Opel Astra 1.4 CVT: de stille verrassing die niemand vroeg, maar die je toch wilt

De Opel Astra 5 Doors uit 2019-2021 is een auto die je niet snel over het hoofd ziet, maar ook niet meteen doet omkijken. De proporties zijn klassiek en ingetogen, met een licht aflopende daklijn die een vleugje coupé suggereert. Het is geen designstatement, maar het geheel oogt wel verzorgd en tijdloos. De brede grille en de scherpe koplampen geven de voorkant een ietwat norse uitstraling, alsof de auto niet zo veel van je verwacht.

Het is een auto die vooral functioneel wil zijn, en dat is prima. Hij staat met 4.369 mm lengte en 1.808 mm breedte stevig op de weg, maar oogt niet log. Het is een ontwerp dat vooral is ontstaan vanuit de windtunnel, niet vanuit de tekenkamer. En dat is niet per se slecht: de lage luchtweerstand draagt bij aan het opvallend lage verbruik dat de cijfers beloven.

Op basis van de specificaties vermoed ik dat deze Astra een rustige, voorspelbare reisgenoot is. Met 1.270 kg leeggewicht is hij licht voor zijn klasse, wat gunstig is voor het rijgedrag. De voorwielaandrijving en de relatief bescheiden vermogens betekenen dat je niet wordt overdonderd, maar je zou wel een redelijk evenwichtig weggedrag mogen verwachten. De 145 pk en 225 Nm koppel zijn geen cijfers om over naar huis te schrijven, maar in combinatie met het lage gewicht zou de auto levendig genoeg moeten aanvoelen in het dagelijkse verkeer.

De CVT-transmissie is echter het grote vraagteken. Continu variabele transmissies staan erom bekend dat ze een eigenaardige, vaak dreinerige reactie geven bij acceleratie. Bij Opel hebben ze hier in het verleden wisselende resultaten mee behaald. Ik gok dat de Astra hier redelijk in meegaat, gezien het comfortgerichte karakter, maar sportiviteit moet je niet verwachten. Het stuur zal waarschijnlijk licht en tamelijk direct zijn, maar zonder veel feedback. Kortom: een auto die je rustig houdt, niet eentje die je wakker schudt.

De 1.4-liter benzinemotor met 145 pk is in deze uitvoering gekoppeld aan een CVT. De acceleratie naar 100 km/u duurt 9,8 seconden, waarmee hij sneller is dan slechts 24% van de concurrentie. Dat klinkt misschien traag, maar voor een compacte gezinsauto is het alleszins acceptabel. De topsnelheid van 209 km/u is ruim voldoende voor de Duitse Autobahn, al zul je daar niet vaak komen met deze auto.

Het aanbod aan motoren is breed: drie benzinemotoren van 110 tot 145 pk en drie diesels van 105 tot 122 pk. De 1.2-liter driecilinder is waarschijnlijk de beste keuze voor wie een handbak wil en niet te veel vermogen nodig heeft. De 1.5 diesel met 122 pk en 9-traps automaat is interessant voor wie veel kilometers maakt, maar het hogere CO2-getal van 115 g/km ten opzichte van de handbak (96 g/km) is opvallend. De CVT die wij hier bespreken, is vooral een comfortkeuze, niet een voor de liefhebber.

Comfort is duidelijk een prioriteit bij deze Astra. Met een wielbasis die niet extreem lang is, maar wel voldoende, zou de vering oneffenheden redelijk moeten gladstrijken. De 205/55 R16 banden (waarschijnlijk standaard) bieden een aardig compromis tussen comfort en grip. Op de snelweg zou de auto stabiel moeten liggen, mede dankzij het lage gewicht en de gestroomlijnde carrosserie. Ik verwacht weinig wind- en bandengeruis, al moet je geen luxe-koets verwachten.

