Morgan Plus Four: ouderwets op de beste manier, maar niet voor iedereen

De Morgan Plus Four is een van de weinige auto's die je echt even laat stilstaan. De lange motorkap, de vrijstaande koplampen en de houten framestructuur die hier en daar zichtbaar is, geven de auto een uitstraling die geen enkele moderne auto kan evenaren. Het is een mix van klassiek design en moderne proporties, en dat werkt verrassend goed. Op basis van de specificaties en de foto's vermoed ik dat de auto in het echt nog imposanter overkomt dan op papier.

Het interieur is een voortzetting van die klassieke sfeer. Overal zie je leer, aluminium en hout, en het dashboard is heerlijk minimalistisch. Geen grote schermen, geen digitale tellers, gewoon een paar ronde instrumenten die doen denken aan een oude sportwagen. Dat is precies wat je verwacht van een Morgan, en het is dan ook geen verrassing dat de auto vooral mensen aanspreekt die houden van authentiek vakmanschap in plaats van moderne technologie.

Op basis van de cijfers – 255 pk, achterwielaandrijving, en een gewicht dat vermoedelijk rond de 1.000 kg ligt – kun je stellen dat de Plus Four een echte rijdersauto is. De motor is afkomstig van BMW en dat betekent dat hij soepel loopt en lekker trekt vanaf lage toeren. De handgeschakelde zesversnellingsbak is waarschijnlijk een genot om te gebruiken, met een korte, precieze schakelweg.

De vering is aan de stevige kant, maar dat hoort bij een auto die gemaakt is om te sturen. Verwacht geen rolkoets; de Plus Four ligt vermoedelijk vlak in bochten en geeft veel feedback door het stuur. Het nadeel is dat je elk hobbel in het asfalt voelt, vooral op slechte wegen. Op de snelweg is de auto minder op zijn gemak, vooral vanwege het hoge windgeruis en de beperkte geluidsisolatie. Dit is een auto voor bochtige B-weggetjes, niet voor lange autobahnritten.

De Plus Four is er in slechts één motorversie: een 2,0-liter viercilinder turbo met 255 pk. Dat is een bekende BMW-motor die ook in de Z4 en andere modellen zit, en hij past goed bij dit lichte koetswerk. Met een vermogen dat beter is dan 58% van de concurrentie, is de auto niet overdreven snel, maar door het lage gewicht voelt hij vermoedelijk sneller aan dan de cijfers doen vermoeden. De acceleratie naar 100 km/u zal rond de 5 seconden liggen, al is dat niet bevestigd.

De motor is gekoppeld aan een handgeschakelde zesversnellingsbak, wat in deze tijd bijna een statement is. Het is een bewuste keuze die past bij het karakter van de auto: puur en ongefilterd. De aandrijving gaat naar de achterwielen, wat zorgt voor een klassieke sportwagendynamiek. Verwacht geen tractiecontrole die alles gladstrijkt; dit is een auto die je zelf moet leren beheersen, vooral in de regen.

Comfort is niet het grootste talent van de Morgan Plus Four. De stoelen zijn rechtop en bieden weinig zijdelingse steun, wat bij hard bochtenwerk misschien tegenvalt. De vering is stug en de korte wielbasis zorgt ervoor dat je elk oneffenheid in de weg voelt. Op lange ritten wordt dat vermoeiend, zeker omdat de geluidsisolatie minimaal is. Het is een auto voor korte, intense ritten, niet voor een roadtrip van duizend kilometer.

Aan de andere kant heeft de auto een zekere charme die het gebrek aan comfort deels compenseert. De cabine is knus en overzichtelijk, en het gevoel van direct contact met de weg is iets wat moderne auto's vaak missen. Maar als je gewend bent aan de stilte en het comfort van een luxe gran turismo, dan valt de Plus Four tegen. Het is een bewuste keuze, maar wel een waar je aan moet wennen.

Het interieur van de Morgan Plus Four is een ode aan het vakmanschap van vroeger. Overal zie je handgemaakte details, van het lederen stuur tot de aluminium schakelpook en de houten delen op het dashboard. Het is zeker niet het modernste interieur, maar dat is precies de bedoeling. De materialen zijn van hoge kwaliteit en de afwerking is, voor zover ik kan beoordelen op basis van de specificaties, prima.

Ergonomisch is het minder geslaagd. De knoppen en schakelaars zijn verspreid over het dashboard en sommige zitten op onlogische plaatsen. Het infotainmentsysteem is simpel en niet erg intuïtief, maar dat zal de doelgroep waarschijnlijk niet deren. Je koopt een Morgan niet voor het touchscreen, maar voor de rijervaring. Toch had er wat mij betreft wel een betere plek gevonden mogen worden voor de ventilatieregeling.

Laten we eerlijk zijn: de Morgan Plus Four is niet gemaakt voor praktisch gebruik. De kofferbak is klein en je zult moeite hebben om meer dan een weekendtas mee te nemen. De achterbank is meer een hoedenplank dan een echte zitplaats, en instappen vereist enige lenigheid vanwege de lage drempel en het smalle interieur. De zichtbaarheid naar voren is goed, maar naar achteren is het lastig door de kleine achterruit en de dikke dakstijlen.

Parkeren is dankzij de compacte afmetingen redelijk eenvoudig, maar de auto heeft geen parkeersensoren of camera – althans niet standaard. Dat betekent dat je het moet doen met je eigen inschatting. Het is een auto die je koopt voor het plezier, niet voor de bruikbaarheid. Als je dagelijks kinderen of boodschappen moet vervoeren, kun je beter ergens anders kijken.

De Morgan Plus Four is technologisch gezien een beetje een fossiel. Er is een eenvoudig infotainmentsysteem met Bluetooth en een paar USB-poorten, maar dat is het wel. Geen groot touchscreen, geen digitale instrumenten, geen geavanceerde rijassistentiesystemen. Dat is deels een bewuste keuze om het klassieke karakter te behouden, maar het betekent ook dat je het moet stellen zonder moderne veiligheidsfeatures zoals adaptieve cruisecontrol en noodremassistentie.

Aan de andere kant is de techniek die er wel in zit – de BMW-motor en het onderstel – modern en betrouwbaar. Het is een interessante mix van oud en nieuw, maar de technologie is duidelijk ondergeschikt aan de rijervaring. Als je technologie belangrijk vindt, is deze auto niets voor jou. Maar als je gewoon wilt rijden zonder afleiding, dan is het misschien wel precies wat je zoekt.

Over het verbruik van de Morgan Plus Four zijn geen officiële cijfers beschikbaar, maar op basis van de motor en het gewicht kun je een gemiddeld verbruik van rond de 1 op 10 verwachten. Dat is niet slecht voor een sportwagen, maar ook niet bijzonder. De CO2-uitstoot zal vermoedelijk rond de 200 g/km liggen, wat betekent dat je in België behoorlijk wat belasting betaalt. De wegenbelasting is hoog en de verzekering is ook niet goedkoop, omdat het een sportwagen is.

De prijs van de Plus Four is aan de hoge kant, zeker als je het vergelijkt met de concurrentie. De basisprijs ligt rond de 70.000 euro, en met wat opties zit je al snel boven de 80.000. Dat is veel geld voor een auto die weinig praktisch nut heeft en beperkte technologie biedt. Aan de andere kant is de Plus Four een handgemaakte auto met een uniek karakter, en dat heeft zijn prijs. Maar voor de meeste mensen is de prijs-kwaliteitverhouding lastig te rechtvaardigen.