Pluspunten
- Ruime kofferbak van 490 liter
- Strakke, comfortabele vering
- Sterke vierwielaandrijving
- Logische bediening met fysieke knoppen
- Goede stoelen voor lange ritten
Opel Insignia GSi · 2017 - heden · als getest: 2.0L Turbo 8AT AWD (260 HP)
Review van de Opel Insignia GSi
De Opel Insignia GSi is een zeldzame verschijning: een station met vierwielaandrijving en 230 pk die zich meer richt op lange ritten en stabiliteit dan op driftpret. De cijfers liegen niet: het verbruik is fors en de CO2-uitstoot hoort thuis in een ander tijdperk. Maar als je een ruime, comfortabele en strak sturende auto zoekt die er niet uitziet als een politieauto – hoewel dat ook mag – dan is de GSi een serieuze optie. Hij is niet goedkoop in gebruik, maar wel goed in z'n werk. Een dikke middenklasser met karakter, geen sportwagen.
De Opel Insignia GSi is een station dat er niet om liegt, maar ook niet schreeuwt. De 19-inch wielen, de subtiele spoiler en de rode remklauwen verraden dat dit geen doorsnee Insignia is. Toch blijft het design behoudend – typisch Opel. Het is geen auto die je omdraait op straat, maar wel één die respect afdwingt in de achteruitkijkspiegel van de vrachtwagen voor je.
De proporties kloppen: 4,9 meter lang, laag en breed, met een kofferbak van 490 liter die belooft dat je zowel een gezin als een weekendje weg kunt vervoeren. De GSi is een auto die je eerder associeert met lange Duitse snelwegen dan met bochtige B-weggetjes. En dat is precies wat je krijgt.
Met 230 pk en 400 Nm koppel via vierwielaandrijving hoef je niet te twijfelen aan de tractie. De GSi staat bekend om zijn neutrale onderstuur, maar de vierwielaandrijving stuurt het vermogen zodanig dat je zelden het gevoel hebt dat de achterkant wil schuiven. Het is een auto die vertrouwen geeft, ook op nat wegdek.
De besturing is elektrisch en voelt nauwkeurig maar niet overdreven zwaar. Het onderstel is strakker dan de gewone Insignia, maar nog steeds comfortabel genoeg voor dagelijks gebruik. De remmen zijn krachtig en goed doseerbaar, ook herhaaldelijk. Op de snelweg is de GSi een rustpunt; op een bochtige weg is hij vermakelijk, maar geen scalpel.
De 2.0-liter turbobenzine is de enige motor in de GSi, en dat is meteen de achilleshiel. 230 pk en 400 Nm zijn prima cijfers, maar het verbruik van 8,6 l/100 km en de CO2-uitstoot van 197 g/km zijn niet meer van deze tijd. De achtbak schakelt vloeiend en de motor reageert alert, maar je betaalt elke kilometer in euro's en milieu.
Met een sprint naar 100 km/u die ergens rond de 7 seconden zal liggen (op basis van de cijfers) is de GSi niet traag, maar ook niet extreem snel. Het is een motor die je moet laten draaien om het maximale eruit te halen, maar dan ook lekker meesleurt. Het is geen dieselmotor, dus het karakter is levendig, maar het verbruik is dat ook.
De stoelen zijn een van de sterkste punten van de GSi: ze zijn stevig maar niet hard, met voldoende zijdelingse steun. Op lange ritten zit je urenlang fris, en de stoelverwarming is standaard. De vering is sportief maar niet oncomfortabel; je voelt oneffenheden, maar ze worden netjes weggewerkt.
Geluidstechnisch is de GSi redelijk stil, maar het gerommel van de brede banden is op snelweg nooit helemaal weg. Het is geen luxe limousine, maar voor een sportieve station is het prima. De stoelverstelling is elektrisch en vindt gemakkelijk een goede positie.
In de stad is de GSi minder op z'n gemak: de brede wielbasis en het gewicht maken dat je elke parkeerplek twee keer moet bekijken. Maar zodra je de snelweg op draait, vergeet je de stad.
Het interieur van de GSi is functioneel en overzichtelijk, maar niet overdreven luxueus. De materialen zijn degelijk, maar er is veel hard plastic op plaatsen die je niet dagelijks aanraakt. De bediening is logisch: fysieke knoppen voor de klimaatregeling, en dat is een zegen in een tijdperk van touchscreens.
