Opel Cascada: een cabrio die meer om je nek geeft dan om je haar

De Opel Cascada is een auto die je niet snel vergeet, al is dat niet per se om de juiste redenen. Met een lengte van 4,70 meter is hij fors voor een cabriolet, en dat zie je. De brede grille en de strakke lijnen geven hem een volwassen uitstraling, maar de proporties zijn wat topzwaar. Het dak is een stalen vouwdak dat in ongeveer 17 seconden opent en sluit, en dat werkt vlot. Toch oogt de auto vooral groot en log, niet elegant.

Het interieur maakt een betere eerste indruk dan je van een Opel uit 2013 zou verwachten. De materialen zijn degelijk, met zacht plastic op de dashboardranden en mooie stiksels op de stoelen. Het geheel oogt verzorgd, al is het ontwerp wat conservatief. Je zit laag, met een hoge gordellijn, wat een veilig gevoel geeft – maar het zicht naar buiten is beperkt, vooral met het dak dicht. Het is een auto die je eerst moet leren kennen, maar die wel een zekere klasse uitstraalt.

Met 1.733 kg is de Cascada geen lichtgewicht, en dat is te merken aan alles wat je doet. De besturing is elektrisch en voelt wat kunstmatig aan, maar is wel precies genoeg voor een ontspannen rijstijl. In bochten voel je de massa, die zich nadrukkelijk laat gelden. De auto helt behoorlijk en wil bij echt sportief rijden met de neus naar buiten. Wie op zoek is naar een cabrio die je kunt sturen met je heupen, moet elders wezen.

Op de snelweg is de Cascada op zijn best. Hij ligt stabiel, is stil met het dak dicht en de vering is comfortabel zonder te veel te deinen. In de stad is hij minder gelukkig: de brede carrosserie (1,84 meter) en het beperkte zicht maken parkeren een uitdaging. De remmen zijn krachtig genoeg, maar ook hier voel je het gewicht – je moet eerder en steviger remmen dan in een lichtere cabrio. Het is een auto die je leert respecteren, maar die nooit echt leuk wordt.

De 1.6 SIDI Turbo met 200 pk is de sterkste benzinemotor in het gamma, maar de cijfers liegen niet: 0-100 in 8,9 seconden is voor dit vermogen aan de trage kant. Het koppel van 281 Nm is prima, maar de motor moet hard werken om die 1.733 kg op gang te krijgen. Pas boven de 3.000 toeren komt de turbo echt tot leven, en dan klinkt hij ook lekker. De handgeschakelde zesbak schakelt redelijk precies, maar de koppeling is wat vaag.

Binnen het gamma is er keuze uit acht versies, van een 1.4 Turbo met 120 pk tot de 2.0 BiTurbo diesel met 194 pk. De diesel is zuiniger (5,2 l/100 km) en heeft meer trekkracht, maar de benzinemotoren zijn stiller en soepeler. De 1.6 met 170 pk is waarschijnlijk de beste keuze voor dagelijks gebruik – genoeg power, lager verbruik (6,3 l/100 km) en een vlottere automatische versnellingsbak. De 200 pk-versie is alleen voor wie de extra sprint wil, maar die win je door het gewicht dus amper terug.

Comfort is het speerpunt van de Cascada, en dat is te merken. De stoelen zijn stevig maar ondersteunend, met voldoende verstelmogelijkheden. Zelfs lange ritten zijn goed vol te houden, al is de rugleuning wat smal voor brede schouders. Met het dak dicht is de auto verrassend stil – geen gerammel of windgeruis, dankzij het stalen vouwdak. Met het dak open blijft het tochtig, maar dat is inherent aan een cabrio.

De vering is afgestemd op comfort, met een zachte demping die hobbels goed absorbeert. Maar die zachtheid heeft een prijs: bij hogere snelheden deint de auto wat na over golvend asfalt. De stoelverwarming is standaard op de meeste uitvoeringen, en het windscherm achter de stoelen is een aanrader – zonder windscherm wordt het al snel oncomfortabel. Kortom: de Cascada is een echte cruiser, niet een sportieve roadster.

