Mitsubishi L200 Club Cab: ouderwetse degelijkheid als statement

De Mitsubishi L200 Club Cab ziet er precies zo uit als je van een pick-up verwacht: hoekig, hoog en functioneel. Met een lengte van 5,19 meter en een hoogte van 1,78 meter schrikt hij niet terug voor zijn formaat. De Club Cab-uitvoering heeft een verkorte cabine met kleine achterportieren, wat hem een typische werkpaard-uitstraling geeft. Het design is sinds 2015 nauwelijks veranderd, en dat is te zien. Waar concurrenten steeds meer SUV-achtige trekken krijgen, blijft deze L200 lekker ouderwets rechttoe rechtaan.

Aan de buitenkant geen uitbundige chromen sierlijsten of overdreven LED-verlichting. Dit is een auto die zijn functie boven vorm stelt. Dat moet je waarderen, want anders voelt het al snel gedateerd. De plastic bumpers en ongelakte details zijn wel praktisch: die kunnen tegen een stootje. Het is geen auto waar je voor de deur van een chic restaurant gaat staan, maar op een bouwplaats of boerenerf voelt hij zich direct thuis.

Op basis van de cijfers is het duidelijk: de L200 is geen auto voor wie van bochtenwerk houdt. Met een leeggewicht van 1.825 kg en een hoog zwaartepunt moet je het vooral rustig aan doen. De besturing is naar verwachting vrij direct maar niet overladen met feedback. Het ladderchassis zorgt voor een typische pick-up-ervaring: je voelt de hobbels, maar het geeft wel een gevoel van stevigheid. Op de snelweg zal hij vermoedelijk redelijk rechtuit rijden, maar windgevoeligheid is bij dit soort modellen nooit ver weg.

De vierwielaandrijving is het grote pluspunt. Mitsubishi heeft jarenlange ervaring met 4WD-systemen en dat merk je. In de modder of op onverharde wegen zal de L200 vermoedelijk verrassend capabel zijn. Het rempedaal vraagt waarschijnlijk wat gewenning, want met 1.825 kg wil je toch tijdig stoppen. In de stad is het formaat een uitdaging, maar het overzicht is gelukkig goed. Dit is een auto die je moet rijden met geduld en respect voor zijn capaciteiten.

De 180 pk-versie levert 430 Nm koppel, wat ruim voldoende is om te trekken of zwaar beladen weg te rijden. De zesversnellingsbak zal vermoedelijk wat lang gearing hebben, wat bijdraagt aan het rustige karakter. Het is geen auto die je uitdaagt om hard te rijden, en dat hoeft ook niet. Wie op zoek is naar een sportieve rijervaring moet elders zijn.

Onder de motorkap ligt de 2.4-liter DI-D dieselmotor, verkrijgbaar met 154 of 180 pk. De 180 pk-versie levert 430 Nm koppel, wat zorgt voor een trekkracht die je voelt. Toch is de acceleratie met 13,0 seconden naar 100 km/u allesbehalve indrukwekkend. In de benchmark scoort deze auto qua acceleratie beter dan slechts 5% van zijn concurrenten. De topsnelheid van 179 km/u is ook niet om over naar huis te schrijven. Dit is geen auto voor snelheid, maar voor koppel. En dat koppel is er volop: beter dan 76% van vergelijkbare auto's uit deze periode.

De 154 pk-versie is voor wie minder vermogen nodig heeft en iets zuiniger wil rijden. Het verschil in verbruik is klein (6,4 versus 6,6 l/100 km), dus de keuze hangt vooral af van je behoefte aan trekkracht. De zesversnellingsbak is naar verwachting robuust en duidelijk, maar niet bijzonder snel of precisie. Het is een motor die je laag in de toeren moet houden; hoog toeren draaien is niet waar hij voor gemaakt is. Het geluid is typisch diesel: wat rauw en aanwezig, maar dat hoort bij een werkpaard.

Comfort is niet het sterkste punt van de L200 Club Cab. Met een leeggewicht van 1.825 kg en een ladderchassis is de rit naar verwachting stug, vooral op oneffen wegen. De achtervering zal onbeladen vermoedelijk wat onrustig zijn. Op lange ritten is het niet de meest ontspannen auto, al zijn de stoelen voorin redelijk. De geluidsisolatie is waarschijnlijk niet geweldig; je hoort de diesel en de wind. Maar dit is een werkauto, geen limousine.

