De Nissan CrossCabriolet: een antwoord op een vraag die niemand stelde

De Nissan CrossCabriolet is een auto die je niet snel vergeet. Hij is gebaseerd op de Murano, maar dan met een stoffen dak dat elektrisch wegklapt. Het resultaat is een vreemde eend in de bijt: een SUV zonder dak, met hoge taille en een brede neus. De proporties zijn topzwaar, maar dat heeft ook wel wat. Het is een auto die vragen oproept, en dat is op zich al een prestatie.

Het interieur is een mix van Murano-delen en cabrio-specifieke elementen. De materialen zijn degelijk, maar niet bijzonder. De zichtbaarheid naar achteren is beperkt, zeker met het dak dicht. Maar goed, je koopt dit niet voor de praktische kant. Je koopt dit omdat je iets wilt dat niemand anders heeft, en dat lukt gegarandeerd.

Met 265 pk en 336 Nm is de CrossCabriolet niet traag, maar het gewicht van 2.012 kg voel je overal. De acceleratie van 8,0 seconden naar 100 km/u is respectabel, maar de CVT-transmissie maakt het gevoel wat rubberachtig. De motor loopt constant op toeren, maar de snelheid komt langzaam op gang. Het is geen auto die je sportief wilt rijden.

De vierwielaandrijving geeft veel grip, en dat is prettig in de regen. Maar het onderstel is gericht op comfort, niet op bochtenwerk. De besturing is licht en vrij gevoelloos. Op de snelweg is de CrossCabriolet stabiel, maar met het dak open wordt het al snel lawaaierig. Het is een cruiser, geen racer. En dat moet je accepteren.

De 3.5-liter V6 is een bekende van Nissan, en levert hier 265 pk. Het koppel van 336 Nm is ruim voldoende, maar de CVT weet er geen feest van te maken. De transmissie houdt de motor in een toerentalgebied dat wel efficiënt is, maar niet inspirerend. Handmatig schakelen via de flippers helpt iets, maar het blijft een rubberband-effect.

De topsnelheid van 187 km/u is niet indrukwekkend, zeker niet voor een auto met dit vermogen. De acceleratie van 8,0 seconden is acceptabel, maar niet meer dan dat. De CrossCabriolet is niet de snelste, maar dat is ook niet het punt. Het gaat om het gevoel van vrijheid, en dat krijg je wel. Alleen moet je niet te veel haast hebben.

De stoelen zijn afkomstig uit de Murano en dat is een compliment. Ze zijn breed, zacht en bieden voldoende steun. De vering is comfortabel afgesteld en slikt hobbels goed weg. Met het dak dicht is het stil in de cabine, al is er wat windgeruis rond de ramen. Met het dak open wordt het lawaaierig, maar dat hoort erbij.

De CrossCabriolet is een goede reisauto, maar alleen voor twee personen. De achterbank is krap en de kofferbak is met 348 liter niet groot. Voor lange ritten met vier personen is het behelpen. Maar voor een weekendje weg met z'n tweeën is het prima. De hoge zitpositie geeft een goed gevoel, en de stoelen zijn echt comfortabel.

Het interieur is gedateerd, maar dat is logisch voor een auto uit 2011. De materialen zijn wisselend: zachte kunststoffen op het dashboard, hard plastic lager. De afwerking is degelijk, maar niet bijzonder. De knoppen zijn groot en duidelijk, en dat is fijn. Het infotainmentsysteem is simpel en werkt goed, maar de graphics zijn gedateerd.

Ergonomisch is het prima. Alles is logisch ingedeeld, en de bediening is intuïtief. De stoelen zijn elektrisch verstelbaar, en er is voldoende ruimte voor opbergspullen. De middenconsole heeft een groot opbergvak, en de deurvakken zijn praktisch. Het is geen luxe interieur, maar het is functioneel. En dat is eigenlijk wel prima.

De CrossCabriolet is een praktische auto voor wie niet veel hoeft mee te nemen. De kofferbak van 348 liter is klein, maar met het dak open wordt die ruimte nog kleiner. Instappen is gemakkelijk dankzij de hoge zit, maar de achterbank is alleen voor kinderen of kleine volwassenen. De zichtbaarheid naar achteren is slecht, zowel met dak dicht als open.

Parkeren is lastig vanwege de grote afmetingen en het beperkte zicht. Parkeersensoren zijn standaard, maar een camera ontbreekt. De draaicirkel is groot, en in de stad is het een logge auto. Maar op de snelweg is hij stabiel en comfortabel. Het is een auto die je neemt voor de lange afstand, niet voor de stad.

De technologie in de CrossCabriolet is van voorbijgaande aard. Het infotainmentsysteem is simpel, met een klein scherm en geen smartphone-integratie. Navigatie was optioneel, en de bediening gaat via een joystick die niet intuïtief werkt. Rijassistentie is beperkt tot ABS en stabiliteitscontrole, en dat is het wel.

Voor een auto uit 2011 was dit misschien voldoende, maar nu is het gedateerd. De CVT-transmissie is technisch interessant, maar in de praktijk niet fijn. De vierwielaandrijving is echter een pluspunt, en die werkt goed. Het is geen auto die je koopt om de technologie, maar om het concept.

Het officiële verbruik van 12,4 l/100 km is fors, en in de praktijk zul je daar waarschijnlijk boven zitten. Met een V6 en een gewicht van twee ton is dat geen verrassing. De CO2-uitstoot is eveneens hoog, wat resulteert in een hoog belastingtarief in België. Dit is geen auto voor de zuinige rijder.

De prijs is hoog voor een auto die niet praktisch is. Je betaalt voor het unieke karakter, maar de afschrijving is waarschijnlijk ook groot. Onderhoudskosten zijn typisch voor een Nissan, maar de V6 is niet goedkoop in het onderhoud. Banden zijn groot en duur. Dit is een auto voor de liefhebber die geen kosten telt.