Opel Insignia Grand Sport 2.0 Turbo: stille kracht, maar geen sportieve verrassing

De Opel Insignia Grand Sport is een auto die je niet direct herkent in de parkeergarage, maar dat is geen schande. De vijfdeurs liftback heeft een lange, lage carrosserie die vooral gestroomlijnd oogt. Met 4,90 meter lengte is hij flink gegroeid ten opzichte van zijn voorganger, maar de aflopende daklijn houdt het geheel visueel licht. De grille is typisch Opel, met chroom dat net iets teveel glimt voor mijn smaak, maar de LED-koplampen ogen scherp.

Het interieur maakt op het eerste gezicht een degelijke indruk. Het dashboard is horizontaal vormgegeven en de middenconsole is naar de bestuurder gericht, al is dat minder extreem dan bij sommige concurrenten. De materialen zijn wisselend: bovenin zacht plastic, lager hard plastic dat niet misstaat maar ook niet bijzonder is. Het geheel voelt solide aan, maar het mist de flair van een DS 5 of de strakheid van een Kia ProCeed.

De besturing van de Insignia is voorspelbaar en nauwkeurig, maar niet bijzonder communicatief. Op basis van de specificaties – 1.649 kg leeggewicht en voorwielaandrijving – verwacht ik dat de auto in bochten vooral stabiliteit zoekt in plaats van enthousiasme. Het onderstel is standaard wat stug afgesteld, wat in de stad soms hobbels doorgeeft, maar op de snelweg zorgt het voor een rustige, zelfverzekerde houding.

Met 260 pk en 400 Nm koppel zou je verwachten dat de voorwielen moeite hebben met tractie, maar de elektronische differentieelsimulatie houdt alles netjes in het gareel. Het rempedaal is goed doseerbaar en de remmen voelen krachtig aan, al is het gewicht van 1.649 kg voelbaar bij hard remmen. De Insignia is geen auto die je uitdaagt om hard te rijden, maar hij beloont een vlotte, doordachte rijstijl met een rustig en comfortabel geheel.

De 2.0-liter turbobenzine met 260 pk is de krachtigste benzinemotor in het gamma, maar de cijfers liegen er niet om: met 7,3 seconden naar 100 km/u zit hij in hetzelfde bereik als een gemiddelde diesel. De acceleratie is vlot genoeg, maar niet indrukwekkend voor dit vermogen. De 8-traps automaat schakelt soepel en reageert adequaat, al moet je soms dieper het gaspedaal intrappen om de motor wakker te schudden.

Opel biedt in de Insignia een breed scala aan motoren, van de zuinige 1.6 diesel met 110 pk tot deze 2.0 Turbo. Het verschil in karakter is groot: de diesel voelt levendiger aan bij lage toeren, terwijl de benzine pas boven 3.000 toeren echt loskomt. Het officiële verbruik van 8,6 l/100 km is aan de hoge kant, zeker in vergelijking met de diesels die ruim onder de 5 liter blijven. De 2.0 Turbo is dus meer een statement dan een praktische keuze.

De stoelen van de Insignia zijn een van de sterkste punten. Ze zijn stevig maar niet hard, en bieden goede zijdelingse steun zonder dat je je opgesloten voelt. De elektrische verstelbaarheid en het geheugen zijn standaard op hogere uitvoeringen, en de bestuurdersstoel is over langere ritten zeer comfortabel. De achterbank biedt voldoende beenruimte voor twee volwassenen, maar de aflopende daklijn zorgt dat lange passagiers met hun hoofd tegen de hemel kunnen zitten.

De geluidsisolatie is over het algemeen goed, maar op de snelweg is er wel wat windgeruis rond de buitenspiegels. Het onderstel is afgestemd op comfort, maar de 18- of 19-inch wielen die vaak op deze uitvoering staan, geven oneffenheden door. Op het vlakke Belgische asfalt is dat geen probleem, maar op slechtere wegen kom je er wel achter dat dit geen limousine is.

