Nissan Pulsar 1.6 DIG-T: stille kracht in een onopvallend pakket

De Nissan Pulsar is geen auto die je opvalt in de supermarktparkeerplaats. Zijn lijnen zijn netjes maar braaf, met een hoge gordel en een aflopende daklijn die hem een beetje als een opgeblazen Micra doen ogen. De 1.6 DIG-T onderscheidt zich alleen door discrete details – denk aan een subtiele spoiler en grotere wielen – maar wie op zoek is naar een statement, moet elders wezen.

Binnenin valt de eerste indruk mee. Het dashboard is overzichtelijk, de materialen zijn degelijk maar hard, en de stoelen zitten verrassend goed. Het is geen feest, maar het voelt ook niet goedkoop aan. De Pulsar wil vooral niet opvallen, en dat lukt hem uitstekend.

Op basis van de specificaties – 190 pk, 240 Nm en een leeggewicht van slechts 1.307 kg – zou je verwachten dat de Pulsar 1.6 DIG-T vlot uit de hoek komt. En dat doet hij ook, maar niet op een opwindende manier. De besturing is licht en voelt wat kunstmatig aan, en het onderstel is duidelijk op comfort afgesteld. In bochten rolt hij wat, maar blijft hij voorspelbaar.

De acceleratie van 7,7 seconden naar 100 km/u is netjes voor deze klasse, maar de cijfers tonen aan dat hij qua prestaties slechts 27% van zijn concurrenten verslaat. De motor reageert direct, maar het vermogen komt pas echt los boven de 3.000 toeren. Op de snelweg is hij stabiel, maar wind- en bandengeluid dringen duidelijk door.

De 1.6 DIG-T is de topmotor in de Pulsar-reeks, met 190 pk en 240 Nm. Die cijfers zijn aardig, maar niet spectaculair – 29% van de concurrenten heeft meer vermogen. Hij is alleen leverbaar met een handgeschakelde zesbak, die kort en precies schakelt. De motor is soepel, maar het karakter is meer dat van een vlotte toerauto dan van een hot hatch.

De andere motoren zijn zuiniger: de 1.2 DIG-T met 115 pk is een prima keuze voor dagelijks gebruik, terwijl de 1.5 dCi met 110 pk en een verbruik van 3,6 l/100 km de zuinigste is. Wie voor de 1.6 gaat, betaalt daarvoor met een hoger verbruik – 5,9 l/100 km is nog steeds netjes, maar niet uitzonderlijk. De CVT die op de 1.2 leverbaar is, zou ik overslaan: die jaagt het toerental op zonder dat je echt vooruitkomt.

De Pulsar is duidelijk op comfort gericht. De vering is zacht en slikt hobbels goed weg, al komt dat de bochtigheid niet ten goede. De stoelen zijn zacht maar ondersteunend genoeg, en de achterbank biedt veel beenruimte – een van de sterkste punten van deze auto. Op lange ritten zit je prima, maar de geluidsisolatie is niet indrukwekkend: bij 120 km/u moet je je stem verheffen.

In de stad is de Pulsar wendbaar dankzij de lichtgewicht constructie en de goede rondzichtbaarheid. De motor is stil bij lage toeren, en de koppeling is licht. Kortom, een comfortabele auto voor dagelijks gebruik, maar geen auto die je uitnodigt om een omweg te maken.

Het interieur van de Pulsar is functioneel maar sober. Het dashboard is opgebouwd uit harde plastics, maar ze voelen degelijk aan. De knoppen zijn logisch gegroepeerd, al is het aantal knoppen op het stuur wat overweldigend. Het centrale scherm is klein en reageert traag, maar de basisfuncties werken naar behoren.

Een opvallend detail is de verstelbare achterbank – je kunt de rugleuning in twee standen zetten, wat het comfort voor passagiers verbetert. Maar er zijn ook minpunten: de armsteun is te kort om echt te steunen, en de opbergvakken zijn klein. Het is geen interieur dat indruk maakt, maar het is overzichtelijk en praktisch.

Met een kofferbak van 385 liter zit de Pulsar in de middenmoot – beter dan 37% van zijn concurrenten. De opening is breed, maar de laaddrempel is hoog. De achterbank kan in delen neergeklapt worden, maar niet volledig vlak. Toch biedt de auto voor een gezin voldoende ruimte, mede dankzij de royale beenruimte achterin.

Parkeren is eenvoudig dankzij de duidelijke zichtlijnen en de optionele achteruitrijcamera. De draaicirkel is met 10,8 meter niet uitzonderlijk, maar voldoende voor de stad. De Pulsar is geen auto voor wie veel spullen vervoert, maar voor dagelijks gebruik is hij prima.

De Pulsar biedt de nodige technologie, maar niet op het niveau van zijn tijdgenoten. Het infotainmentsysteem is traag en de navigatie is omslachtig. Rijassistenties zoals adaptieve cruisecontrol en noodremassistentie waren optioneel, maar ze werken naar behoren – al is het systeem niet zo geavanceerd als dat van de VW Golf of de Ford Focus.

Wat wel verrassend is, is het surround view-systeem dat Nissan aanbood, dat een 360-gradenbeeld rond de auto toont – handig voor parkeren. Maar de basisuitvoeringen hebben amper een radio met bluetooth. Het is duidelijk dat Nissan hier op kosten heeft gelet, en dat voel je.

De 1.6 DIG-T scoort met 5,9 l/100 km en 138 g/km CO2 beter dan 69% van zijn concurrenten – een sterk punt voor een benzinemotor met 190 pk. De diesel doet het nog beter met 3,6 l/100 km en 94 g/km, maar die is vooral interessant voor wie veel snelwegkilometers maakt. De Pulsar is over het algemeen betaalbaar in onderhoud, maar de 1.6 heeft grotere remmen en banden die iets duurder zijn.

De prijs van de Pulsar was concurrerend bij introductie, maar de auto is inmiddels gedateerd. Toch is hij op de tweedehandsmarkt een interessante koop vanwege zijn betrouwbaarheid – Nissan staat bekend om degelijke motoren, al is de 1.6 DIG-T niet gevrijwaard van olieverbruik bij hoge kilometerstanden. Wie een zuinige en ruime auto zoekt, kan hier goed uit de voeten.