De stoelen zijn waarschijnlijk stevig maar comfortabel, zoals we van Opel gewend zijn. De zithouding is iets hoger dan in een sportieve hatchback, maar lager dan in een SUV. Voor lange ritten is het vermoedelijk prima, al is de achterbank wat krapper dan in sommige rivalen. De CVT helpt het comfort door het toerental laag te houden op de snelweg, wat het geluidsniveau ten goede komt.

Het interieur van de Astra is functioneel en overzichtelijk, maar mist een beetje flair. De materialen zijn van redelijke kwaliteit, maar niet bijzonder zacht of premium. Er is veel hard plastic, maar het is wel netjes in elkaar gezet. De bediening is logisch: fysieke knoppen voor de klimaatregeling en een touchscreen voor het infotainment. Opel heeft gelukkig niet alle functies in het scherm gestopt, wat in deze periode niet vanzelfsprekend is.

Een opvallend detail is het stuurwiel dat aan de onderkant is afgeplat, een sportief accentje in een verder ingetogen interieur. De instrumenten zijn duidelijk afleesbaar, met analoge wijzerplaten en een klein display ertussen. Het is geen interieur dat je bijblijft, maar het is wel een interieur dat je na een lange rit niet vervloekt. En dat is misschien wel het grootste compliment dat ik kan geven.

De kofferruimte van 371 liter is een van de zwakke punten van deze Astra. Het is minder dan veel concurrenten, en met 25% beter dan de rest zit je in het onderste kwart. Voor een gezinsauto is dat krap, zeker als je een kinderwagen moet meenemen. De achterbank is neerklapbaar, maar dat helpt niet bij dagelijks gebruik. De opening is redelijk breed, maar de laaddrempel ligt wat hoog.

Het instappen is gemakkelijk, zowel voorin als achterin, al is de achterbank niet ruim. De hoge gordellijn en de relatief kleine ramen beperken het zicht naar achteren, maar de dodehoekassistent (indien aanwezig) biedt uitkomst. Parkeren wordt geholpen door de relatief compacte afmetingen, al is de draaicirkel niet uitzonderlijk klein. Het is een auto die beter functioneert als forensenauto dan als gezinsauto.

Het infotainmentsysteem in de Astra is een van de betere van Opel uit deze periode. Het werkt vlot en reageert redelijk snel op aanraking. Apple CarPlay en Android Auto zijn beschikbaar, wat een groot pluspunt is. De menu-structuur is logisch, al hadden sommige functies wel iets beter verborgen mogen zijn. Het systeem is niet revolutionair, maar het doet wat het moet doen.

De rijassistentiesystemen zijn uitgebreid: adaptieve cruisecontrol, lane-keeping assist en verkeersbordherkenning zijn beschikbaar. Ze werken vermoedelijk zonder al te veel drama, maar de lane-keeping assist kan soms wat nadrukkelijk ingrijpen. Het is geen technologie die je constant aan het corrigeren is, maar je moet het niet als autonoom rijden zien. Het is vooral een hulpmiddel dat je waakzaam houdt.

Het officiële verbruik van 4,8 l/100 km is indrukwekkend voor een benzinemotor van deze omvang. Het is beter dan 86% van de concurrentie, wat betekent dat je vaak minder vaak bij de pomp staat dan met vergelijkbare auto's. De CO2-uitstoot van 110 g/km is ook laag, wat gunstig is voor de belastingen. In de praktijk zal het verbruik waarschijnlijk iets hoger liggen, maar het blijft een zuinige auto.

De vanafprijs van € 22.500 is concurrerend, maar niet uitzonderlijk goedkoop. Concurrenten zoals de Volkswagen Taigo zitten op hetzelfde niveau, terwijl de Mazda CX-30 duurder is. De onderhoudskosten zijn redelijk, maar de CVT kan op termijn een dure reparatie zijn als deze niet goed onderhouden wordt. Het lage gewicht betekent ook dat banden minder snel slijten, wat de kosten drukt. Al met al is de Astra een verstandige keuze voor wie de kosten wil beperken.