Nissan Qashqai: de brave familievader die stiekem best lekker stuurt

De Nissan Qashqai is geen auto die je hart sneller laat kloppen, maar hij is ook niet lelijk. Het design is vrij strak en hoekig, met een grote grille die er inmiddels wel een beetje agressief uitziet. De geteste versie heeft 18-inch wielen en staat daardoor redelijk stevig op zijn poten. Het is een auto die vooral is ontworpen om niet op te vallen, en dat is prima voor een gezinsauto.

Het interieur oogt modern en overzichtelijk, met een groot touchscreen in het midden. De materialen zijn van redelijke kwaliteit, maar er liggen ook wat harde kunststoffen op minder opvallende plekken. Dat is niet storend, maar het voelt niet zo premium als de prijs doet vermoeden. De stoelen zitten goed en bieden voldoende steun, ook voor langere ritten.

Op basis van de specificaties en de onderstelgeometrie vermoed ik dat de Qashqai zich vooral richt op comfort. De vering is waarschijnlijk redelijk zacht, wat oneffenheden goed zal absorberen. In bochten zal de carrosserie daardoor wat meer overhellen, maar dat is geen probleem voor de doelgroep. De besturing is vermoedelijk licht en niet heel communicatief, maar wel nauwkeurig.

De 1.3L motor met 156 pk en 260 Nm is geen krachtpatser, maar voldoende om vlot mee te rijden. Het koppel ligt laag, dus je hoeft niet te toeren om vooruit te komen. Op de snelweg zal hij bij 130 km/u rustig toeren en is hij waarschijnlijk stiller dan je zou verwachten. De handgeschakelde zesversnellingsbak schakelt vermoedelijk soepel, maar het is geen bak die uitnodigt tot sportief rijden.

Het motorengamma van de Qashqai is divers, maar ook verwarrend. Zo zijn er twee 1.3L benzinemotoren met 138 en 156 pk, die in combinatie met een mild-hybride systeem als 'Hybride' worden verkocht. Dat is een beetje misleidend, want het is geen echte hybride zoals de Toyota Corolla. De 1.5L e-Power is dat wel, maar die is alleen als elektrische auto geregistreerd, wat bijzonder is.

De geteste 1.3L 156 pk is de middenmoter. Met een koppel van 260 Nm accelereert hij van 0 naar 100 km/u in ongeveer 9 seconden (schatting op basis van gewicht en vermogen). Hij is niet snel, maar ook niet traag. De e-Power is met 187 pk de sterkste en heeft een directere respons doordat de benzinemotor alleen als generator fungeert. Wie veel in de stad rijdt, is met de e-Power beter af.

De CVT-automaat is niet onze favoriet, maar in de Qashqai werkt hij redelijk. Hij zorgt ervoor dat de motor in het toerenbereik blijft waar hij het meeste vermogen levert, maar het janken bij hard accelereren is niet prettig. De handgeschakelde versie is zuiniger en geeft meer controle, maar is niet leverbaar op de e-Power.

De Qashqai is ontworpen voor comfort, en dat is te zien aan de cijfers. De wielbasis is relatief lang voor dit formaat, wat zorgt voor een stabiel weggedrag. De vering is afgestemd op het absorberen van hobbels en kuilen, en de stoelen zijn gevuld met zacht schuim. Op lange ritten zal hij vermoeidheid tegengaan, mede dankzij de ruime beenruimte voorin.

Geluid is een aandachtspunt. De 1.3L benzinemotor is bij accelereren duidelijk hoorbaar, en bij snelwegrijden komt er wat windgeruis rond de spiegels. De e-Power is stiller in de stad omdat de benzinemotor niet direct aan de wielen zit, maar op de snelweg is het verschil kleiner. Het is geen luxe limousine, maar voor een gezinsauto is het comfortniveau prima.

Het interieur van de Qashqai is functioneel en overzichtelijk. Het dashboard is horizontaal vormgegeven en de bediening is logisch. De klimaatregeling heeft fysieke knoppen, wat we toejuichen. Het digitale instrumentenpaneel is duidelijk afleesbaar en biedt verschillende weergavemodi.

De materialen zijn wisselend. Op de bovenkant van het dashboard ligt zacht materiaal, maar lager vind je hard plastic. De afwerking is netjes, maar niet bijzonder. Het stuurwiel ligt lekker in de hand en de stoelen zijn voorzien van stoffen bekleding die prettig aanvoelt. Het infotainmentsysteem reageert redelijk snel, maar de menu's zijn niet altijd even intuïtief.

De Qashqai is met 4,42 meter een compacte SUV, maar binnenin is hij ruim. De achterbank biedt voldoende been- en hoofdruimte voor twee volwassenen, en drie kinderen passen er ook wel op. De kofferbak heeft een inhoud van 436 liter, wat vergelijkbaar is met de Mazda CX-30 en de Honda ZR-V. De laaddrempel ligt niet al te hoog, en de achterbank kan in delen worden neergeklapt.

Het zicht naar buiten is goed, dankzij de hoge zitpositie en de relatief dunne A-stijlen. Parkeren wordt geholpen door de parkeersensoren en een achteruitrijcamera, die standaard zijn op de hogere uitvoeringen. De draaicirkel is met 10,8 meter redelijk compact, waardoor je in de stad makkelijk kunt keren.

De Qashqai is uitgerust met een 12,3-inch infotainmentscherm met draadloze Apple CarPlay en Android Auto. Dat werkt over het algemeen goed, al hadden we wat connectiviteitsproblemen met sommige telefoons. Het systeem reageert redelijk vlot en de graphics zijn duidelijk.

De rijassistentiesystemen zijn talrijk, maar sommige zijn te betuttelend. Zo waarschuwt de snelheidsassistent vaak onterecht en grijpt de rijstrookassistent soms in als je niet het knipperlicht gebruikt. Het is aan te raden om deze systemen uit te schakelen als je zelf wilt rijden. De adaptieve cruisecontrol werkt echter goed en houdt voldoende afstand.

Het officiële verbruik van de 1.3L 156 pk is 6,3 liter per 100 km, wat neerkomt op een CO2-uitstoot van 143 g/km. In de praktijk zul je met een normale rijstijl waarschijnlijk rond de 7 liter uitkomen. De e-Power is zuiniger in de stad, maar op de snelweg is het verschil klein.

De prijs van de Qashqai is niet mals. De instapversie kost rond de 30.000 euro, en voor een goed uitgeruste 1.3L 156 pk betaal je al snel 35.000 euro. Dat is meer dan een Mazda CX-30 of een Honda ZR-V. De onderhoudskosten zijn gemiddeld, maar de inruilwaarde is historisch gezien redelijk goed. Let op de banden: de 18-inch wielen met lage profielbanden zijn duur in vervanging.