Nissan Altima Coupe: een stille verliezer met een onverwacht scherpe prijs

De Nissan Altima Coupe is een zeldzame verschijning op Nederlandse wegen, en dat is meteen zijn grootste troef. Waar iedereen in een Volkswagen Scirocco of Ford Focus Coupé rijdt, val je met deze Nissan op zonder dat het schreeuwerig is. De lijn is strak, de daklijn loopt vloeiend af en met 4.595 mm lengte is hij duidelijk een maatje groter dan de gemiddelde Europese coupé. Hij staat laag op zijn wielen (1.420 mm hoog), wat hem een gedrongen, zelfverzekerde uitstraling geeft.

Toch is het geen beauty queen. De details dateren duidelijk uit 2012, met een grille die vooral doet denken aan de Altima sedan die in Europa nooit is verkocht. Het interieur is netjes maar sober, met harde kunststoffen die niet misstaan in een auto van dit kaliber, maar ook geen enkel premiumgevoel oproepen. Je stapt in, en je weet meteen: dit is een auto die vooral functioneel is ontworpen, niet om indruk te maken op je buren.

Op basis van de cijfers — 175 pk, 244 Nm en een leeggewicht van 1.417 kg — mag je een redelijk levendige indruk verwachten. De vermogen-gewichtsverhouding van ongeveer 8,1 kg/pk is niet slecht voor een doorsnee middenklasser, maar de CVT maakt er een heel ander verhaal van. De continu variabele transmissie zorgt ervoor dat het vermogen vloeiend wordt afgegeven, zonder schakelmomenten. Dat is comfortabel, maar ook een beetje klinisch. Als je vlot wilt accelereren, moet je het gaspedaal diep intrappen en dan blijft de naald hangen op een hoog toerental, met een constante dreun als gevolg.

Het onderstel is duidelijk op comfort afgesteld. De vering is zacht, wat op slechte wegen een zegen is, maar in bochten voel je dat de carrosserie overhelt. Het is geen auto om mee te racen over een bergweg; het is een cruiser die je rustig naar je bestemming brengt. De besturing is licht en niet erg communicatief, maar wel voorspelbaar. Remmen doen wat ze moeten doen, zonder opvallende eigenschappen. Kortom: als je rustig rijdt, is dit een aangename auto. Als je sportiviteit verwacht, kom je bedrogen uit.

De enige motor die in deze generatie beschikbaar is, is de 2.5 liter viercilinder met 175 pk en 244 Nm. Dat is een bekende krachtbron van Nissan, die ook in de Altima sedan en diverse andere modellen dienstdoet. Het is een soepele, stille motor die vooral onderin het toerengebied prettig is. Je kunt er comfortabel mee cruisen op de snelweg, waar hij op lage toeren rustig zijn werk doet. De acceleratie is niet indrukwekkend — met een CVT en voorwielaandrijving is het geen raket — maar voor dagelijks gebruik is het voldoende.

De CVT is het grootste discussiepunt. Nissan noemt het Xtronic, en het werkt prima in de stad en bij rustig rijden. Maar als je een keer vlot wilt optrekken, bijvoorbeeld om in te voegen op de snelweg, dan moet je wennen aan het gebrek aan schakelpunten. Het gevoel is anders dan een traditionele automaat, en sommige rijders vinden het onaangenaam. Er is wel een handmatige stand met vaste verhoudingen, maar die voelt een beetje artificieel aan. Als je echt van schakelen houdt, is deze auto niets voor jou.

De stoelen zijn verrassend comfortabel, met voldoende zijdelingse steun voor een coupé. Ze zijn niet elektrisch verstelbaar in de basisuitvoering, maar dat is niet erg — handmatige verstelling is lichter en betrouwbaarder. De zitpositie is laag, wat typisch is voor een coupé, maar het instappen is vanwege de lage daklijn een sport op zich. Voor lange ritten is de Altima Coupe echter een uitstekende keuze: de vering is zacht en de stoelen zijn goed gevuld, dus je kunt uren achter elkaar zitten zonder rugpijn.

Geluidsisolatie is redelijk, maar niet uitzonderlijk. Op de snelweg hoor je windgeruis rond de A-stijlen en bandengeluid op ruw asfalt. Dat is niet storend, maar het had beter gekund voor een auto die als een 'grand tourer' wordt gepositioneerd. In de stad is het juist stil, en de CVT zorgt ervoor dat het motorgeluid laag blijft. Als je vooral korte stukken rijdt, is dit een prima auto; voor lange snelwegritten is het ook geen straf, maar dan moet je wel wat geluid voor lief nemen.

