Nissan Patrol: een dinosauriër met een hart van acht cilinders

De Nissan Patrol is geen auto die je over het hoofd ziet. Met een lengte van 5,14 meter en een hoogte van bijna twee meter torent hij boven het verkeer uit, en zijn hoekige, opgepompte design straalt vooral één ding uit: ik ben hier niet om vrienden te maken. Het is een ontwerp dat sinds 2015 nauwelijks is veranderd, en dat is te zien. Terwijl concurrenten steeds gladdere en aerodynamischere vormen kregen, staat de Patrol er nog steeds bij alsof hij net uit een actiefilm uit de jaren negentig komt.

De eerste indruk van het interieur is wisselend. Je zit hoog, het zicht is panoramisch, en alles voelt robuust aan. Maar de materialen zijn niet van het niveau dat je bij deze prijs mag verwachten. Harde plastics op de deuren en een infotainment dat duidelijk zijn beste tijd heeft gehad, doen afbreuk aan het gevoel dat je in een auto van ruim een ton zit. Toch heeft het ook iets charmants: dit is een auto die geen enkele moeite doet om zich voor te doen als iets anders dan een werkpaard met een stropdas.

Op de weg is de Patrol een studie in compromissen. Hij weegt 2.675 kilo (volgens de specificaties, wat waarschijnlijk zonder bestuurder is), en dat voel je bij elke remmanoeuvre en bocht. De besturing is vaag en licht, alsof je een cruiseschip door een sloot manoeuvreert. Op de snelweg is hij echter heerlijk stabiel, en de hoge zitpositie geeft een gevoel van onoverwinnelijkheid. In de stad is het een ander verhaal: parkeren is een uitdaging, en de draaicirkel is niet bepaald klein.

Het onderstel is afgestemd op comfort, maar dat resulteert in een deinende beweging over oneffenheden. In scherpe bochten helt de carrosserie behoorlijk over, wat niet verrassend is gezien zijn hoogte en gewicht. De remmen doen hun werk, maar je moet vroeg genoeg beginnen. Het is geen auto die uitnodigt tot sportief rijden, en dat is ook niet waar hij voor gemaakt is. Wie hem rustig en bedachtzaam bestuurt, wordt beloond met een serene ervaring; wie hem pusht, krijgt een herinnering aan de wetten van de fysica.

De motor is het kloppende hart van de Patrol. De 5,6-liter V8 in de topuitvoering levert 405 pk en 560 Nm koppel, goed voor een sprint naar 100 km/u in 6,6 seconden. Dat zijn cijfers die respect afdwingen voor een auto van dit formaat. De motor loopt zijdezacht en heeft een karakteristiek V8-geluid dat je niet snel beu wordt. De 7-traps automaat schakelt vloeiend, maar reageert soms traag op plotselinge gasvragen, alsof hij eerst moet nadenken of het echt de bedoeling is.

Er zijn drie motorversies, maar ze zijn allemaal hetzelfde blok, alleen met verschillende transmissies en vermogens. De oudere 5,6-liter met 321 pk en een 5-traps automaat of handbak is duidelijk minder soepel en dorstiger. De 405 pk-versie is veruit de beste keuze, zowel qua prestaties als qua verbruik. Maar laat je niet misleiden: met een officieel verbruik van 14,5 l/100 km is hij nog steeds een van de dorstigste auto's in zijn klasse. In de praktijk zul je al snel richting de 20 liter gaan.

De acceleratie van 6,6 seconden is indrukwekkend, maar het gevoel is anders dan in een sportauto. Het is geen explosieve sprint, maar een gestage, onstuitbare voortgang, alsof een vrachtwagen met de snelheid van een sportwagen accelereert. De topsnelheid van 209 km/u is ruim voldoende, al heb je op Duitse snelwegen wel een lange aanloop nodig. Het is geen auto die je constant wilt uitdagen, maar het is geruststellend om te weten dat de kracht er is wanneer je hem nodig hebt.

De stoelen voorin zijn breed, zacht en bieden veel steun. Ze zijn elektrisch verstelbaar en verwarmd, en in de hogere uitvoeringen ook geventileerd. Voor lange ritten is de Patrol een uitstekende reisgenoot, mits je over een goede weg rijdt. De geluidsisolatie is redelijk, maar bij snelheden boven de 130 km/u hoor je duidelijk windruis rond de spiegels en de dakrand. Het is geen stiltecoupé, maar het is ook niet storend.

De achterbank biedt veel beenruimte en is ook comfortabel, maar de middelste zitplaats is minder prettig vanwege de transmissietunnel. De luchtvering in de topuitvoering (indien aanwezig) zou het comfort verder verbeteren, maar de standaarduitvoering heeft stalen veren die over hobbelige wegen wat onrustig kunnen zijn. In de stad is de hoge instap een pluspunt, maar voor kinderen of ouderen kan het juist een obstakel zijn. Over het algemeen is de Patrol comfortabel, maar niet verfijnd.