Het interieur van de Insignia is functioneel en overzichtelijk, maar mist de persoonlijkheid van bijvoorbeeld een DS 5. De materialen zijn degelijk, maar niet overal even zacht. De bediening is logisch: de meeste functies zijn via het touchscreen te regelen, maar Opel heeft gelukkig nog fysieke knoppen voor de airco en het volume. Dat is een pluspunt, want dat werkt tijdens het rijden een stuk beter dan alles via een menu.

Een detail dat opvalt is het stuurwiel, dat een beetje groot is en vooral op de onderkant wat dik. De digitale instrumenten zijn duidelijk afleesbaar, maar de vormgeving is wat saai. Het opbergvak in de middenconsole is ruim, en er zijn voldoende bekerhouders. Het geheel is niet bijzonder, maar het is wel een auto waarin je je snel thuis voelt, zonder dat je hoeft te zoeken naar een knop.

De Insignia Grand Sport is met een kofferbak van 490 liter een van de ruimere middenklassers in dit segment. De liftbackopening maakt het inladen van grote voorwerpen een stuk makkelijker dan bij een traditionele sedan, en de achterbank kan in delen worden neergeklapt, waardoor er een bijna vlakke laadvloer ontstaat. Het laadvolume is beter dan 58% van de concurrentie, wat betekent dat hij ruim voldoende is voor een gezin of voor mensen die regelmatig grote spullen vervoeren.

Het instappen is dankzij de lage instapdrempel eenvoudig, maar de achterportieren zijn niet bijzonder wijd. Het zicht naar achteren is beperkt door de aflopende daklijn, maar de achteruitrijcamera en de dodehoekassistent (optioneel) helpen daarbij. Parkeren is niet eenvoudig vanwege de lengte van 4,90 meter, maar de sensoren en camera maken het werkbaar. De draaicirkel is gemiddeld, dus in de stad moet je soms wat extra steken maken.

De Insignia is leverbaar met een 8-inch touchscreen dat op dit moment niet meer het nieuwste is, maar wel functioneert zonder al te veel vertraging. Het systeem ondersteunt Apple CarPlay en Android Auto, wat de belangrijkste functies overbodig maakt. De navigatie is optioneel en werkt prima, maar de kaartupdates zijn niet gratis, wat bij concurrenten steeds vaker wel het geval is.

Opel biedt een scala aan rijhulpsystemen, waaronder adaptieve cruisecontrol, lane keeping assist en verkeersbordherkenning. Die werken over het algemeen zonder al te veel drama, al kan de lane keeping assist soms wat nadrukkelijk ingrijpen. De head-up display is een aanrader, want die projecteert de snelheid en navigatie-instructies duidelijk in het blikveld. Maar let op: veel van deze systemen zijn optioneel en drijven de prijs snel op.

De 2.0 Turbo is met een officieel verbruik van 8,6 l/100 km en een CO2-uitstoot van 197 g/km geen zuinige auto. In de praktijk zul je met normaal rijden eerder rond de 9,5 liter zitten, en met een sportief rijgedrag nog meer. Dat betekent dat je jaarlijks flink wat geld aan brandstof kwijt bent, zeker als je veel kilometers maakt. De 1.6 diesel met 136 pk is met een officieel verbruik van 4,3 l/100 km en 114 g/km CO2 een veel verstandiger keuze voor de zakelijke rijder.

De vanafprijs van € 35.913 voor de 2.0 Turbo is niet onaantrekkelijk, maar de concurrentie is sterk. De Kia ProCeed is met € 30.845 een stuk goedkoper en biedt vergelijkbare prestaties, al is die qua ruimte minder praktisch. De DS 5 is duurder en minder ruim, maar heeft een exclusiever imago. De Opel is een degelijke keuze, maar je moet wel van de hoge verbruikskosten houden. In de BPM en wegenbelasting zit de 2.0 Turbo ook in een hogere schijf, dus reken op een flinke maandelijkse last.