Het interieur van de Altima Coupe is functioneel, maar het schreeuwt niet om aandacht. Het dashboard is overzichtelijk, met duidelijke instrumenten en een centrale console die niet te veel knoppen heeft. De materialen zijn hard plastic op de meeste plaatsen, maar het is wel degelijk afgewerkt. Er zijn geen kraakgeluiden, en dat is een compliment voor een auto die al wat jaartjes oud is. De afwerking is netjes, maar je voelt dat het budget niet naar het interieur is gegaan.

Een opvallend detail is de grote middenconsole die het gevoel geeft dat je in een cockpit zit, maar die ook veel ruimte inneemt. De knoppen van de airconditioning zijn groot en makkelijk te bedienen, ook met handschoenen aan. Het infotainmentsysteem is simpel en heeft geen groot scherm, maar dat is misschien juist een pluspunt: geen afleiding, gewoon een radio en een aux-ingang. Als je moderne connectiviteit verwacht, moet je hier niet zijn. Maar voor wie houdt van eenvoud en functionaliteit, is dit prima.

Nu het minder leuke deel: de kofferbak. Met 232 liter is dit een van de kleinste in zijn klasse — beter dan slechts 7% van de concurrenten. Dat betekent dat je met moeite een paar weekendtassen kwijt kunt, en een golfset past alleen als je de achterbank neerklapt. De opening is ook niet bijzonder groot, dus het inladen van grotere objecten is een gehaspel. Als je regelmatig spullen vervoert, is deze auto niet geschikt.

De achterbank is vooral symbolisch aanwezig. Twee personen kunnen er zitten, maar dan moeten ze wel kort zijn en geen last hebben van claustrofobie. De hoofdruimte is beperkt vanwege de aflopende daklijn, en de beenruimte is krap als de voorstoelen naar achteren staan. Kinderen zullen er prima zitten, maar volwassenen niet voor lang. Het instappen achterin vereist een acrobatische buiging, maar dat is inherent aan een coupé. Zicht naar achteren is matig vanwege de dikke C-stijlen, dus parkeren doe je vooral op gevoel — of met de optionele parkeersensoren.

Nissan stond in 2012 niet bekend om zijn baanbrekende infotainment, en de Altima Coupe bevestigt dat beeld. Het systeem is eenvoudig: een klein scherm met radio, cd-speler en een aux-ingang. Bluetooth is er wel, maar de interface is omslachtig en het koppelen van een telefoon kost geduld. Er is geen navigatie aanwezig, maar wie heeft er nog een losse TomTom in de auto liggen? Datacenters van vandaag zijn niet compatibel, dus je telefoon op een houder is de enige optie.

Rijassistentiesystemen zijn beperkt tot de basis: ABS, ESP en airbags. Geen adaptieve cruisecontrol, geen dodehoekassistent, geen lane-assist. Dat is niet per se een probleem, want de auto is overzichtelijk genoeg, maar het betekent wel dat je zelf alert moet blijven. De CVT heeft wel een 'Sport'-modus die de respons wat scherper maakt, maar het effect is subtiel. Kortom: technologie is hier geen verkoopargument, maar voor wie een moderne auto met alle snufjes zoekt, is dit niet de juiste keuze.

Het officiële verbruik van de 2.5 CVT is niet opgegeven in de specificaties, maar op basis van vergelijkbare motoren van Nissan uit die periode mag je rekenen op een gemiddeld verbruik van ongeveer 1 op 12 tot 1 op 13. Dat is niet uitmuntend, maar ook niet slecht voor een benzinemotor met 175 pk. De CO2-uitstoot zal rond de 180-190 g/km liggen, wat betekent dat je in Nederland behoorlijk wat belasting betaalt. Dat is een serieus nadeel, zeker als je veel kilometers maakt.

De aanschafprijs is echter een groot pluspunt. De Altima Coupe is aanzienlijk goedkoper dan zijn concurrenten, zoals de Opel Cascada of Mini Coupe, en de onderhoudskosten zijn laag omdat het een eenvoudige, beproefde techniek betreft. De CVT is wel een risicopunt: als die defect raakt, zijn de kosten hoog. Laat dus altijd een aankoopkeuring doen en controleer de onderhoudshistorie. Banden zijn standaardmaat, dus die zijn niet duur. Al met al: een betaalbare auto om te rijden, maar de wegenbelasting kan een tegenvaller zijn.