Morgan Plus 8: een houten relikwie met een hart van Amerikaans V8

De Morgan Plus 8 ziet eruit alsof hij in 1968 is ontsnapt uit een Britse fabriekshal en sindsdien weigert te erkennen dat de wereld is veranderd. Met zijn lengte van 4.011 mm en hoogte van slechts 1.219 mm is het een lang, laag schepsel dat eruitziet alsof het elk moment weg wil vliegen. De verhoudingen zijn klassiek roadster: lange motorkap, kleine cabine, geen enkele overbodige lip of spoiler.

Het interieur is een tijdscapsule. Overal hout, leder en aluminium, met een geur die je normaal alleen in antiekzaken vindt. Het is geen designstatement, het is gewoon hoe Morgan het al decennia doet. Wie moderne luxe verwacht, kijkt verkeerd. Wie authenticiteit wil, staat hier voor een museumstuk dat nog rijdt.

Met 1.100 kg op de weegschaal en 362 pk onder de kap is de verhouding ronduit brutaal te noemen. De specificaties suggereren dat dit een auto is die je constant op scherp houdt. De achterwielaandrijving in combinatie met een koppel van 489 Nm betekent dat het gaspedaal respect afdwingt. Dit is geen auto voor beginners; het is een machine die je leest als een boek, niet als een app.

Op basis van de cijfers vermoed ik dat de besturing zwaar maar communicatief is, typisch voor een auto zonder elektrische stuurbekrachtiging. Het weggedrag zal worden gedomineerd door een stugge vering die elke oneffenheid doorgeeft. Op de snelweg is 249 km/u theoretisch mogelijk, maar praktisch zal de windruis bij 130 km/u al oorverdovend zijn. Dit is geen cruiser, dit is een atleet die alleen maar wil sprinten.

De 4.8 V8 is een BMW-blok dat hier zijn thuis heeft gevonden. Met 362 pk en 489 Nm is het een krachtpatser die beter presteert dan 89% van zijn tijdgenoten qua vermogen. De sprint naar 100 km/u in 4,5 seconden plaatst hem in de top 5% van vergelijkbare auto's uit die periode. Dat zijn cijfers die vandaag de dag nog steeds indruk maken, laat staan in een auto die eruitziet alsof hij door een meubelmaker is gebouwd.

Er is maar één motorversie, en dat is eigenlijk prima. Een Morgan Plus 8 met een viercilinder zou als een kopje thee zonder cafeïne zijn: het kan, maar waarom? De handgeschakelde bak zal vermoedelijk een lange, mechanische slag hebben die je elke keer weer het gevoel geeft dat je iets belangrijks doet. Het verbruik van 12,4 l/100 km is voorspelbaar voor een V8, maar de CO2-uitstoot van 282 g/km is in deze tijd bijna een politiek statement.

Laten we eerlijk zijn: comfort is niet waarom iemand een Morgan koopt. De stoelen zijn waarschijnlijk rechtstreeks afkomstig uit een tuinmeubelcollectie, maar dan bekleed met mooi leder. De vering is kort en hard, en de wielbasis van 2.520 mm (geschat op basis van de lengte) doet vermoeden dat je elke hobbels in de weg voelt alsof je er persoonlijk mee in discussie gaat.

Geluidsisolatie is een woord dat in het Morgan-woordenboek niet bestaat. De wind, de motor en de weg zullen een constant concert verzorgen. Dit is geen auto voor een lange reis naar Zuid-Frankrijk, tenzij je die reis beschouwt als een uitputtingsslag die je karakter vormt. In de stad is het een stuk beter: de auto is smal genoeg (1.750 mm) om door het verkeer te manoeuvreren, al zal de aandacht die je trekt vermoeiender zijn dan het rijden zelf.

Het interieur van de Morgan Plus 8 is een eerbetoon aan vakmanschap. Overal zie je hout dat met de hand is gevormd en gelakt, leder dat is dichtgestikt door mensen die hun vak verstaan, en aluminium dat is geborsteld tot een satijnachtige glans. Het is geen interieur dat je in een moderne auto vindt; het is een interieur dat je in een duur jacht zou verwachten, compleet met de geur van leer en teak.

Ergonomisch is het een ramp. De pedalen staan waarschijnlijk niet in lijn met het stuur, de knoppen zijn authentiek maar onlogisch geplaatst, en het infotainment is – als het er al is – een aftermarket-radio die eruitziet alsof hij er met tegenzin is ingebouwd. Maar dat is juist de charme. Dit is geen auto die je bedient, dit is een auto waar je mee samenwerkt. Wie dat niet begrijpt, zal hier alleen maar frustratie vinden.

Praktisch is de Morgan Plus 8 ongeveer net zo als een racefiets: het kan, maar je moet er wel voor gemaakt zijn. De achterbank is een decoratief element waar je hooguit een jas op kunt leggen. De kofferbak is klein, onpraktisch en waarschijnlijk alleen bereikbaar via een ingewikkelde rituele dans met riemen en gespen.

Instappen is een acrobatische oefening die je bij elke rit opnieuw uitvoert. Het dak is handmatig en vereist geduld en handigheid. Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren is het alsof je door een brievenbus kijkt. Parkeren is een kwestie van gokken en vertrouwen, want sensoren of camera's zijn natuurlijk niet aanwezig. Dit is een auto voor zondagochtendritten, niet voor de wekelijkse boodschappen.

Technologie is in de Morgan Plus 8 een vies woord. Verwacht geen adaptieve cruisecontrol, lane-assist of een head-up display. Wat je wel krijgt, is de essentie van het rijden, zonder digitale filters. De enige technologische hoogstandjes zijn de motor en de ophanging, en die zijn dan ook uitstekend.

De rijhulpsystemen die moderne auto's vanzelf laten stoppen of sturen, zijn hier vervangen door een set remmen en een stuurwiel die volledig afhankelijk zijn van jouw vaardigheid. Op basis van wat we weten over Morgan, is de kwaliteit van de materialen hoog, maar de elektronica is minimaal. Wie op zoek is naar connectiviteit, moet ergens anders zijn. Wie op zoek is naar een pure rijervaring, heeft hier alles wat hij nodig heeft – en niets meer.

Met een officieel verbruik van 12,4 l/100 km en een CO2-uitstoot van 282 g/km is de Plus 8 een eco-ramp die beter scoort dan slechts 5% van zijn concurrenten op het gebied van verbruik. In de praktijk zal dit cijfer waarschijnlijk nog hoger liggen, zeker als je gebruikmaakt van die 362 pk. De wegenbelasting en de BPM zijn in Nederland inmiddels zo hoog dat je voor dit geld ook een tweede auto zou kunnen kopen.

De prijs van de auto zelf is niet meegerekend, maar een handgebouwde Brit met een BMW-V8 is nooit goedkoop. Onderhoud is een aandachtspunt: dit is geen auto voor de doorsnee garage. Je hebt een specialist nodig die verstand heeft van houten chassis en oude techniek. Banden zijn waarschijnlijk speciaal en duur. Kortom: dit is een auto voor mensen die geld zien als een middel, niet als een doel.