De digitale tellerklok is duidelijk afleesbaar, maar mist de flair van moderne concurrenten. De afwerking is netjes, maar je merkt dat dit een auto is die zijn oorsprong vindt in een tijd dat Opel nog gewoon Opel was. Het is geen premium interieur, maar wel een die doet wat het moet doen.
Een opvallend detail: de stoelverwarming zit verwerkt in een knop op de deur, net als in sommige Duitse modellen. Het is een kleine eigenaardigheid die je snel waardeert.
De kofferbak van 490 liter is ruim en heeft een lage laaddrempel, wat het inladen van zware spullen vergemakkelijkt. De achterbank is ruim genoeg voor drie volwassenen, al is de middenzit wat harder. De deuren openen wijd, wat het instappen vergemakkelijkt.
Het zicht rondom is goed, maar de dikke C-stijlen beperken het zicht schuin achter. Parkeersensoren en een achteruitrijcamera zijn standaard, wat het manoeuvreren in de stad vergemakkelijkt. De GSi is een auto die je dagelijks kunt gebruiken, maar je moet rekening houden met de afmetingen.
De GSi heeft een 8-inch infotainmentscherm dat snel reageert en zowel Android Auto als Apple CarPlay ondersteunt. Het systeem is niet het nieuwste, maar werkt prima. De navigatie is duidelijk, maar de grafische kwaliteit is wat gedateerd.
Rijassistentiesystemen zoals adaptieve cruisecontrol en rijbaanassistent zijn aanwezig en werken betrouwbaar, maar ze zijn niet zo verfijnd als bij de nieuwste Duitse concurrenten. Ze waarschuwen soms wat aan de late kant, maar grijpen niet onnodig in. De head-up display is een handige optie die de aandacht op de weg houdt.
Met een opgegeven verbruik van 8,6 l/100 km en een CO2-uitstoot van 197 g/km is de GSi een dorstige auto. In de praktijk zul je met een sportieve rijstijl al snel boven de 10 liter uitkomen. Dit is een auto voor wie niet op de brandstofrekening let.
De wegenbelasting is fors door de hoge CO2-uitstoot, en de verzekering zal ook niet mals zijn. Het onderhoud is typisch Opel: niet duur, maar ook niet goedkoop. De vierwielaandrijving vraagt om regelmatig onderhoud aan de aandrijflijn. Voor een particulier is dit een dure auto in gebruik, maar voor een zakelijke rijder met een ruime bijtelling is het een optie.
Ja, maar...
Ik zou de GSi overwegen als je een ruime station zoekt met een zekere mate van sportiviteit en je niet wakker ligt van het brandstofverbruik. De 230 pk en vierwielaandrijving maken hem praktisch en zeker op nat wegdek geruststellend. Maar met een verbruik dat slechter is dan 80% van de concurrentie, betaal je elke rit je sportiviteit. Kies liever voor een goed onderhouden exemplaar uit de latere bouwjaren, want de GSi is geen auto voor een zuinig geweten. Alternatieven zoals een Mazda CX-8 zijn zuiniger, maar missen het rijkarakter.
Gemiddelde van alle uitvoeringen van de Opel Insignia GSi, vergeleken met 6.484 uitvoeringen van andere auto's uit de periode 2014–2020.
| Kenmerk | Dit model | Gemiddelde | Positie |
|---|---|---|---|
| Vermogen | 230 pk | 228 pk |
beter dan 65%
|
| Koppel | 400 Nm | 364 Nm |
beter dan 65%
|
| Verbruik gecombineerd | 8,6 l/100 km | 6,6 l/100 km |
beter dan 20%
|
| CO2-uitstoot | 197 g/km | 146 g/km |
beter dan 13%
|
| Kofferruimte | 490 l | 500 l |
beter dan 58%
|
Percentages tonen het aandeel uitvoeringen uit dezelfde periode waar dit model op dat kenmerk boven uitkomt. Fabrieksopgaven.
Niet opgegeven door de fabrikant: topsnelheid, acceleratie 0–100 km/u en leeggewicht. Die kenmerken staan daarom niet in de vergelijking.