Nissan Qashqai: de crossover die de middenklasse wakker schudde, maar inmiddels zelf een dutje doet

De Nissan Qashqai uit 2013-2018 is de auto die de crossover-hype in Europa echt op gang trok. En dat zie je: de verhoogde zitpositie, de plastic wielkastbekleding en de stoere neus maken duidelijk dat dit geen gewone hatchback is. De afmetingen zijn compact – 4,37 meter lang – maar de auto oogt groter, vooral dankzij de hoge taille en de prominente grille. Het is geen designicoon, maar het is wel een auto die nog steeds niet verouderd oogt.

Het interieur maakt minder indruk. Het dashboard is functioneel maar saai, met harde kunststoffen op de lagere delen. De bediening is logisch, maar de sfeer is meer 'degelijk' dan 'premium'. Bij een vanafprijs van € 25.200 in 2013 mocht je wat meer verwachten, maar je betaalt hier vooral voor de crossover-ervaring, niet voor luxe.

Op basis van de specificaties is de Qashqai geen auto om je hart sneller van te laten kloppen. De 1.6 DIG-T met 163 pk en 240 Nm moet 1.290 kg trekken, wat een acceleratie van 9,1 seconden naar 100 km/u oplevert – niet snel, maar ook niet traag. De besturing is licht en vrij gevoelloos, zoals je van een Nissan verwacht. Het onderstel is afgestemd op comfort, niet op sportiviteit.

Met de 1.2 DIG-T of de 1.5 dCi zul je vooral in het stadsverkeer en op de snelweg voldoende hebben. De CVT-transmissie (continu variabele overbrenging) is echter een minpunt: hij laat de motor janken bij acceleratie, wat vermoeiend kan zijn. De 6-versnellingsbak is een betere keuze. De vierwielaandrijving op de 1.6 dCi is een pluspunt voor wie slechte weersomstandigheden trotseert, maar het gewicht en verbruik nemen toe.

De Qashqai biedt zeven motorvarianten, van de 1.2 DIG-T benzine met 116 pk tot de 1.6 DIG-T met 163 pk. De 1.6 DIG-T is de snelste van het stel, maar met een 0-100 tijd van 9,1 seconden is hij niet bepaald een sportwagen. Het koppel van 240 Nm komt pas laat vrij, dus je moet de motor hoog in toeren houden om vooruit te komen. Het verbruik van 5,8 l/100 km is aan de hoge kant voor een compacte crossover.

De diesels zijn zuiniger, vooral de 1.5 dCi met 110 pk en een verbruik van 3,8 l/100 km. Die is ideaal voor veel snelwegkilometers. De 1.6 dCi levert 131 pk en is beschikbaar met vierwielaandrijving, maar het verbruik loopt op tot 4,9 l/100 km. Voor wie vooral korte ritten maakt, is een benzine of hybride een betere keuze, maar die laatste was er niet in dit model.

De Qashqai is ontworpen voor comfort, en dat is te merken. De stoelen zijn zacht en bieden voldoende steun voor lange ritten. De vering is soepel en slikt hobbels goed weg, hoewel de auto bij hoge snelheid wat wiebelig kan worden. De geluidsisolatie is redelijk, maar windgeruis is bij 130 km/u duidelijk aanwezig – niet storend, maar wel aanwezig.

In de stad is de Qashqai gemakkelijk te manoeuvreren dankzij de compacte afmetingen en het goede zicht. De hoge zitpositie geeft een fijn gevoel, maar de A-stijlen kunnen schuin in de weg zitten bij het naderen van kruispunten. De achterbank is ruim genoeg voor twee volwassenen, maar drie op rij wordt krap.

Het interieur van de Qashqai is praktisch maar sober. De materialen zijn wisselend: bovenop het dashboard zit zacht plastic, maar lager vind je harde, glimmende oppervlakken die snel krassen. De knoppen zijn groot en logisch geplaatst, maar de infotainment is verouderd, zeker in vergelijking met concurrenten uit die periode. Het scherm reageert traag en de navigatie is omslachtig.

Een opvallend detail is de dubbele bodem in de kofferbak, die handig is voor het opbergen van spullen die je niet wilt tonen. De stoelen zijn echter niet volledig vlak neer te klappen, wat het laden van lange voorwerpen bemoeilijkt. Over het algemeen is het interieur functioneel, maar het mist de verfijning van bijvoorbeeld de Citroën DS4.

Met een kofferbak van 430 liter zit de Qashqai in de middenmoot van zijn klasse – beter dan 45% van de concurrenten. De laaddrempel is laag, wat het inladen van zware boodschappen vergemakkelijkt. De achterbank biedt voldoende beenruimte, maar de hoofdruimte is krap voor lange passagiers vanwege het aflopende dak.

De Qashqai is verkrijgbaar met voorwielaandrijving of vierwielaandrijving. De vierwielaandrijving is geen echte terreinwagen, maar biedt extra grip op nat wegdek of onverharde paden. Het parkeren is eenvoudig dankzij de goede zichtbaarheid en de optionele parkeersensoren. De draaicirkel is met 10,7 meter redelijk compact voor een crossover.

De Qashqai uit deze generatie biedt technologie die in 2013 modern was, maar inmiddels gedateerd is. Het infotainmentsysteem is traag en de grafische weergave is ouderwets. Navigatie is optioneel en werkt redelijk, maar de routeberekening is soms eigenaardig. Smartphone-integratie is beperkt tot Bluetooth voor bellen en muziek.

Rijassistentiesystemen zoals adaptieve cruisecontrol en noodremassistent waren beschikbaar, maar alleen op duurdere uitvoeringen. De systemen werken naar behoren, maar zijn niet zo verfijnd als bij moderne auto's. Een opvallend detail is het 'Around View Monitor'-systeem, dat een 360-graden beeld geeft – handig bij het parkeren, maar het beeld is korrelig.

De Qashqai is relatief zuinig voor zijn formaat, vooral de diesels. De 1.5 dCi haalt een officieel verbruik van 3,8 l/100 km en stoot 99 g/km CO2 uit, wat gunstig is voor de wegenbelasting in Nederland. De benzineversies zijn minder zuinig, maar de 1.2 DIG-T met 5,6 l/100 km is nog steeds acceptabel. De 1.6 DIG-T is met 5,8 l/100 km de dorstigste, maar biedt ook de meeste prestaties.

De vanafprijs van € 25.200 in 2013 was concurrerend, maar de Qashqai heeft te maken met een lagere restwaarde dan bijvoorbeeld de Toyota RAV4. Onderhoudskosten zijn gemiddeld voor de klasse, maar de CVT-transmissie kan duur uitvallen als hij defect raakt. De 1.2 DIG-T heeft echter een bekend probleem met de distributieketting, wat een dure reparatie kan betekenen. Controleer dit goed bij een tweedehands exemplaar.