Nissan Micra DIG-S: zuinigheid als enige troef

De Nissan Micra uit 2013 is geen auto die je uitnodigt tot een tweede blik. De proporties zijn typisch compact: 3,8 meter lang, hoog dak, smalle instap. Het design is vriendelijk maar anoniem, met een glimlachende grille die vooral doet denken aan een schoen die je niet per se wilt dragen. Op de parkeerplaats tussen een Ford Fiesta en een VW Polo valt hij vooral op door zijn afwezigheid.

Binnenin is de eerste indruk vooral functioneel. Het dashboard is eenvoudig, met harde kunststoffen die er al in 2013 niet duur uitzagen. Maar alles zit waar je het verwacht, en de stoelen zijn verrassend comfortabel voor een auto in dit segment. Het is geen plek waar je 's ochtends met tegenzin instapt, maar ook geen plek waar je langer wilt blijven zitten dan nodig.

Op basis van de specificaties is de Micra geen auto die je achter het stuur enthousiast maakt. Met 98 pk en een gewicht van 1.030 kg is de verhouding niet slecht, maar de ophanging is duidelijk op comfort gericht. In bochten voelt de auto wat wiebelig, en de besturing is licht en niet erg communicatief. Dat is geen verrassing voor een stadsauto, maar het betekent wel dat je op een bochtige B-weg meer met de auto bezig bent dan met de weg.

In de stad is de Micra op zijn best. De lichte besturing en het korte formaat maken parkeren een fluitje van een cent, en de motor reageert vlot genoeg om mee te komen in het verkeer. Op de snelweg wordt het anders: met 98 pk en een topsnelheid van 180 km/u is inhalen een kwestie van plannen, en de vijfversnellingsbak vraagt om veel schakelwerk om de motor in het juiste toerengebied te houden. De CVT-versie zal dat waarschijnlijk soepeler doen, maar die kost je wel een halve liter extra per 100 km.

De DIG-S-motor is het technische hoogtepunt van deze Micra. Het is een 1.2-liter driecilinder met supercharger, wat in 2013 een redelijk bijzondere combinatie was. Het resultaat is 98 pk en 146 Nm, goed voor een 0-100-tijd van 11,3 seconden. Dat is niet snel, maar het lage verbruik van 4,1 l/100 km maakt veel goed. De supercharger zorgt voor een vlakke koppelcurve, waardoor de motor vanaf lage toeren redelijk meewerkt, maar boven de 4.000 toeren wordt het lawaaierig en schrapen.

Naast de DIG-S zijn er twee 80 pk-versies, met handmatige of CVT-transmissie. Die zijn vooral bedoeld voor wie nog zuiniger wil zijn op aanschaf, maar met 80 pk en een gewicht van ruim een ton zijn die waarschijnlijk trager dan je lief is. De DIG-S is de enige motor die deze auto een beetje leven inblaast, al blijft het een auto die je niet koopt voor de acceleratie. De handgeschakelde versie is de beste keuze: de CVT kost je 0,9 l/100 km extra en maakt de auto niet sneller.

De stoelen van de Micra zijn verrassend goed. Ze bieden voldoende steun voor een stadsauto en zijn ook op langere ritten niet direct vermoeiend. De vering is zacht, wat in de stad weldadig is over klinkers en drempels, maar op de snelweg zorgt het voor deining. De auto wiegt wat bij hoge snelheden, en het weinige gewicht van 1.030 kg helpt daar niet bij.

Geluidsisolatie is niet het sterkste punt van deze Micra. De driecilinder klinkt bij acceleratie duidelijk aanwezig, en windgeruis wordt boven de 120 km/u hoorbaar. Op een lange rit over de snelweg is dat vermoeiend. In de stad en op 80 km/u-wegen is het prima te doen, maar dit is geen auto voor de lange afstand. Wie veel snelweg rijdt, doet er beter aan om naar een grotere auto te kijken.

Het interieur van de Micra is functioneel maar sober. Harde kunststoffen domineren, en de afwerking is niet op het niveau van een Ford Fiesta of VW Polo uit dezelfde periode. Toch is er doordacht over nagedacht: er zijn genoeg opbergvakken, en de bediening is eenvoudig. De knoppen van de airco en de radio zijn groot en logisch geplaatst, al voelen ze wat goedkoop aan.

Het infotainmentsysteem is in 2013 al gedateerd. Het scherm is klein en reageert traag, en de navigatie is niet meer dan een extra. De smartphone-integratie is beperkt tot een aux-ingang en bluetooth voor bellen. Dat is in 2013 misschien acceptabel, maar in 2025 is het vooral een herinnering aan hoe snel technologie veroudert. Het dashboard is wel overzichtelijk, met duidelijke tellers en een boordcomputer die het gemiddelde verbruik netjes weergeeft.

Met 266 liter kofferruimte is de Micra niet ruim, maar ook niet dramatisch. Het is genoeg voor een paar boodschappentassen of een kleine koffer, maar voor een gezinsvakantie moet je creatief inpakken. De achterbank is krap: twee volwassenen passen er alleen als de bestuurder en passagier hun stoelen wat naar voren schuiven. Kinderen zitten prima, maar lange tieners zullen klagen.

Instappen is dankzij de hoge daklijn makkelijk, en het zicht rondom is goed. De dunne A-stijlen en de hoge zitpositie maken het overzichtelijk in de stad. Parkeren is kinderspel dankzij de compacte afmetingen, al is de achteruitrijcamera niet standaard. De parkeersensoren zijn een optie, maar met een auto van 3,8 meter lang heb je die eigenlijk niet nodig.

De Micra is niet het technologisch paradijs dat Nissan later zou worden met elektrische modellen. Het infotainment is basic, met een klein scherm en weinig functies. De rijassistentie is beperkt tot het absolute minimum: ABS en airbags zijn er, maar adaptieve cruisecontrol of rijstrookassistentie ontbreken. Dat is niet ongebruikelijk voor dit segment in 2013, maar het betekent wel dat je op jezelf bent aangewezen.

Wat wel bijzonder is, is de supercharger-technologie van de DIG-S-motor. Nissan heeft dit systeem ontwikkeld om het verbruik van een 1.2-liter te combineren met het vermogen van een 1.4-liter. Het werkt, maar het maakt de motor wel complexer dan een gewone atmosferische benzinemotor. Dat kan op lange termijn een risico zijn voor de betrouwbaarheid, al is de DIG-S over het algemeen niet onbetrouwbaar gebleken.

Het belangrijkste verkoopargument van de Micra DIG-S is het verbruik. Met 4,1 l/100 km en 95 g/km CO2 zit hij in de top van zijn klasse, beter dan 74% van de concurrentie op verbruik en 84% op CO2. Dat betekent een gunstige BPM in Nederland en een laag jaarlijks verbruik. De handgeschakelde versie is de beste keuze; de CVT kost je met 5,0 l/100 km en 115 g/km een stuk meer.

De prijs van de Micra is aan de lage kant voor een Nissan, maar de concurrentie is sterk. Een Renault Logan of Sandero biedt meer ruimte voor hetzelfde geld, en de Chevrolet Prisma is ook een alternatief. De Micra heeft als voordeel dat hij licht is (1.030 kg, beter dan 96% van de concurrentie), wat gunstig is voor banden en remmen. Maar de onderhoudskosten kunnen hoger uitvallen door de complexe supercharger, en de inruilwaarde is niet geweldig. Wie zuinig wil rijden zonder hybride, krijgt hier waar voor zijn geld, maar verwacht geen wonderen.