Het interieur van de Patrol is een mengelmoes van stevigheid en verouderde techniek. De materialen zijn wisselend: zachte kunststoffen op het dashboard, maar hard plastic op de deurpanelen en de middenconsole. De afwerking is degelijk, maar niet bijzonder. Het ontwerp is functioneel, met grote knoppen en duidelijke schakelaars, wat op zich prettig is. Maar het geheel voelt gedateerd aan, zeker in vergelijking met moderne concurrenten die vol zitten met digitale schermen en sfeerverlichting.

Een opvallend detail is de enorme hoeveelheid fysieke knoppen op de middenconsole, voor de vierwielaandrijving en de terreinfuncties. Het is overzichtelijk, maar ook overweldigend. Het infotainmentsysteem heeft een klein scherm met grafische kwaliteit die doet denken aan een tablet uit 2012. Het werkt redelijk, maar de reactiesnelheid is traag en de navigatie is niet intuïtief. Er is wel Apple CarPlay en Android Auto, maar dat moet je via een kabel aansluiten, wat in deze tijd een beetje ouderwets is.

De Patrol is een auto die is gemaakt voor de lange reis en het zware werk. De kofferbak biedt 549 liter ruimte, wat beter is dan 79% van de concurrentie, en dat is ruim voldoende voor vijf personen en hun bagage. De achterbank kan worden neergeklapt om een enorm laadvlak te creëren, al is de laadrand hoog. Het is geen auto die je even snel volgooit met boodschappen; de hoge drempel en de zware achterklep (elektrisch in de topuitvoering) maken het een behoorlijke klus.

Het zicht rondom is goed dankzij de hoge zitpositie en de grote ramen, maar de achteruitrijcamera is onmisbaar vanwege het beperkte zicht naar achteren. Parkeren is een uitdaging, maar met de parkeersensoren en de 360-gradencamera in de hogere uitvoeringen is het te doen. De carrosserie is enorm, en in smalle parkeergarages zul je regelmatig moeten passen en meten. Het is dan ook geen auto voor de stad, maar eerder voor het ruige terrein of de wijde snelweg.

De vierwielaandrijving is een van de sterke punten van de Patrol. Met een sperdifferentieel en een lage gearing is hij in staat om serieuze offroad-uitdagingen aan te gaan. Het is een van de weinige auto's in dit segment die nog een echte terreinwagen is, met een ladderchassis dat is ontworpen voor de zwaarste omstandigheden. Als je van plan bent om regelmatig de gebaande paden te verlaten, is de Patrol een van de beste keuzes.

Op technologisch gebied is de Patrol duidelijk niet meer van deze tijd. Het infotainmentsysteem is traag, de grafische weergave is verouderd, en de functies zijn beperkt. Er is een ruime lijst met rijassistentiesystemen, zoals adaptieve cruisecontrol, lane departure warning en automatisch noodremmen, maar ze werken niet allemaal even verfijnd. De adaptieve cruisecontrol reageert soms schokkerig op invoegend verkeer, en de lane departure warning is meer een advies dan een correctie.

De 360-gradencamera is een van de betere functies, met een redelijk helder beeld, maar de resolutie is niet vergelijkbaar met de systemen van Land Rover of Mercedes. De connected diensten zijn beperkt, en er is geen mogelijkheid om de auto via een app op afstand te bedienen. Het is duidelijk dat Nissan de nadruk heeft gelegd op de terreincapaciteiten en niet op de nieuwste snufjes. Voor wie technologie belangrijk vindt, zijn er betere opties.

Positief is dat de belangrijkste functies, zoals de klimaatregeling en de audio, nog met fysieke knoppen worden bediend. Dat is ergonomisch een pluspunt, zeker tijdens het rijden. Maar het algehele gevoel is dat de technologie in de Patrol minstens vijf jaar achterloopt op de rest van de markt. Het is een bewuste keuze, maar wel een die je moet accepteren.

Hier komt de pijn. Het officiële gecombineerde verbruik van de 405 pk sterke V8 is 14,5 l/100 km, wat resulteert in een CO2-uitstoot van ongeveer 330 g/km. In de praktijk zul je al snel op 18 tot 20 liter uitkomen, zeker in de stad of bij snelwegritten met hoge snelheid. De benchmark zegt het al: beter dan 0% van de concurrentie. Dat betekent dat geen enkele vergelijkbare auto uit deze periode zo veel verbruikt. Als je dit een probleem vindt, is deze auto niets voor jou.

De wegenbelasting en de bijtelling zijn fors, en het onderhoud is niet goedkoop. Een grote V8 met een automatische transmissie vraagt om regelmatige olieverversingen en een zorgvuldige behandeling. De banden zijn groot en duur, en het gewicht van de auto zorgt voor een snellere slijtage. De Patrol is een auto die je moet kunnen en willen bekostigen. Maar wie hem koopt, weet waarschijnlijk waar hij aan begint. Dit is geen auto voor de zuinige rijder, maar voor de liefhebber die het niet erg vindt om te betalen voor het voorrecht van een atmosferische V8.