In de stad is het formaat een uitdaging, maar het hoge zitpunt geeft wel een goed overzicht. De Club Cab-uitvoering heeft een beperkte achterbank, die niet geschikt is voor lange volwassenen. Voor dagelijks gebruik met passagiers is de Double Cab-versie beter. De stoelen bieden vermoedelijk weinig zijdelingse steun, maar dat is niet waar je een pick-up voor koopt. Het is een auto die je vergeeft dat je vies of nat binnenstapt; de materialen zijn daarop afgestemd.

Het interieur van de L200 is functioneel maar duidelijk niet van deze tijd. Het plastic is hard, het design is hoekig en de knoppen zijn groot en overzichtelijk. Dat heeft ook voordelen: je kunt het bedienen met werkhandschoenen aan. De materialen zijn robuust en zullen vermoedelijk lang meegaan, maar voelen niet premium aan. Het is een interieur dat je waardeert om zijn eenvoud, niet om zijn schoonheid.

De ergonomie is redelijk, al is het infotainmentsysteem gedateerd. Fysieke knoppen voor de airco en radio zijn aanwezig, wat fijn is. De ruimte voorin is voldoende, maar de opbergmogelijkheden zijn beperkt. De Club Cab heeft een klein opbergvak achter de stoelen, maar dat is meer een extraatje dan een echte oplossing. Het is geen auto waar je lang over doet om de bediening te leren kennen; alles is intuïtief, maar wel ouderwets.

Hier komt de L200 tot zijn recht. Met een lengte van 5,19 meter en een laadbak die groot genoeg is voor de meeste klussen, is dit een echte werkpaard. De Club Cab-uitvoering biedt een kleine achterbank die vooral handig is voor extra bagage of af en toe een passagier. Instappen is makkelijk dankzij de hoge instap, al moet je wel even klimmen. Het zicht rondom is goed, mede dankzij de hoge zitpositie en grote spiegels.

Parkeren is een uitdaging in de stad, maar op de bouwplaats of het erf is dat geen probleem. De vierwielaandrijving zorgt ervoor dat je ook op slecht terrein vooruitkomt. Het laadvermogen is niet gespecificeerd in onze gegevens, maar op basis van de afmetingen en het gewicht zal het ruim voldoende zijn voor de meeste gebruikers. De achterklep is stevig en eenvoudig te bedienen. Het is een auto die gemaakt is om te werken, en dat doet hij goed.

Op technologisch vlak is de L200 niet bepaald vooruitstrevend. Het infotainmentsysteem is simpel en reageert vermoedelijk traag. Geavanceerde rijhulpsystemen zoals adaptieve cruisecontrol of rijstrookassistentie zijn niet aanwezig. Wat je wel krijgt, is een betrouwbare vierwielaandrijving die je handmatig kunt bedienen. Mitsubishi heeft geen moeite gedaan om de L200 te voorzien van de nieuwste snufjes, en dat is misschien maar goed ook. Minder elektronica betekent minder dat kan stukgaan.

De systemen die aanwezig zijn, werken naar verwachting naar behoren. De cruisecontrol is eenvoudig, de parkeersensoren zijn duidelijk. Het is geen auto die je 's avonds met een app op afstand kunt starten of die over-the-air updates krijgt. Maar wie een pick-up koopt voor het werk, heeft daar niets aan. De technologie is er om het werk te doen, niet om te imponeren.

Met een officieel verbruik van 6,6 l/100 km voor de 180 pk-versie is de L200 redelijk zuinig voor zijn formaat. De CO2-uitstoot van 173 g/km is niet bijzonder laag, maar voor een pick-up van dit formaat niet slecht. De 154 pk-versie is met 6,4 l/100 km iets zuiniger. In de praktijk zal het verbruik vermoedelijk hoger liggen, vooral bij zwaar gebruik of met belading. Maar voor een diesel met dit koppel zijn deze cijfers respectabel.

Mitsubishi heeft een reputatie voor betrouwbaarheid, en de L200 is daarop geen uitzondering. De 2.4 DI-D motor is robuust en zal met goed onderhoud lang meegaan. Onderhoudskosten zijn naar verwachting redelijk, al kunnen de banden en remmen duur zijn vanwege het gewicht. De prijs van deze auto is niet gespecificeerd, maar gezien de concurrentie is het een interessante optie voor wie een werkpaard zoekt zonder franje. Het is geen auto die je koopt voor de restwaarde of het imago, maar voor de functionaliteit.