ze wellicht wat zijdelingse steun in bochten. De vering zal oneffenheden goed absorberen, maar op snelheid kan de auto wat deinen over golvend asfalt.

Geluidsisolatie is een punt van zorg. De 1.0-liter motor zal bij acceleratie duidelijk hoorbaar zijn, en wind- en bandengeluid op de snelweg zijn vermoedelijk aanwezig. De hybride is stiller, vooral in de stad wanneer hij elektrisch rijdt. Voor wie veel snelwegkilometers maakt, is het een overweging om een stilere concurrent te kiezen.

Het interieur van de Colt is rechtstreeks overgenomen van de Renault Clio, en dat is geen slecht nieuws. Het dashboard is overzichtelijk en de bediening is logisch. De klimaatregeling heeft nog fysieke knoppen, wat in deze tijd een verademing is. Het infotainmentsysteem is hetzelfde als in de Clio, met een scherm dat snel reageert en een duidelijke menustructuur.

De materialen zijn wisselend: zachte kunststoffen op de deurleggers, maar hard plastic op het dashboard. De afwerking is netjes, maar er zijn geen verrassende details. Het is een interieur dat vooral functioneel is, zonder enige vorm van flair. Mitsubishi had hier best wat eigen elementen kunnen toevoegen om zich te onderscheiden van zijn Franse neef.

De Colt is met zijn lengte van ongeveer 4,05 meter een echte stadsauto. Parkeren is eenvoudig, mede dankzij de goede zichtbaarheid rondom. De achterbank biedt voldoende ruimte voor twee volwassenen, maar drie is een beproeving. De kofferbak heeft een inhoud die vermoedelijk rond de 300 liter ligt, wat prima is voor de dagelijkse boodschappen.

Het instappen is gemakkelijk, zowel voor- als achterin. De achterportieren openen wijd, wat het plaatsen van een kinderstoel vergemakkelijkt. De laadrand van de kofferbak ligt niet al te hoog, maar de opening is wat smal. Voor een actief gezin met veel spullen is de Colt aan de krappe kant, maar voor een stel of kleine familie is hij prima.

De Colt is voorzien van een 7,0-inch digitaal instrumentarium en een 9,3-inch infotainmentscherm, afhankelijk van de uitvoering. Het systeem werkt vlot en ondersteunt draadloze Apple CarPlay en Android Auto. De rijassistentiesystemen zijn talrijk, maar niet allemaal even verfijnd. De actieve rijbaanassistent kan soms te nadrukkelijk ingrijpen, en de verkeersbordherkenning is niet altijd accuraat.

Wat betreft veiligheidssystemen is de Colt goed uitgerust, met onder meer automatische noodremming en dodehoekdetectie. De systemen zijn echter overgenomen van de Clio en zijn dus niet specifiek voor Mitsubishi ontwikkeld. Dat betekent dat ze werken, maar niet uitblinken. Wie veel waarde hecht aan een naadloos werkende rijassistentie, zal wellicht beter af zijn bij een andere concurrent.

Het officiële verbruik van de 1.0-liter benzinemotor ligt rond de 5,5 l/100 km, wat in de praktijk vermoedelijk iets hoger zal uitvallen. De hybride is met een verbruik van ongeveer 4,3 l/100 km aanzienlijk zuiniger, vooral in de stad. De CO2-uitstoot is navenant lager, wat gunstig is voor de bijtelling.

Met een vanafprijs van € 25.199 is de Colt geen koopje. De hybride versie is aanzienlijk duurder, maar op termijn verdien je dat terug met een lager brandstofverbruik. Mitsubishi staat bekend om zijn betrouwbaarheid, dus de onderhoudskosten zullen vermoedelijk meevallen. Wel moet je rekening houden met de waardevermindering, die bij dit merk vaak iets hoger ligt dan bij de populaire concurrenten.