Het interieur van de Cascada is een prettige verrassing. De materialen zijn van goede kwaliteit, met zacht plastic op de deurpanelen en een mooi afgewerkt dashboard. De knoppen zijn logisch gerangschikt, al is het aantal knoppen op het stuur wat overweldigend. Het infotainmentsysteem is eenvoudig te bedienen, zij het met kleine knoppen op het scherm. De stoelen zijn bekleed met leer, dat er goed uitziet maar in de zomer behoorlijk kan plakken.

De achterbank is verrassend ruim voor een cabriolet – twee volwassenen kunnen er redelijk zitten, al is de hoofdruimte beperkt als het dak dicht is. De kofferbak is met 280 liter aan de kleine kant, zeker voor een auto van dit formaat. Met het dak open blijft er nog minder ruimte over, dus je moet slim inpakken. De opbergvakken zijn voldoende, maar het dashboardkastje is klein en de deurvakken zijn smal. Het is een interieur dat vooral functioneel is, niet bijzonder.

De Cascada is een cabriolet die probeert praktisch te zijn, maar daar niet helemaal in slaagt. De achterbank is toegankelijk via de voorstoelen die naar voren klappen – het werkt, maar het is geen pretje. De kofferbak is klein (280 liter) en de opening is smal, dus een grote koffer past er niet in. Met het dak open krimpt de bagageruimte nog verder, dus je moet echt plannen wat je meeneemt.

Het zicht naar voren is prima, maar naar achteren is het beperkt, vooral met het dak dicht. Parkeren is lastig vanwege de brede carrosserie en de hoge gordellijn – parkeersensoren zijn dan ook onmisbaar. Achteruitrijcamera was optioneel en is een aanrader. De instap is laag, wat voor ouderen of mensen met een slechte rug een uitdaging kan zijn. Het is een auto die je neemt voor de looks, niet voor de praktische kant – en die met 4,70 meter lengte ook in de stad niet echt handig is.

De Cascada heeft een infotainmentsysteem dat zijn leeftijd niet verbergt. Het scherm is klein en de graphics zijn gedateerd, maar de bediening is logisch. Navigatie was optioneel en werkt traag, maar is te gebruiken. Apple CarPlay en Android Auto ontbreken – dat was in 2013 nog niet standaard, maar het is nu wel een gemis. De audio is redelijk, maar niet indrukwekkend.

Op het gebied van rijassistentie is de Cascada spaarzaam uitgerust. Adaptieve cruisecontrol was niet leverbaar, net als rijstrookassistent. Wel zijn er parkeersensoren, een achteruitrijcamera en een dodehoekassistent op sommige uitvoeringen – maar die laatste is zeldzaam. De koplampen zijn standaard halogeen, maar bi-xenon was optioneel. Het is een auto die je niet koopt voor de technologie, maar voor het comfort en het dak. Wie moderne gadgets wil, moet naar een recentere cabrio kijken.

Het officiële verbruik van de 1.6 Turbo met 200 pk is 6,8 l/100 km, wat neerkomt op een CO2-uitstoot van 158 g/km. In de praktijk zal dat verbruik hoger liggen – reken op 8 tot 9 liter in gemengd gebruik. De dieselmotoren zijn zuiniger, met een officieel verbruik van 5,2 l/100 km, maar die kosten meer in aanschaf. De wegenbelasting is hoog door het gewicht van 1.733 kg, zeker in vergelijking met lichtere cabrio's.

De prijs van een tweedehands Cascada is aantrekkelijk – ze zijn flink afgeschreven, waardoor je veel auto krijgt voor je geld. Maar onderhoud is duur: de turbomotor is complex en de stalen dakconstructie kan problemen geven na verloop van tijd. Banden zijn ook een kostenpost, gezien het hoge gewicht. De betrouwbaarheid is redelijk, maar er zijn bekende problemen met de elektrische dakpompen en de koelvloeistoflekkage bij de 1.6-motoren. Kortom: goedkoop in aanschaf, maar reken op onderhoudskosten.